Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Jak uczyć ortografii?

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 463 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 Z ortograficznego punktu widzenia pisanie to przetwarzanie mowy na pismo, czyli kodowanie dźwięków mowy za pomocą umownych znaków graficznych, zgodnie z obowiązującymi zasadami danego języka.
Co powoduje, że nauczanie ortografii mimo chęci nauczyciela nie zawsze przynosi zadowalajace rezultaty?
1.Zbyt wielkie przywiązywanie uwagi w procesie dydaktycznym do uatrakcyjniania znanych rodzajów ćwiczeń ortograficznych bez brania pod uwagę mechanizmów, które wpływają na efektywność uczenia ortografii.
2.Brak indywidualnego podejścia do ucznia z trudnościami ortograficznymi (brak indywidualizacji w zakresie metod, form i rodzajów ćwiczeń).

Uczeń ma trudności w uczeniu się ortografii, kiedy nie może opanować poprawnej pisowni, chociaż brał udział w zajęciach i poznał program.
Ważnym elementem,by w późniejszym okresie nauka ortografii przynosiła pożądane skutki jest okres elementarzowy.Do jego końca dziecko powinno opanować pisownię ze słuchu prostych wyrazów wg zasady fonetycznej (pisz jak mówisz). Wprowadzanie pisowni wyrazów z dwuznakami: rz, sz, cz, dz, dź powinno rozpocząć się w klasie I i do jej końca powinna byc opanowana. Jeśli uczeń kończący I klasę nie potrafi pisać prostych wyrazów zgodnie z wymową oraz wyrazów z dwuznakami możemy stwierdzić, że ma trudności w nauce ortografii. To sygnał dla nauczyciela,że takiemu dziecku powinno się poświecić więcej czasu, zindywidualizować pracę podczas lekcji.
Przed rozpoczęciem nauki pisania i czytania dziecko powinno umieć wyodrębniać poszczególne słowa w prostych zdaniach, a później tę umiejetność jedynie doskonalić. Podobnie rzecz się ma z wyodrębnianiem głosek w prostych słowach.
Jesli dziecko rozpoczynajace naukę w szkole ma z tym trudności należy przeprowadzić analizę wzrokową prostych wyrazów (wyodrębnianie liter, układanie ich na schemacie graficznym, zapamietywanie kolejności,składanie liter w całość).
Jeżeli dziecko ma problemy z wyodrebnianiem głosek w wyrazach to w konsekwencji będzie opuszczało litery, dodawało lub przestawiało.
Dlatego też naukę czytania i pisania rozpoczyna się od utrwalenia zasady fonetycznej polskiej ortografii (pisownia zgodna z wymową).
Rolą nauczyciela jest sprawdzenie,czy uczeń potrafi poprawnie wymówić poznaną głoskę,czy umie ją wyróżnić spośród innych i w końcu czy właściwie postrzega litery i ich nie myli.
Jeśli uczeń opanował pisownię wyrazów zgodną z wymową,to można powiedzieć,że opanował I pozim ortografii. Jeśli uczeń opanował pisownię prostych wyrazów z dwuznakami,to można stwierdzić,że opanował II poziom ortografii.
Każdy nauczyciel powinien zdać sobie sprawę,że błędem metodycznym jest wprowadzanie pisowni niezgodnej z wymową, jeśli uczeń nie opanował zasady fonetycznej.
W klasie II szkoły podstawowej najważniejszym zagadnieniem związanym z nauczaniem ortografii jest utrwalenie pisowni głosek miękkich,a do końca tejże klasy winna być ona opanowana. Gdy dziecko ma trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami w II semestrze klasy II to jest to wskazówka dla nauczyciela o trudnościach w nauce ortografii.
Kiedy uczeń takich błędów nie popełnia to opanował II poziom ortografii.
W uczeniu ortografii bardzo ważnym elementem jest zasada stopniowania trudności i systematyczności. Istotnym jest także to,by uwzględnić w procesie dydaktycznym indywidualne cechy ucznia. U dziecka,które wykazuje duze trudności w opanowaniu zasad pisowni wg reguł ortograficznych trzeba sprawdzić,czy rozumie istotę reguły i czy potrafi przeprowadzić operacje umysłowe,których wynikiem jest poprawny zapis. Bardzo często zdarza się tak,że uczeń jest niekonsekwentny w zapisywaniu wyrazów z trudnością ortograficzną i popełnia różne błędy w tych samych wyrazach. Trzeba wtedy uznać,że zna reguły,ale nie umie zastosować. Nalezy wtedy zwiększyć liczbę ćwiczeń doskonalących umiejętność pisania. Jeśli natomiast uczeń nie potrafi poprawnie zapisać wyrazu,który zna o pisowni niemotywowanej (wg zasady historycznej) można wyciagnąć wniosek,że ma trudnosci w zapamiętywaniu obrazów.
Należy pamiętać,że kształcenie niemotywowanej pisowni wyrazów nie jest związane z zasadą fonetyczną i morfologiczną ortografii polskiej,dlatego nauczyciel powinien skupić uwagę na utrwalaniu przez ucznia obrazów wzrokowych i wzrokowo-słuchowych. Tylko prawidłowo zapamietany i utrwalony obraz daje gwarancję poprawności ortograficznej wyrazu,której tutaj nie mozna odnaleźć w żadnej regule. Uczeń powinien utrwalić obraz zapisu wyrazu w pamieci - mózgu. Osiąga to poprzez ćwiczenia w przepisywaniu,pisaniu z pamięci i ze słuchu.Prowadzi to do automatyzacji procesu pisania i tworzeniu nawyków ortograficznych,gdyż celem nauki ortografii jest umiejetność pisowni bez ciagłego odwoływania sie do reguł ortografich.

O czym należy pamietać:
1.Stopniujmy trudności i ćwiczmy systematyczność.
2.Celem nauki ortografii nie jest zapamietywanie zasad,gdyż ich znajomość nie gwarantuje poprawności pisania,często uczeń zna zasady a pisze błędnie.
3.Czytanie książek nie jest wykładnikiem bezbłędnego pisania.

Z w/w zagadnieniami powinni się zapoznać przede wszystkim nauczyciele klas początkowych. To od ich pracy zależeć będą wyniki ich następców. Nie zawsze trzeba dokładnie wypełniać ćwiczenia ortograficzne z podręczników czy zeszytów ćwiczeń. Jako polonistka z 17-letnim stażem pracy niestety zauważam,że uczniowie klas starszych mają trudności z pisownią wyrazów ze zmiękczeniem, piszą łacznie wyrażenia przyimkowe, mają trudności w pisowni wielkiej litery Ł czy F.
Trzeba pamiętać też o tym,że naukę ortografii nie należy zostawiać tylko polonistom. Często uczniowie na innych lekcjach "czują się bezpieczni" i w ogóle nie zwracają uwagi na pisownię wyrazów,bo "to nie polski".
Dlatego też nauczyciele innych przedmiotów winni także doskonalić umiejetność poprawnego zapisywania wyrazów,a tym samym wspomagać polonistów w nauczaniu ortografii. Tylko zjednoczenie wysiłków da oczekiwane efekty.

Opracowała: mgr Wioleta Sikorska polonistka Szkoły Podstawowej nr4 w Wagrowcu
(poziomy ortografii wg Z.Saduś)

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie