Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Choreoterapia jako forma działalności zajęć artystycznych dla dzieci upośledzony

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1370 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Prowadząc warsztaty aktorsko-muz. z grupą dzieci upośledzonych umysłowo mogę stwierdzić , że ruch taneczny przy muzyce jest dla nich okazją do radości . Ruchowe, emocjonalne i estetyczne doznania tańczących dzieci, pobudzane przez muzykę inspirują ruch muzyczny.

CHOREOTERAPIA
Taniec od wieków odgrywał szczególną rolę w procesie uszlachetniania człowieka. W czasach antycznych nie stronił od niego nawet Sokrates twierdząc, że „dzięki uprawianiu sztuki tanecznej [...] ciało jest w lepszej formie, a umysł bardziej giętki i swobodny”. Współcześnie taniec stracił na swojej wartości, a większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z potencjału jaki w nim tkwi. Istnieje jednak forma terapii wykorzystująca ekspresję ruchową, określana mianem terapii przez taniec lub choreoterapii (od greckich słów: choreia – „taniec” i therapeuéin – „leczyć”). Choreoterapia powstała w Stanach Zjednoczonych w latach 40 XX w. i od tego czasu notuje się jej intensywny rozwój. Według American Dance Therapy Association, choreoterapia oznacza „terapeutyczne wykorzystanie ruchu jako procesu, poprzez który wspomagana zostaje emocjonalna
i fizyczna integracja”.

Ogromne zasługi w upowszechnianiu terapii tańcem miał R. Laban opracowując Effort Shape-system, czyli zwarty system analizy i obserwacji ruchu. Uznał on, że „ruch sprzyja osiąganiu harmonii i dlatego sam poprzez się staje czynnikiem terapeutycznym. Ponadto jest „multisensorycznym komunikatem zwrotnym, pomagającym rozwinąć stabilne poczucie siebie oraz stanowi „medium”, przez które płyną wewnętrzne impulsy człowieka”.

Z medycznego punktu widzenia taniec i jego terapeutyczne właściwości są wykorzystane w procesie rehabilitacji chorego. Poprzez elementy tańca mięśnie rozluźniają się i napinają, co prowadzi do wytworzenia zintegrowanych aktów ruchowych, ułatwiających koordynację nerwowo-mięsniową. Do funkcji terapeutycznych tańca można zaliczyć pobudzanie i uwalnianie uczuć za pomocą ruchów ciała i przybierania odpowiedniej pozy. Wykorzystanie tego rodzaju działania opiera się na przekonaniu, że aktywność ciała w tańcu pomaga jednostce „dać upust tłumionym emocjom” i prowadzi do samooczyszczania się jednostki.

Prowadząc zajęcia z grupą dzieci upośledzonych umysłowo mogę stwierdzić, że ruch taneczny przy muzyce jest dla nich okazją do radości, którą manifestują śmiechem. Ruchowe, emocjonalne i estetyczne doznania tańczących dzieci pobudzane są przez muzykę inspirującą ruch taneczny, głównie przez rytm, tempo, dynamikę, a także melodię i nastrój. Wszystkie te elementy muszą być dostosowane do stopnia rozwoju wrażliwości muzycznej dzieci. Dlatego początkowo w swojej pracy z dziećmi zwykle korzystam z utworów krótkich o prostych rytmach i łatwych do zapamiętania melodiach np. opracowując ruchowo piosenki dziecięce i tańce regionalne ze śpiewem.
Stopniowo, w miarę umuzykalniania się dzieci i usprawniania ich funkcji kinestezyjnych i pamięciowych zarówno muzyka, jak i ruch mogą być trudniejsze, lecz przyswajalne, dające poczucie satysfakcji, a nie porażek, które im dzieci starsze, tym wyraźniej są przez nie zauważane i trudniej przeżywane. W nauce tańca wszelkie rygory, np.: o rozpoczynaniu ruchu prawą lub lewą nogą, mimo że są logicznie uzasadnione i ułatwiają dalsze sekwencje taneczne, np.: obrót w określonym kierunki, nie muszą w niektórych grupach dzieci być kategorycznie przestrzegane. Dlatego też czynności usprawniające i korygujące wprowadzam mimochodem, by dzieci nie były zbytnio ograniczone. Jeżeli chodzi o swobodę ruchu, w granicach dokładności winny być wyznaczane możliwościami spostrzeżeniowo-odtwórczymi i to w choreoterapii jest najcenniejsze.



Jolanta Cichocka


Sobol E./red./, Słownik wyrazów Obcych, Warszawa, PWN, 1999.
Abramowiczówna Z., Słownik grecko-polski, Warszawa, PWN, 1960.
Koziełło D., Terapia tańcem, „Kultura Fizyczna”, 1997, nr 1.
Kran M., Taniec jako forma psychoterapii, Arka, 2001, nr 36.

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie