Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Dojrzałość szkolna

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 758 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Nauczanie w szkole opiera się na tym, czego dziecko nauczyło się w okresie poprzedzającym wiek szkolny. .Zasób wiadomości, bogactwo słownika doświadczenia społeczne i kulturowe to wszystko zdobyte przez dziecko w wyniku własnej aktywności oraz celowego oddziaływania dorosłych, stanowi podstawę, na której opiera się dalsza nauka w szkole. Dziecko nie poddawane żadnym świadomym oddziaływaniom wychowawczym, czy w domu, czy w przedszkolu, może napotkać wiele trudności w początkowym okresie nauki szkolnej.
Najogólniej ujmując, można powiedzieć że, równowaga pomiędzy poziomem rozwoju fizycznego, społecznego i umysłowego a wymaganiami, jakie przed pierwszoklasista stawia szkoła, decyduje o powodzeniu szkolnym.
O fizycznej dojrzałości dziecka do podjęcia nauki szkolnej decyduje w dużym stopniu stan zdrowia, nie tylko tuż przed pójściem do szkoły, ale i w poprzednich latach, a wiec :sprawność ruchowa i motoryczna, odporność na zmęczenie i choroby, prawidłowy słuch i wzrok, a także sprawność manualna.
W wieku przedszkolnym znacznie wzrasta ogólna sprawność ruchowa i motoryczna organizmu .Jedną z podstawowych potrzeb biofizycznych jest potrzeba ruchu na świeżym powietrzu. Aktywność ruchowa dziecka wiąże się w dużym stopniu z aktywnością poznawczą. Chęć poznania tego, co nowe, nieznane, a także eksperymentowanie wymaga od dziecka określonej sprawności fizycznej i zręczności , a jednocześnie przez te aktywność dziecko doskonali swoje sprawności.
Troska o zdrowie to przede wszystkim zapewnienie dziecku prawidłowego odżywiania. Właśnie w tym wieku młody organizm ciągle doskonali wszystkie narządy i funkcje życiowe. Spożywane pokarmy powinny dostarczać takich składników odżywczych, które gwarantują prawidłowy rozwój i zdrowie. Szczególnie w okresie rozpoczynania nauki szkolnej konieczne jest zwrócenie większej uwagi na żywienie, na dobór produktów i regularne posiłki.
Przewlekły niedobór pełnowartościowego białka może prowadzić do zahamowania wzrostu, osłabiać może rozwój umysłowy , zmniejszać odporność na infekcję, czynić dziecko apatycznym , sennym, mało ruchliwym, mało aktywnym na lekcjach. Niezmiernie ważne jest dostarczenie organizmowi odpowiedniej ilości witamin i składników mineralnych. Niebezpieczne jest w tym wieku zarówno niedożywienie czy jednostronne żywienie, jak i przekarmienie. Podstawą prawidłowego żywienia dziecka jest urozmaicanie posiłków.

W pomnażaniu zdrowia dziecka duże znaczenie ma przestrzeganie higienicznego tryby życia, systematyczne wietrzenie pomieszczeń, w których dziecko przebywa, szczególnie przed snem, a także hartowanie, ruch na świeżym powietrzu o każdej porze roku i chronienie dziecka przed przebywaniem w zadymionym pomieszczeniu. Dziecko, które wkrótce pójdzie do szkoły, powinno być przyzwyczajane do odpowiedniego ubierania się w zależności od pogody.
Opieka nad zdrowiem dziecka to również troska o narządy zmysłów.
Polega ona nie tylko na badaniu przez lekarza-pediatrę przed pójściem do szkoły ale na ochronie u zdrowych dzieci słuchu przez niedopuszczanie do przebywania w nadmiernym hałasie i mówieniu do dziecka spokojnym głosem, bez krzyku. W trosce o prawidłowy o prawidłowy wzrok przede wszystkim zapobiegamy zbyt długiemu siedzeniu dziecka przed telewizorem oraz zapewniamy odpowiednie oświetlenie podczas oglądania lub czytania książki, rysowania itp. Późno wykryte wady wzroku i słuchu mogą być przyczyna niepowodzeń szkolnych.
W emocjonalno-społecznym rozwoju dziecka zachodzą znaczne zmiany w okresie czterech lat wieku przedszkolnego. Bogate życie uczuciowe charakteryzuje się dużą zmiennością nastrojów, określaną często jako ‘’ śmiech przez łzy’’. Dziecko żywo reaguje zarówno na pozytywne, jak i negatywne bodźce: śmiechem, klaskaniem, okrzykami czy też płaczem. W tym wieku silny jest związek życia emocjonalnego z poziomem rozwoju somatycznego i z ogólnym stanem zdrowia. Zaburzenia w tej sferze czy chwilowe zmęczenie, głód, senność łatwo powodują zachwianie równowagi, przejawiające się w rozdrażnieniach, kaprysach i płaczliwości .Prowadzi to często do konfliktów z otoczeniem. Ale pod koniec wieku przedszkolnego takie zjawiska zachodzą rzadziej. Stopniowo dojrzewanie psychiczne, budzące się zainteresowania, przyjemne i pogodne nastroje wpływają pozytywnie na rozwój emocjonalno-społeczny. Źródłem wielu takich przeżyć mogą być kontakty społeczne z rówieśnikami w formie wspólnych, udanych zabaw. Najwcześniejszym wzorem współżycia ze środowiskiem jest dla dziecka rodzina. Jest ona terenem jego pierwszych doświadczeń. Tu uczy się dziecko odnoszenia do innych osób, panowania nad swoimi reakcjami, wyrażania swoich uczuć. Dzięki rodzinie przyswaja sobie dziecko nawyki i normy postępowania. Przez odpowiednie reakcje na czyny dziecka rodzina pomaga mu w uświadomieniu sobie, jakie czyny są dobre i oczekiwane, a jakie złe i niepożądane. Również umożliwianie dziecku zabawy z innymi dziećmi wpływa na umiejętności nawiązywania pozytywnych kontaktów.
O społecznej dojrzałości sześciolatka świadczy jego stopień samodzielności w różnych sytuacjach. Im dziecko jest zaradniejsze, tym jaśniej i ufniej spogląda na świat, mniej też przeżywać będzie rozstanie z rodziną i przejście na wiele godzin dziennie do nowego środowiska. Wdrażanie do różnych prac uczy obowiązkowości, dążenia do osiągnięcia celu i pokonywania trudności. Tak zahartowane dziecko nie będzie załamywało się i zniechęcało przy pierwszych trudnościach w szkole, ale będzie się starało przezwyciężać je. Podejmowane przez dziecko czynności w miarę możliwości powinny być doprowadzone do końca. Dlatego też wymagania stawiane dzieciom powinny być na miarę ich możliwości, gwarantować osiągnięcie niezbyt odległego celu. Chodzi tu o kształtowanie odpowiedzialności za swoje działania, o wybranie właściwego stosunku do zadań i poleceń, co jest jednym z elementów dojrzałości szkolnej siedmiolatka.
O rozwoju umysłowym dziecka w dużym stopniu decyduje jego aktywność i ciekawość świata.
W wieku przedszkolnym pytania są formą aktywności , dzięki której następuje okolicznościowe uczenie się dzieci.
Jeśli czasem nie potrafimy odpowiedzieć dziecku na zbyt skomplikowane pytanie, nie powinniśmy krępować się zajrzeć przy nim do książki. Przy takiej okazji przekona się ono, że książka bywa źródłem wiedzy. Pomoże to wzbudzić motywację do nauki czytania oraz ciekawość. Oczekuje się przecież, żeby dziecko przed pójściem do szkoły osiągnęło określony poziom myślenia, aby posiadało pewien zasób wiedzy o otoczeniu przyrodniczym i społecznym. A właśnie główną motywacją uczenia się jest ciekawość. Samo poszukiwanie wyjaśnień może też stanowić dla dziecka źródło przyjemności i zadowolenia.
Rozszerzające się z wiekiem kontakty interpersonalne, w jakie dziecko wchodzi, szczególnie podczas zabaw, mają wielki wpływ na aktywność językową dziecka. Porozumiewanie się podczas zabaw, planowanie działań, dzielenie się wyrażeniami- to wszystko sprzyja rozwojowi mowy komunikatywnej. Pod koniec wieku przedszkolnego dziecko powinno umieć słuchać uważnie wypowiedzi innych osób, rozumieć polecenia dorosłych, swobodnie wypowiadać się w mowie potocznej. Bogaty zasób słów powinien umożliwiać mu porozumiewanie się w sposób zrozumiały nie tylko dla rodziców, ale i dla szerszego otoczenia. Mowa powinna być już prawidłowa pod względem gramatycznym i artykulacyjnym. Prawidłowa wymowa jest podstawą w nauce pisania i czytania. Błędy popełniane w mówieniu opóźniają, a czasem uniemożliwia dziecku tę naukę. W przypadku utrzymania się wad wymowy po ukończeniu piątego roku życia należy zasięgnąć porady logopedy.
Omówione powyżej aspekty rozwoju dziecka pozostają z sobą w bardzo ścisłych związkach i współzależności. Gdy tempo zmian zachodzących w obrębie każdego z nich jest zbliżone, mówimy wtedy o harmonijnym rozwoju. Gotowość do podjęcia nauki w szkole wymaga właśnie ogólnej dojrzałości i trudno byłoby przyznać priorytet którejś ze stref rozwoju. O powodzeniu dziecka w szkole- obok zasobu wiadomości i dobrze wykształconej mowy- decyduje również zdrowie fizyczne, uspołecznienie i cechy osobowości. Jeśli dziecko nie może się zaaklimatyzować w grupie społecznej, nie potrafi zyskać przyjaciół, zgodnie współpracować, solidnie wykonywać szkolnych obowiązków, nie będzie czuło się dobrze w klasie szkolnej. Jedną z najbardziej zasadniczych spraw do nauki dziecka jest wzbudzenie motywacji do nauki i pójścia do szkoły.




Opracowały:
Dorota Jarzębska
Mariola Chojnacka

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie