Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Dlaczego Adaś nie lubi chodzić do szkoły

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 869 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Analiza przypadku wychowawczego, gdzie obiektem obserwacji był uczeń szkoły podstawowej, u którego pojawiła się niechęć chodzenia do szkoły oraz gorsze wyniki w nauce.

ANALIZA PRZYPADKU WYCHOWAWCZEGO


DLACZEGO ADAŚ NIE LUBI CHODZIĆ DO SZKOŁY?


Obiektem obserwacji był uczeń szkoły podstawowej, u którego w klasie piątej pojawiła się niechęć chodzenia do szkoły.


1. IDENTYFIKACJA PROBLEMU

Obserwowane zjawisko, pojawiło się pod koniec klasy piątej i dotyczyło problemu związanego z częstym opuszczaniem zajęć przez ucznia w szkole oraz obniżeniem jego wyników w nauce. Obiektem obserwacji był uczeń klasy V- Adam, którego byłam wychowawcą.
Uczeń , który ukończył klasę czwartą z wyróżnieniem, sporadycznie opuszczający lekcje w szkole, nagle zaczyna często chorować, usprawiedliwienia nieobecności przynosi z opóźnieniem i bardzo obniża swoje wyniki w nauce ( spadek średniej ocen z 4,75 na 3,8). Ponadto Adam stał się w czasie lekcji częstym gościem u pielęgniarki szkolnej, skarżył się na złe samopoczucie, ból brzucha i poranne torsje. Jak się okazało po rozmowie z mamą chłopca, z tych samych powodów często nie przychodził do szkoły. Wśród pisemnych usprawiedliwień nieobecności pojawiły się kartki wypisane przez dziadków, o dziwnej dla mnie treści np.: „... Adam musiał pójść z dziadkiem do lekarza”, czy „...opiekował się młodszą siostrą”.
Jednocześnie zaobserwowałam, że klasa „odsunęła się” od chłopca, że kilkoro uczniów z niego wyśmiewa się, dokucza mu, padają w jego stronę epitety: „mięczak”, „mazgaj”, „śmierdziel”, „kłamca”.
Nie mogłam na to wszystko spokojnie patrzeć. Moja reakcja musiała być natychmiastowa.
Po pierwsze kierowała mną troska o ucznia. Zainteresował mnie problem co takiego wydarzyło się w życiu Adama i czy ma to wpływ na pojawienie się u niego niechęci uczęszczania do szkoły?
Po drugie w mojej klasie zaistniał problem izolowania ucznia przez rówieśników i postanowiłam wyjaśnić: dlaczego Adam jest odrzucany przez zespół klasowy i stał się ofiarą agresji słownej i prześladowań uczniów?

2. GENEZA I DYNAMIKA ZJAWISKA

Co wydarzyło się w życiu Adama i czy ma to wpływ na pojawienie się u niego niechęci uczęszczania do szkoły oraz gorszych wyników w nauce?
Chłopiec pochodzi z biednej, rozwojowej rodziny. Ma dwie młodsze siostry ( 9 lat i 2 latka). Rodzice często borykali się z trudnościami finansowymi, często byli bezrobotni, korzystali z pomocy społecznej. Ojciec miewał problemy z alkoholem. Jednak matka zawsze dbała o dzieci, przychodziła na zebrania z rodzicami. Adam zawsze był wyposażony w podręczniki i przybory szkolne. Uczestniczył w życiu klasy, jeździł na wycieczki. Adama znałam już w młodszych klasach, gdyż uczęszczał na gimnastykę korekcyjną. Odkąd pamiętam zawsze był spokojnym, zrównoważonym, niekonfliktowym, grzecznym, nieśmiałym, ale pogodnym chłopcem. Czasami sprawiał wrażenie zalęknionego i zamkniętego w sobie. Budził moją sympatię swoim kulturalnym zachowaniem, chęcią do współpracy i spokojnym usposobieniem. W klasie czwartej był wzorowym uczniem, zawsze przygotowany do lekcji, osiągający dobre i bardzo dobre wyniki w nauce. W danym roku uzyskał promocję do kolejnej klasy z wyróżnieniem i oceną bardzo dobrą z zachowania. W klasie piątej, pod koniec I okresu wyniki w nauce Adama były coraz słabsze. Często nie odrabiał zadań domowych, nie przygotowywał się do sprawdzianów, zaczął opuszczać zajęcia w szkole ( zawsze nieobecności były usprawiedliwione przez mamę). Stał się również częstym gościem u pielęgniarki, skarżąc się na bóle głowy, brzucha.
Postanowiłam sprawdzić czym spowodowane są te zmiany w stosunku do nauki u Adama.
W rozmowie z mamą i uczniem dowiedziałam się, że zaszły drastyczne zmiany w życiu chłopca:
· Ojciec odszedł od rodziny, matka została z trójką dzieci bez pracy i w zasadzie bez mieszkania, pokątnie mieszkają na razie u dziadków.
· Adam mieszka na zmianę - tydzień u taty i tydzień z mamą i rodzeństwem u dziadków, na dwóch małych pokojach.
· Obecnie nie ma własnego, spokojnego miejsca do pracy.
· Mama często obarcza go opieką nad młodszym rodzeństwem i nowymi obowiązkami.
· Jako najstarszy z rodzeństwa ( zdaniem mamy) musi być odpowiedzialny, obowiązkowy i samodzielny.
· Chłopiec jest rozchwiany emocjonalnie, tęskni za ojcem i jednocześnie żal mu mamy.
· Nie może pogodzić się z nową sytuacją - chciałby powrotu ojca.
· Obecnie nie ma motywacji do nauki, bowiem to zawsze ojciec go pilnował, czasami nagradzał za dobre wyniki, ale częściej karcił za złe stopnie.
Dlaczego Adam jest odrzucany przez zespół klasowy i stał się ofiarą agresji słownej i prześladowań uczniów?
Po przeprowadzeniu sondażu w klasie i indywidualnych rozmów z uczniami ustaliłam, że :
· Chłopiec nic nie powiedział nikomu o zmianie swojej sytuacji rodzinnej.
· Wymyśla różne historie: jakie to on otrzymuje prezenty, że w domu ma super sprzęt komputerowy, super gry.
· Opowiada dokąd wyjedzie na wakacje
· Nie ma w klasie żadnego przyjaciela, nikogo nie odwiedza i przy tym nikogo nie zaprasza do siebie, nikomu nie chce pożyczyć gier.
· Adam nie potrafi się bronić przed atakami kolegów, jest bezsilny, zaraz zaczyna płakać.
· Chłopcy wyczuli słabość Adama i przy każdej nadarzającej się okazji dokuczają mu, bo czują się silniejsi i mają przewagę liczbową.
· Uczniowie wołają na niego „ śmierdziel”, bo często od niego „brzydko pachnie”. Okazało się, że chłopiec często ma przed wyjściem do szkoły sensacje żołądkowe , torsje, „rozwolnienie”. Zdarzają mu się w drodze do szkoły lub w szkole „wypadki” z zabrudzeniem odzieży.
Po rozmowie z Adamem na temat: jak on czuje się w klasie i w szkole?, ustaliłam, że:
· Zawsze lubił swoją klasę, ale niektórzy koledzy mu dokuczają
· Boi się chodzić do szkoły, gdyż obawia się, że znów rozboli go brzuch i nie zdąży do toalety.
· Nie lubi informatyki, bo nie ma w domu komputera i nie ma gdzie ćwiczyć
· Lubi szkołę, ale często nie ma odrobionych zadań domowych lub się nie nauczy na klasówkę ( bo nie ma warunków) i z tego powodu boi się przyjść do szkoły, bo dostanie złe stopnie.

3. ZNACZENIE PROBLEMU

Uczeń był świadomy tego co się dzieje, że „unika szkoły”, ucieka w chorobę. Potrafił nazwać swoje uczucia. Był otwarty i chętny do współpracy. Sam stwierdził, że lubi szkołę i klasę, ale nie radzi sobie ze swoimi problemami, że nie chce by się z niego śmiano, że zależy mu na akceptacji grupy rówieśników, że chce mieć przyjaciół. Wyraził życzenie poprawy stanu rzeczy, ale wyraźnie czekał na wskazówki i konkretną pomoc.
Mama Adama była nieświadoma kłopotów syna w szkole, natomiast była przekonana, że dziecko choruje i szukała pomocy u lekarzy, którzy przepisywali leki na niestrawność i kolejne zwolnienia z lekcji. Dowiadując się o rzeczywistych problemach syna, bardzo chętnie współpracowała ze mną i przyłączyła się do działań, mających na celu pomoc swojemu dziecku.
Rozwiązanie problemu zaistniałego w mojej klasie miało ogromne znaczenie:
· dla samego ucznia, dla jego zdrowia psychicznego i jego obecnej i przyszłej edukacji
· dla klasy, dla jej integracji, dla stosunków panujących między uczniami, dla atmosfery w niej panującej.
· dla mnie jako wychowawcy, matki, człowieka- dla własnej satysfakcji i chęci niesienia pomocy potrzebującym ( po prostu czułam, że z dzieckiem czuje się coś złego i nie mogłam tego tak zostawić).

4. PROGNOZA

Przedmiotem szczególnej troski nauczycieli i opiekunów, powinny być te dzieci, które mają trudności z różnych powodów. Zdawałam sobie sprawę, że uczeń jeśli nie otrzyma pomocy, to jego problemy w szkole, wzmacniane złą sytuacją rodzinną będą narastać. Absencja w szkole będzie powodować coraz większe braki dydaktyczne. Spiętrzenie trudności dydaktycznych i sytuacja rodzinna mogą stać się przyczyną kłopotów wychowawczych. Z czasem niepowodzenia ucznia z powodu narastających kłopotów w nauce oraz odrzucenia przez klasę, mogą być przyczyną zaburzeń emocjonalnych i motywacyjnych i doprowadzić do wagarów czy nerwicy szkolnej.
Zdecydowana pomoc całego zespołu nauczycieli uczących w mojej klasie, wychowawcy klasy, uczniów, rodziny i pielęgniarki szkolnej, może pomóc uczniowi w jego karierze szkolnej i sprostać trudnej sytuacji rodzinnej.
Zajmując się problemem Adama miałam również na uwadze troskę o integrację zespołu klasowego.

5. PROPOZYCJE ROZWIĄZANIA

Cele:
· Usunięcie lub złagodzenie przyczyn społeczno-ekonomicznych niepowodzeń szkolnych ucznia.
· Zapewnienie dziecku warunków do pracy w domu.
· Zapewnienia poczucia stabilizacji oraz spokoju.
· Integracja z grupą rówieśników.
· Wdrożenie środowiska opiekuńczego do współpracy w walce o zdrowie i komfort psychiczny dziecka.
· Wdrożenie dziecka do przestrzegania higieny osobistej.
· Motywowanie ucznia do nauki i wyrównania braków.

Zadania naprawcze podejmowane przez rodzinę:
· Wyznaczenie i zorganizowanie dziecku miejsca do pracy w domu.
· Zapewnienie ciszy i spokoju dziecku podczas odrabiania zadań domowych i uczenia się.
· W miarę możliwości zapewnienie dziecku regularnego trybu życia i odżywiania.
· Nie obarczanie dziecka obowiązkiem opieki nad młodszym rodzeństwem lub dziadkiem w czasie trwania zajęć w szkole.
· Zwalnianie dziecka z zajęć szkolnych jedynie w przypadku choroby, najlepiej potwierdzonej przez lekarza.
· Kontrola stanu czystości ciała i odzieży.

Zadania naprawcze podejmowane w szkole:
· Wyrobienie u dziecka nawyku przestrzegania higieny osobistej
· Nauka zachowań niezbędnych w kontaktach z rówieśnikami, zapewniających akceptację klasy i pomagających pozyskać przyjaciół.
· Nabywanie umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
· Objęcie ucznia pomocą zespołu klasowego( wyznaczenie osób do pomocy przy uzupełnianiu braków, wynikających z nieobecności w szkole).
· Objęcie ucznia pomocą w ramach zajęć dodatkowych z informatyki
· Nawiązanie ścisłego kontaktu z matką ucznia.
· Przeprowadzenie w klasie rozmów na temat poszanowania drugiego człowieka, przyczyn i skutków agresji słownej, radzenia sobie z konfliktami w rodzinie.
· Wdrożenie do współpracy pielęgniarki szkolnej (stała kontrola czystości, wnikliwe badanie przyczyn złego samopoczucia chłopca, pogadanki w klasie na temat higieny ciała)

Plan oddziaływań:
a. Zajęcie się poprawą stosunków panujących w rodzinie, zmianą warunków bytowych ucznia.
b. Zadbanie o przestrzeganie przez ucznia higieny osobistej.
c. Przeprowadzenie cyklu lekcji wychowawczych mających na celu rozwiązanie problemu odrzucenia ucznia przez klasę

Problematyka lekcji:
· Szacunek dla drugiego człowieka
· Nazywam uczucia, których doświadczam
· Nawiązuję relacje z innymi
· Mam przyjaciół i kolegów.
· Dbam o swoje zdrowie i wygląd.

d. Wyznaczenie osób do pomocy przy uzupełnianiu braków, wynikających z nieobecności Adama w szkole .
e. Zajęcia dodatkowe z informatyki
f. Częste rozmowy z chłopcem.

6. WDRAŻANIE ODDZIAŁYWAŃ I ICH EFEKTY

Po rozpoznaniu problemu ucznia i ustaleniu głównych przyczyn o podłożu społeczno-ekonomicznym zaistniałego zjawiska, rozpoczęłam wprowadzanie w życie planu działań.

W pierwszym etapie największą rolę odegrała matka chłopca. Po uświadomieniu jej przeze mnie problemu, uznała iż istniejąca sytuacja rodzinna jest niezdrowa i postanowiła to jak najszybciej zmienić. Po miesiącu czasu Adam (z mamą i siostrami) zamieszkał w dwupokojowym mieszkaniu wraz z wujem (bratem mamy), kawalerem. Matka złożyła do sądu wniosek o rozwód i przyznanie alimentów na dzieci, ponadto znalazła dla siebie pracę w systemie dwuzmianowym.
Od tego czasu w domu zapanował spokój, ład i porządek. Dzieci przez cały dzień miały zapewnioną opiekę przez mamę, wuja, dziadków lub sąsiadkę. Adam miał wyznaczone miejsce do pracy. Z moją pomocą ustalił sobie, zapisał i powiesił w widocznym miejscu rozkład stałych zajęć na cały tydzień, uwzględniając w nim m.in. czas przeznaczony na odrabianie zadań domowych, na naukę, zajęcia dodatkowe z informatyki
( 1 h w tygodniu – kółko informatyczne), jak również stałe obowiązki w domu.
Z ojcem Adam widywał się w dni wolne i tylko wtedy, gdy ojciec był trzeźwy.
Te wszystkie działania dały chłopcu poczucie pewnej stabilizacji, spokoju, stałości. Często rozmawiałam z uczniem o jego uczuciach, relacjach z rodzicami, o rozwodzie i o całej nowej sytuacji życiowej. Chłopiec nie mógł pogodzić się z tym, że rodzice się rozstają, ale zdaje sobie sprawę iż ich dotychczasowe życie było dalekie od ideału. Stwierdził, że teraz jest spokojniej, nie ma awantur, bicia. Adam wreszcie miał znowu „swój dom”, nie musiał co tydzień wędrować z jednego domu do drugiego.
Z tą stabilizacją przyszedł spokój wewnętrzny. Z czasem skończyły się problemy z bólem brzucha czy głowy. Uczeń regularnie chodził do szkoły z odrobionymi zadaniami domowymi. Dwie dziewczynki z klasy, mieszkające blisko Adama systematycznie pomagały mu w lekcjach, zostając po zajęciach w szkole lub zapraszając go do swoich domów.
Równolegle do zmian zachodzących w domu prowadziłam działania wychowawcze w szkole. Wdrażałam uczniów do przestrzegania zasad higieny (Adam w razie potrzeby- korzystał z pryszniców w szkole). Przeprowadziłam w klasie rozmowy i pogadanki, zrealizowałam założoną wcześniej tematykę lekcji wychowawczych. W wyniku moich działań- sytuacja wśród uczniów uległa poprawie, skończyły się zaczepki, wyzwiska, dokuczanie. Uczniowie zauważyli zmiany w zachowaniu Adama. Stał się pogodniejszy, częściej się uśmiechał, przestał fantazjować (zdaniem kolegów- kłamać). Zaczęto go traktować jak każdego innego.
Nastąpiły również zmiany w uzyskiwanych wynikach w nauce. Po I okresie w klasie szóstej uzyskana średnia ocen przez ucznia wzrosła do 4,1 , w stosunku do wyniku w klasie piątej – 3,8. Zadowalające i satysfakcjonujące dla ucznia były również jego wyniki uzyskane na sprawdzianie po klasie szóstej – 30 pkt. , na próbnym sprawdzianie - 24 pkt.
Uważam, że dzięki podjętym działaniom, konsekwencji, wytrwałej pracy oraz współpracy nauczyciela, ucznia, matki, pielęgniarki i uczniów w klasie udało się zrealizować cele i osiągnąć sukces wychowawczy.
Adam natomiast ponownie z chęcią chodzi do szkoły uśmiechnięty, zadowolony i zdrowy.

Opracowała : Katarzyna Polaszek

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie