Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Biwak na Wyspie Sobieszewskiej

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 967 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

WYCIECZKI  EDUKACYJNE

Wstęp
          Zgodnie z założeniami reformy oświaty od 1999 roku zostały wprowadzone do treści nauczania i celów wychowania ścieżki edukacyjne. Doskonałą formą ich realizacji są zajęcia terenowe, które można przeprowadzić jako, tzw. „inną wycieczkę”.
         W naszej istniała współpraca między nauczycielami różnych przedmiotów już przed wprowadzeniem reformy edukacji. Historycy, poloniści, przyrodnicy wspólnie pracowali nad projektami wycieczek dla naszych wychowanków, których celem było przybliżenie uczniom historii oraz walorów turystyczno-przyrodniczych regionu pomorskiego.
         Zadania realizowane w czasie zajęć terenowych umożliwiają transferowanie treści programowych z jednego bloku przedmiotowego do innego i służą wykorzystywaniu wiedzy z różnych dyscyplin w praktyce. Oprócz celów dydaktycznych, wycieczki są najlepszą metodą na integrację zespołu klasowego i okazją do wielu oddziaływań wychowawczych.
        Chciałyśmy zaprezentować nauczycielom, wychowawcom nasze doświadczenia oraz metody pracy pozalekcyjnej w postaci scenariuszy z wycieczek i lekcji terenowych. Oprócz celów edukacyjnych nasze propozycje obejmują także bazę, dojazd, czy możliwość wyżywienia uczniów w czasie zajęć. Starałyśmy się możliwie zminimalizować koszty, korzystając z najtańszych rozwiązań, aby dać szansę uczestnictwa w imprezie wszystkim uczniom.


Scenariusz

BIWAK NA WYSPIE SOBIESZEWSKIEJ 
proponowany dla klasy V

Cele wycieczki:

1. Poznanie historii oraz walorów turystycznych i przyrodniczych Wyspy Sobieszewskiej i przyległych do nie terenów Żuław Wiślanych.
2. Wykorzystanie w praktyce umiejętności posługiwania się mapą, kompasem.
3. Rozwijanie w uczniach świadomości ekologicznej i wrażliwości w stosunku do otaczającej ich przyrody.
4. Wzbudzanie u uczniów więzi uczuciowych z własnym regionem.
5. Promowanie zdrowego stylu życia poprzez aktywny wypoczynek.
6. Integrowanie zespołu klasowego.
Czas trwania – 3 dni
Dojazd  - autobus 112, 186 z Dworca Głównego; czas przejazdu ok. 30 min.
Baza – Ośrodek Wczasowy „Drogowiec” w Sobieszewie, ul. Turystyczna 1
            Tel. 308-07-71 (na wyspie znajduje się kilka ośrodków).
Można wykorzystać scenariusz biwaku na jednodniowych wycieczkach klasowych realizując część z wymienionych celów.

 

Dzień 1:
Dojazd i zakwaterowanie uczniów,

Wymarsz w stronę Górek
Wschodnich,
Lekcja w Stacji Ornitologicznej (wcześniej zamówienia
telefoniczne – tel. 308-07-59), temat: Ptactwo nadmorskie i przelotowe.
Dojście do Kamiennej Grobli; ujścia Wisły Śmiałej do Zatoki Gdańskiej,
Rajd
pieszy przez Rezerwat Ptasi Raj,
Spacer brzegiem morza do Sobieszewa,

Obiadokolacja (w ośrodku wczasowym lub w innym punkcie gastronomicznym),
Gry i zabawy sportowe,
Ognisko z kiełbaskami (podsumowanie dnia, np. Jakie
nowe wiadomości zdobyliśmy?,
Jak należy zachowywać się w rezerwacie przyrody?, Co to jest obszar chronionego krajobrazu?
Dyskoteka w świetlicy
ośrodka.

 

Dzień  2

 

  Po śniadaniu dojeżdżamy autobusem nr 112 do Przegaliny (zachodnia część wyspy).
Oglądanie zabytkowej śluzy z 1895 r. i portu rzecznego,

Obserwacja krajobrazu Żuław Wiślanych,
Powrót do Świbna, po drodze
poznajemy zabudowę w stylu architektury żuławskiej, do miejsca początku przekopu nowego ujścia Wisły (znajduje się tam postawiony w 1995 r. na uroczystość 100-lecia Wyspy Sobieszewskiej),
Przeprawa promowa do Mikoszewa (początek
trasy na Mierzeję Wiślaną) i powrót,
Posiłek w Świbnie w punkcie
gastronomicznym,
Rajd pieszy wzdłuż przekopu do ujścia Wisły, oglądanie
portu rybackiego,
Obserwacja flory i fauny w rezerwacie Mewia Łacha,

Powrót do Sobieszewa – kolacja,
Ognisko (zajęcia świetlicowe),

Podział
uczniów na zespoły i przydział zadań, będących posumowaniem rajdów.
- Dlaczego Sobieszewo jest wyspą?
- Co to jest delta Wisły?
- Jak człowiek może ingerować w środowisko naturalne ?
- Jak zostały zagospodarowane Żuławy?
- Co oznacza, że Wyspa Sobieszewska jest obszarem chronionego krajobrazu?
Uczniowie opracowują zadania, przygotowują mapki i prezentują pracę przed grupą. Następnie proponujemy czytanie fragmentów utworów Wincentego Pola  Na groblach i
Guntera Grassa Blaszany bębenek.

 

Dzień  3

 

Śniadanie,
Zwiedzanie Izby Pamięci Wincentego Pola w
Sobieszewie,
Zwiedzanie cmentarza z XVII w., w tym  zabytkowe pomniki
nagrobne (stele) najstarsze w Trójmieście,
Rajd pieszy do osady Orle,

Wejście na najwyższą wydmę (33 m n.p.m.), obserwacja krajobrazu nadmorskiego,
Obejrzenie Forsterówki – modrzewiowego dworku, dawnej
rezydencji Alberta Forstera,
Powrót do ośrodka, obiad,

Podsumowanie
biwaku:
- Co nam się podobało?
- Co chcielibyśmy zmienić w programie wycieczki?
Powrót do Gdańska.

 

 

 

 

 


INFORMACJE  HISTORYCZNE  I  PRZYRODNICZE

 

do  wykorzystania  na  wycieczce

 


CMENTARZ  W  SOBIESZWIE

 

          Początki cmentarza sięgają XVII wieku. Znajdują się na nim dwa rokokowe pomniki nagrobne z II połowy XVIII wieku, które są najstarszymi stelami w Trójmieście.
         Nekropolia została założona przez protestantów – Menonitów, którzy schronili się na Żuławach przed prześladowaniami religijnymi w Niderlandach. Ich wyznanie odrzucało chrzest dzieci, służbę wojskową, obejmowanie stanowisk we władzach.
         Menonici, opierając się na doświadczeniach ze swojej ojczyzny, zmelioryzowali tereny Żuław. Wprowadziłi system odwadniania oparty na budowie tam, kanałów, wiatraków. To im zawdzięczamy dzisiejszy krajobraz Żuław i ochronę upraw przed wylewami rzek.
  

 

ŚLUZA  W  PRZEGALINIE

 

         Śluza w Przegalinie powstała w 1895 r. równolegle z Przekopem Wisły. Został wówczas wybudowany również wał przeciwpożarowy na odcinku od Świbna do Przegaliny. Śluza komorowa ma szerokość 12,5 m i oddziela Przekop Wisły od Leniwki. Do dzisiaj służy ona do przetransportowywania pojazdów wodnych z niżej płynących wód Leniwki na Martwą Wisłę i odwrotnie. Dawniej spławiano tędy drewno do Gdańska (tzw. spław wiślany). Śluza posiada konstrukcję mieszaną – betonowa płyta fundamentowa postawiona jest na ruszcie z pali drewnianych. Spełnia również rolę przeciwpowodziową.
         W pobliżu śluzy znajduje się port rzeczny z bazą remontową Flotylli Lodołamaczy, które w zimowych miesiącach przełamują lody Wisły.

 


HISTORIA POWSTANIA WYSPY SOBIESZEWSKIEJ

 

          Wyspa Sobieszewska powstała w wyniku sił przyrody i ingerencji człowieka.
          W czasie powodzi w 1840 r. wody tzw. Leniwki (lewe ramię Wisły) zastopowane olbrzymim zatorem lodowym przerwały pod wsią Górki wał wydmowy i zaczęły spływać do Zatoki Gdańskiej. W ten sposób powstało nowe ujście Wisły, nazwane przez Wincentego Pola Wisłą Śmiałą. 14-kilometrowy odcinek Leniwki od Górek do Wisłoujścia nazwano od tej pory Martwą Wisłą.  Wisła Śmiała podzieliła wieś Górki na Wschodnie i Zachodnie.
          Pod koniec XIX wieku, aby zapobiec powodziom na terenach Żuław  przekopano nowe ujście Wisły na odcinku od Świbna do Morza Bałtyckiego.
          W 1895 r. wykopano kanał nazwany Przekopem, który skrócił bieg rzeki o 10 km. Od tego momentu datujemy powstanie Wyspy Sobieszewskiej, którą otaczają wody Bałtyku od północy, a Wisły z pozostałych stron.
 

 


REZERWAT  PRZYRODY  PTASI RAJ
 Położenie:
          Utworzony 1959 r. rezerwat obejmuje swoim zasięgiem powierzchnię ok. 188 ha na zachodnim krańcu Wyspy Sobieszewskiej, pomiędzy Wisłą, a Mierzeją Messyńską. W jego obrębie znajduje się: Jezioro Ptasi Raj, Jezioro Karaś, zespoły wydm oraz sztucznie zalesiona równina aluwialna.
         W 1895 r. ze względów przeciwpowodziowych, przekopano w okolicy Świbna nowe koryto Wisły zwane Przekopem, które przejęło główny nurt. Sprawiło to zanik przepływu wód w dolnym odcinku Wisły nazywanej odtąd Wisłą Martwą.
         W wyniku zmiany dynamiki morza wody sztormowe zaczęły poprzez Mierzeję Messyńską wlewać się do Jeziora Ptasi Raj i zasypywać go piaskiem. W celu ochrony zbudowano umocnienia brzegu i falochron stabilizujący Mierzeję Messyńską.

 

Cel utworzenia rezerwatu:
Zachowanie przybrzeżnych, zarastających trzciną jezior, bagien oraz wydm jako miejsc odpoczynku ptaków.
Jest to również miejsce gniazdowania i zimowania ptactwa.
Na terenie rezerwatu gnieździ się ponad 30 gatunków ptaków, a 70 gatunków zimuje.
Do rzadszych należy zaliczyć: rybitwę białoczelną, sieweczkę obrożną, edrodona, ostrygojada, zielonkę. W okresie pozalęgowym, na lustrze wody spotkamy stada kaczek, gęsi, łabędzi, łysek i mew.
Oprócz ptaków spotykamy tutaj ropuchę paskówkę, wydrę, fokę szarą, ryjówkę, lina, karpia, karasia. Szata roślinna rezerwatu to przede wszystkim szuwary trzcinowe, nasadzenia sosny i olszy czarnej oraz roślinność jeziorna i wydmowa. Rośliny słonolubne grupują się kamiennej grobli, stanowiącej zachodnią granicę rezerwatu.
Tu następuje przedstawienie rezerwatu na mapie sytuacyjnej z zaznaczonym szlekiem.

 

REZERWAT  PRZYRODY  MEWIA ŁACHA

 

Położenie:

 

       Utworzony w 1991 r. rezerwat o powierzchni ok. 150 ha obejmuje lewy brzeg Wisły Przekopu oraz prawy brzeg położony na terenie gminy Stegna. W jego skład wchodzi przymorskie Jezior Mikoszewskie i kilka niewielkich jeziorek bez nazwy. Ze względu na ochronę  przeciwpowodziową 1 1895 r. przekopano, tzw. Mierzeję Śródlądową na odcinku Szewce-Świbno tworząc nowe koryto Wisły zwane Przekopem. Od tego czasu obserwuje się
Tu dynamiczne procesy przyrastania lądu, tworzenia się nowych siedlisk i odpowiadających im układów roślinnych, zupełnie odmiennych od sąsiadujących na mierzei.

 

Cel utworzenia rezerwatu:

 

      Celem ochrony na terenie rezerwatu jest zachowanie kolonii lęgowych rzadkich gatunków rybitw, miejsc lęgowych, odpoczynku i żerowania ptaków siewkowatych, blaszkodziobych i innych, charakterystycznej roślinności oraz krajobrazu stożka ujściowego Wisły wraz z całą dynamiką naturalnych procesów deltowych wielkiej rzeki nizinnej.
      Na terenie rezerwatu stwierdzono 450 gatunków roślin naczyniowych. Do cenniejszych z nich gatunki solniskowe, np. aster solny, arcydzięgiel nabrzeżny, sitowiec nadmorski. Są tu 3 rośliny znajdujące się w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin (gatunki ginące), np. kruszczyk szerokolistny, rdzawoczerwony, mikołajek nadmorski.
      Spotkamy w rezerwacie chroniony gatunek grzyba – sromotnik fiołkowy.
      Największym walorem przyrodniczych rezerwatu jest ornitofauna. Należą do niej gatunki z Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt jak, np.ostrygojad, sieweczka obrożna, rybitwa białoczelna, czubata i popielata.
      W rejonie ujścia Wisły występuje liczna grupa gatunków zagrożonych w skali europejskiej, dlatego obszar ujścia Wisły został zaliczony do, tzw. europejskich ostoi ptaków.
Ostatnio na terenie rezerwatu zaobserwowano bobry oraz foki.

 

 

 

ŻUŁAWY  WIŚLANE

 

           Wisła, wpadając do Bałtyku tworzy stożek napływowy, czyli deltę Wisły. W tym miejscu położone są Żuławy Wiślane.
           Przed tysiącem lat na obszarze obecnych Żuław znajdowała się płytka zatoka morska. Wisła u swojego ujścia nanosiła osad rzeczny zwany mułem do momentu spłycenia zatoki, a w rezultacie jej całkowitego zasypania. Nastąpiło wówczas rozwidlenie głównego nurtu Wisły, tworzące deltę. Nazwa Żuławy pochodzi od żulu, co w języku starosłowiańskim oznaczało nazwę mułu rzecznego naniesionego przez rzekę.
           Część Żuław leży w depresji, czyli obszarze poniżej poziomu morza. Stąd charakterystyczne, antropogeniczne elementy w krajobrazie Żuław w postaci systemu rowów odwadniających, wałów przeciwpowodziowych. Krajobraz jest dość monotonny urozmaicony jedynie topolami i wierzbami. Osuszone Żuławy Wiślane należą do najżyźniejszych krain rolniczych w Polsce. Urodzajne gleby zwane madami wykorzystywane są pod uprawę pszenicy, buraków cukrowych, warzyw i roślin pastewnych.

 


Bibliografia:
1. P. Jażdżewski, W. Nocny; Wyspa Sobieszewska, Gdańsk 1997
2. F. Mamuszka; Pomorze Gdańskie, Warszawa 1983
3. Osobliwości przyrodnicze Gdańska, przewodnik Ligi Ochrony Przyrody Zarządu Okręgu                w Gdańsku
4. Rezerwat przyrody Mewia Łacha, tekst: Teresa Płatnowicz, Nowator PiP , Kartuzy 1999
5. Rezerwat przyrody Ptasi Raj, tekst: Teresa Płatnowicz, Nowator PiP, Kartuzy 1999

 

                                                                                         Opracowały:
                                                                                 mgr Beata Gronowska
                                                                                 mgr Jolanta Kwiatkowska-Reichel

 

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie