Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Drama jako twórcza metoda pracy

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 784 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 Słowo drama pochodzi od starogreckiego drao – działam, usiłuję. W języku angielskim, z którego zapożyczono termin drama to przede wszystkim sztuka teatralna, dramat, teatr. Drama jest swego rodzaju procesem badawczym, w którym biorący udział aktywizują umysł i emocje wyrażające się w sposób bezpośredni w działaniu. Wyjątkowość tej formy pracy polega na ożywianiu natychmiastowej reakcji bezpośredniej. Uczestnicy dramy i myślą i czują jednocześnie. W wyniku tego procesu tworzy się nowy sposób widzenia problemu. Źródłem przemian jest różnica pomiędzy tym co przypuszczam, że mógłbym zrobić, a tym co w istocie czynię, czyli praktyką, którą daje drama. Wiedza którą uczeń zdobywa przez własną aktywność poznawczą i twórczą ma charakter interdyscyplinarny. Elementy dramy przydatne są w różnych sytuacjach szkolnych na przykład w nauce języków obcych w kształceniu i opanowaniu umiejętności w zintegrowanym nauczaniu. Na przykład stawianie ucznia w trudnej sytuacji, którą musi nie tylko emocjonalnie przeżyć, ale i podjąć samodzielną próbę rozwiązania problemu. Umiejętność podejmowania decyzji jest jedną z elementów podejmowania dramy. Ta właściwość dramy sprawia , że techniki, które wchodzą w jej skład są wykorzystywane w treningach asertywności . Widzimy jak się inni zachowują i możemy skorzystać z dobrych wzorów.
Drama polega na stwarzaniu sytuacji zarysowaniu problemów i próbie rozwiązywania ich przez aktywne wchodzenie w role. Podstawowym wymogiem jest autentyczne „bycie w sytuacji” i zaangażowanie.
Z raportu o polskiej edukacji wynika iż Polacy są źle uczeni, ich wiedza nie sprosta wyzwaniom cywilizacji XXI wieku. Zdaniem autorów raportu nasze szkoły są mało efektywne. I tak na przykład w śród uczniów klas pierwszych szkół ponadpodstawowych 17% w miastach i 22% na wsi to „funkcjonalni analfabeci”. Autorzy raportu opisują ich następująco: „ Znają technikę czytania, potrafią rozpoznać sens bardzo prostych tekstów z fabułą ale nie potrafią dokonać samodzielnych operacji analitycznych na treściach tekstów”. Dlaczego tak się dzieje? Uczniowie skarżą się że nauczyciele zamiast pokazywać na lekcji filmy, modele, okazy itp. Najchętniej odpytują i robią klasówki i różnego rodzaju sprawdziany. W świetle tekstów Międzynarodowego Stowarzyszenia Badania Osiągnięć Szkolnych polscy uczniowie mają lepiej opanowany materiał pamięciowy, natomiast dużo gorzej radzą sobie w sytuacjach problemowych. Nauczyciele bowiem- zdaniem autorów raportu- nastawieni są głównie na „realizację najniższych kategorii celów kształcenia tj. zapamiętywania i rozumienia wiadomości. Takie zaś kategorie celów jak zastosowanie wiedzy i dokonywanie uogólnień, są realizowane niedostatecznie”
W pracy zawodowej ważna jest nie tylko umiejętność posługiwania się różnymi urządzeniami, ale sztuka komunikowania się w pracy w zespole. Trzeba umieć czytelnie przedstawić swoje stanowisko, uzasadnić rozwiązania problemów. Tego szkoła nie uczy. Nauczyciel ambitny i twórczy musi się uzbroić w odwagę odchodzenia od schematów, a stworzyć uczniowi możliwość dochodzenia do wiedzy w samodzielnie realizowanym procesie badawczym. Taką właśnie szansę daje drama. Nie wymaga ona żadnych dodatkowych środków , wszystko co do niej potrzebne znajduje się w każdym dziecku. „Każdy człowiek potrafi bowiem wchodzić w role innych bazując na własnych i cudzych doświadczeniach, uruchamiając wyobraźnię i myślenie”.
Podstawę współczesnej teorii dramy może stanowić pogląd na edukację Montagne`a, który uważał, że „dziecko powinno nie tyle powtarzać co odgrywać zadaną lekcję” Podobny pogląd reprezentował Rousseau, który wręcz zalecał odgrywanie ról. Drama jest sposobem pracy z dzieckiem, który koresponduje z ideą Nowego Wychowania, mającą swe źródło w myśli pedagogicznej J.J. Rousseau i Johna Heinricha Pestalozziego zaprezentowaną przez J.Deweya. Opowiadają się oni przeciwko szkole o charakterze czysto dydaktycznym, związanym z przekazywaniem określonej wiedzy i nauczaniem książkowym, opartym na werbalnie podawanych informacjach, które każdy uczeń musi zapamiętać.
Popularność zyskuje hasło Deweya „Learning by doin” – uczenie się przez działanie. Zmienia się funkcja nauczyciela i ma ona umożliwić dzieciom odkrywanie rzeczywistości poprzez jego własną aktywność. Reasumując; nowoczesne wychowanie ma być aktywnym procesem poznawania świata, nauczyciel ma stać się przewodnikiem budzącym aktywność ucznia, a nie wykładowcą podającym wiedzę.
W Polsce drama, zaczęła się rozwijać w połowie lat osiemdziesiątych. Dotarła do nas poprzez angielski teatr edukacyjny. Teorią i praktyką dramy w naszym kraju od roku 1985 zajmuje się Krystyna Pankowska, a w 1986 powstał Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży. Drama znalazła też miejsce w programach wielu uczelni pedagogicznych szczególnie kształcących nauczycieli polonistów i edukacji wczesnoszkolnej.

W swojej długoletniej pracy zawsze miałam na uwadze aby metody, które stosuję w kształceniu dzieci budziły zainteresowanie i przynosiły pozytywny efekt. Szczególną opieką otaczałam dzieci z trudnościami w opanowaniu wiedzy jak i te, które cechowały się nadpobudliwością psycho-ruchową. Zauważyłam, że wprowadzanie elementów dramy do zajęć przynosiło pozytywne efekty. Dzieci były zainteresowane działaniem, łatwiej przyswajały sobie wiedzę. Dzieci, które cechowała nadmierna pobudliwość znajdowały upust dla swojej energii. Uczniowie, którzy mieli problem w opanowaniu podstawowych umiejętności, poprzez dramę rozwijali swoje procesy myślowe- wyobraźnię, syntezę, abstrahowanie, wyciąganie wniosków.
W początkowym okresie pracy z dramą, organizowałam zabawy integracyjne. Dzieci poznawały siebie i innych współtowarzyszy. Ćwiczenia te miały na celu uczenia się akceptacji siebie i innych. W pracy z dziećmi wykorzystałam zabawy integracyjne, które polecam wszystkim. Gry edukacyjne rozbudzały ciekawość i w łatwy sposób poszerzały wiedzę uczniów. Ćwiczenia na empatię i koncentrację zmysłów, gry dramowe, teatr forum i drama. Poniżej przedstawiam niektóre z ćwiczeń jakie wykorzystałam.

I. ZABAWY INTEGRACYJNE

Chór – uczniowie stają na przeciw nauczyciela, który jest dyrygentem. Na jego sygnał np. podniesienie ręki do góry uczniowie wydobywają z siebie okrzyk (może być wybrane hasło) lub okrzyk pozawerbalny. Można uczniów podzielić na dwie grupy np. dziewczynki i chłopcy, którzy wymyślą swoje okrzyki i na zmianę mogą je wydobywać na znak nauczyciela dyrygenta. Opuszczenie rąk przez nauczyciela może oznaczać całkowitą ciszę. Ćwiczenie to można wykonywać na różne tempa.

Imiona - uczniowie siedzą w kole i każde z nich powtarza swoje imię do którego dodaje jakiś gest lub formę ruchową. Wszyscy powtarzają imię wraz z gestem. Możliwa modyfikacja – każdy po kolei zaprezentowane dotąd imię wraz z gestami.

Uważaj co łapiesz- uczniowie mogą to ćwiczenie wykonać na siedząco lub stojąc w kręgu. Osoba rozpoczynająca zabawę wykonuje ruch rzucania jakimś przedmiotem (jego nazwę wypowiada na głos przed rzutem) w kierunku wybranej osoby. Osoba, która złapała odrzuca przedmiot do innej osoby. Można na sygnał nauczyciela zmieniać listę przedmiotów.
Przykładowa lista rzeczy którymi można rzucać:
- kisiel
- balon
- piórko
- ringo
- kula śnieżna
- piłka
- mokra gąbka

II. GRY EDUKACYJNE

Cyferki- „Miś Yogi”. Uczniowie siedzą na krzesłach w kole. Każdy ma przydzieloną cyferkę. Miś stoi w środku i i wywołuje dwie cyfry, które mają szybko wymienić się miejscami ale w taki sposób aby miś ich nie ubiegł. Ten komu się nie uda zająć miejsca zostaje na środku przejmując rolę Misia Yogi.
Literki – składanie wyrazów z liter. Każdy uczestnik ma przydzieloną jedną literkę alfabetu. Prowadzący wywołuje hasło lub wyraz. Każda z osób (liter) po kolei klaszcze w dłonie, tak by zostało wyklaskane i sformułowane wypowiedziane hasło.

III. ĆWICZENIE NA EMPATIĘ I KONCENTRACJĘ ZMYSŁÓW.

Mecz niewidomych- uczniowie stają na przeciw siebie z zamkniętymi oczami, próbują przejść na przeciwną stronę sali, druga niewidoma próbuje ją złapać i na zmianę. Przy zabawie należy zachować szczególną ostrożność, inni uczniowie winni zachować całkowitą ciszę.
Lustro- uczniowie dobierają się parami. Jedna z par wyciąga rękę, która jest umownym lustrem kolega ogląda się w lustrze podążając za lustrem, które może poruszać się w różnych kierunkach, można też wędrować z lusterkiem po całej klasie. Po chwili ( na sygnał prowadzącego) następuje zmiana luster. Zabawę można powiększyć o podwójne lustra, tzn. jestem lustrem i przeglądającym się w lustrze.

IV. GRY DRAMOWE.

Zawód – przygotowane wcześniej kartki z wypisanymi zawodami umieszczamy w pojemniku. Uczeń podchodzi i losuje kartkę, poczym przedstawia za pomocą gestu i mimiki określony zawód. Pozostali uczestnicy próbują odgadnąć hasło- zawód prezentowane przez ucznia. Ćwiczenie to można wykonywać w grupach gdzie należy stworzyć sytuację problemową do zaistnienia zawodu.

Dziwne sytuacje- każda grupa przedstawia za kotarą lub płachtą materiału wybraną sytuację (np. kradzież na targu tureckim, kłótnia w domu, konflikt w biurze). Uczestnicy posługują się tylko wymyślonym przez siebie językiem.

V. TEATR FORUM I DRAMA WŁAŚCIWA

Rzeźba- w grupach każdy z uczestników tworzy rzeźbę na wybrany temat (np. smutek) Następnie na forum wszystkie grupy prezentują każdy ze stworzonych obrazów. Uczestnicy wybierają jeden, który można zmodyfikować, a potem go ożywić, tworząc krótką scenę lub nadając mu rytm i dźwięk.

Sytuacje- każda para opracowuje krótką scenkę, która dotyczy wybranego zagadnienia (np. problemów w relacji dziewczynki- chłopcy) Każda z par przedstawia scenkę na forum. Uczestnicy wybierają jedną prezentację, która może być modyfikowana i rozwijana.

Opowieść o.... każdy z uczestników zapoznaje się z fragmentami pamiętnika chłopca, który uciekł z domu. Każda grupa rekonstruuje jeden dzień z życia chłopca, następnie tworzą jeden epizod w formie stop- klatki. Obraz jest ożywiany. W stop-klatce pokazywane są również fragmenty, które nastąpiły przed i po przedstawionym zdarzeniu.

Wiele z tych ćwiczeń, które zademonstrowałam mogą być modyfikowane na dowolne sposoby np. możemy je wzbogacić o dźwięki, muzykę itp. Wykorzystywanie zajęć dramy pomogły mi w przygotowaniu inscenizacji spektaklu teatralnego opartego na tekście Krystyny Kowaliszyn pt. „Co słychać w lesie” Dzieci poprzez ćwiczenia dramowe wcielały się w postacie zwierząt, naśladowały ich emocje, były żywymi krzewami, drzewami itp. Świetnie radziły sobie z opanowaniem tekstu jak i przełamywaniem bariery nieśmiałości, Zachęcam wszystkich nauczycieli do wprowadzania elementów dramy podczas zajęć.
W opracowaniu tego tekstu posiłkowałam się opracowaniem książkowym Krystyny Pańkowskiej „ Edukacja przez dramę” oraz własnymi spostrzeżeniami i doświadczeniami wynikającymi z uczestnictwa w tego typu zajęciach szkoleniowych.


Barbara Gołubowska

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie