Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Dar dysleksji - motorem rozwoju dziecka

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1923 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

To, że ktoś jest dyslektykiem, nie warunkuje automatycznie geniuszu, ale sama świadomość, że umysł dyslektyka funkcjonuje w taki sposób jak umysły niektórych genialnych ludzi, dobrze działa na poczucie własnej wartości dyslektyków. Ważne jest też, by wiedzieć, iż problemy z czytaniem, pisaniem lub matematyką nie oznaczają, że ktoś jest po prostu głupi. Problemy te, być może, powodują te same funkcje umysłowe, które tworzą geniuszy.
     Dyslektykami byli m.in. Hans Chrystian Andersen, który z powodu trudności w pisaniu musiał dyktować swoje baśnie, Michał Faraday, Agata Christie, Albert Einstein, Winston Churchill, Walt Disney, Nelson Rockefeller i wielu ludzi obdarzonych przeróżnymi talentami i bogatą osobowością.
     Do grona słynnych dyslektyków należy także wpisać Leonarda da Vinci, który swoje genialne projekty, np. helikoptera napędzanego siłą człowieka, opisywał pismem lustrzanym.
     Niewiele się mówi na temat tego, że również nasz wieszcz, najwybitniejszy przedstawiciel polskiego romantyzmu, Adam Mickiewicz, miał spore kłopoty z ortografią.
     Funkcje mentalne powodujące dysleksję są darem w prawdziwym znaczeniu tego słowa, są naturalną zdolnością, talentem. Stanowią specyficzną właściwość nadającą koloryt indywidualności.
     Nie wszyscy dyslektycy rozwijają takie same zdolności, jednak pewne funkcje umysłowe są powszechne. Oto lista podstawowych zdolności, jednakowych dla wszystkich dyslektyków:

  1. Cechuje ich większa wrażliwość na otoczenie.
  2. Są bardziej ciekawi świata, niż przeciętny człowiek.
  3. Myślą obrazami, a nie słowami.
  4. Mają lepszą intuicję i są bardziej przenikliwi.
  5. Do myślenia i postrzegania wykorzystują wszystkie zmysły.
  6. Charakteryzują się wyjątkową podzielnością uwagi.
  7. Realistycznie przeżywają swoje myśli.
  8. Mają żywą wyobraźnię, są kreatywni i twórczy.
      Wymienione powyżej cechy, jeśli nie zostaną stłumione bądź zniszczone przez rodziców lub w procesie edukacji, dają w rezultacie wyższą od przeciętnej inteligencję i ponadprzeciętne zdolności twórcze. Prawdziwy dar dysleksji może być motorem rozwoju dziecka i zaowocować prawdziwym mistrzostwem.

1. Obudzić talent
     Mistrzostwo może rozwijać się na wiele sposobów w różnych dziedzinach. Dla Alberta Einsteina była to fizyka, dla Walta Disneya- sztuka, a dla Grega Louganisa- sport.
     Zanim dyslektyk zdoła w pełni sobie uświadomić i docenić pozytywną stronę dysleksji, będzie odczuwał przede wszystkim jej negatywne aspekty. Nie oznacza to, że pozytywna strona nie może się ujawnić przed rozwiązaniem problemów. Dar pozostaje darem, nawet jeżeli sobie go nie uświadamiamy. Niejeden dorosły dyslektyk korzysta w swojej codziennej pracy z atutów, które daje mu dysleksja, nie zdając sobie z tego sprawy. Uważa, że ma do czegoś smykałkę i nie przypuszcza nawet, iż jego talent pochodzi z tego samego źródła, co niemożność sprawnego pisania, czytania lub liczenia. Dysleksja jest rezultatem zaburzonej percepcji. Lecz w pewnych sytuacjach słabość staje się zdolnością. Cecha, która wywołuje tak dużą podatność na zagubienie w sferze informacji symbolicznych, w innych sytuacjach staje się atutem. Okazuje się, że dyslektycy mają wrodzoną zdolność do łączenia rzeczy, rozumienia mechanizmów, elektroniki, instalacji, konstrukcji, sztuk wizualnych i innych pokrewnych dziedzin. Dla nich wszelkie zadania wymagające twórczej lub innej wyobraźni okazują się często bardzo łatwe. Prawdopodobnie dlatego wśród wynalazców, naukowców, sportowców i twórców można spotkać wiele osób z symptomami dysleksji.
     Podobnie jak negatywna strona dysleksji nie daje u dwóch osób takich samych objawów, tak dar dysleksji przejawia się trochę inaczej u każdego dyslektyka. Niezwykłą może okazać się umiejętność myślenia obrazami.

MYŚLENIE NIEWERBALNE
     Podstawowy sposób myślenia dyslektyka to niewerbalne myślenie obrazami. Naukowcy twierdzą, że w czasie jednej sekundy osoba myśląca werbalnie może mieć od dwóch do pięciu myśli (w postaci pojedynczych słów ), natomiast myśląca niewerbalnie- trzydzieści dwa obrazy myślowe. Ktoś, kto myśli obrazami, jest w stanie w jednym obrazie myślowym zawrzeć koncepcję, do której opisania potrzeba setek lub tysięcy słów. Teoria względności Einsteina pojawiła się w jego umyśle pod postacią fantazji. Wizja trwająca kilka sekund dała początek niezliczonym książkom, które próbują opisać je słowami. Koncepcja była prosta dla Einsteina, dla przeciętnego człowieka wydaje się prawie nie do pojęcia. Myślenie obrazowe jest całościowe, głębsze i bardziej wyraziste. Myślenie werbalne ma charakter linearny, dokonuje się przez zdania rozwijające się w czasie słowo po słowie, podczas gdy myślenie obrazowe jest ewolucyjne. Obraz rozrasta się, gdy umysł dodaje nowe pomysły do ogólnej koncepcji. Można powiedzieć, że myślenie obrazowe jest istotą myślenia. Jedyną wadą myślenia obrazowego jest to, że człowiek nie uświadamia sobie pojedynczych obrazów w chwili ich pojawienia się.

INTUICJA
     Myśl przebiega przez mózg, choć człowiek nie zdaje sobie z tego sprawy. Możemy w ten sposób wyjaśnić, na czym polega intuicja, ponieważ myślenie obrazowe, to myślenie intuicyjne. Człowiek uświadamia sobie dopiero po jakimś zdarzeniu, że myślał o nim. Czasem zna odpowiedź, nie wiedząc skąd i dlaczego. Wielu dyslektykom udało się znaleźć sposób na to, by podświadomy proces myślenia włączyć w pole świadomości. Myśląc o czymś zajmującym, potrafią wejść w swojej myśli i obserwować wewnętrzne obrazy.
     Niektórzy dyslektycy osiągają stanowiska kierownicze w firmach, ponieważ mają dar intuicyjnego "widzenia" odpowiednich strategii i mobilizowania sił pracowniczych. Chętnie przeznaczają pieniądze na zakup najnowszych dyktafonów, sprzętu wideo- wszystkiego, co przekazuje informacje w innej niż pisemna formie. Potrafią dobrać grono zaufanych podwładnych, którzy za nich czytają, redagują pisemne wiadomości. Wysiłki te podejmują, aby ukryć swój praktyczny analfabetyzm.

PROCES TWÓRCZY I KREATYWNOŚĆ
     Dyslektycy potrafią być bardziej twórczy niż przeciętni ludzie. Zaburzenia percepcyjne powodują, że dyslektyk doświadcza swoich myśli, jakby były rzeczywistością. Myśli staja się jego spostrzeżeniami, tak więc myśli są dla niego rzeczywistością.
     Koncepcja ta pomaga zrozumieć, jak w głowie Leonarda da Vinci mógł się zrodzić pomysł łodzi podwodnej, choć działo się to trzysta lat przed wynalezieniem urządzenia do wypompowywania wody czy helikoptera na czterysta lat przed skonstruowaniem silnika. Nie ma wątpliwości co do tego, że doświadczył on latania i podwodnej żeglugi setki lat przedtem, zanim stało się to możliwe. Polimodalne zdolności pozwoliły mu przeżywać myśli tak, jakby były rzeczywistością, a rysunki, które potem powstały, pozwoliły także innym je zobaczyć. Zapewne w czasach Leonarda da Vinci niektórzy uważali jego pomysły za szalone.
      U dyslektyków pragnienie tworzenia jest głębiej zakorzenione niż u pozostałych osób. Myślenie obrazowe, myślenie intuicyjne, myślenie polimodalne oraz ciekawość świata w sposób niebagatelny wspomagają ich kreatywność.
      Kreatywność jest tą cechą, która stawia człowieka ponad innymi żywymi istotami. Kreatywność powołuje do istnienia rzeczy, których wcześniej nie było. Wszystkie nowe idee mają swój początek w procesie twórczym. Tworzenie kojarzy nam się zazwyczaj z wynalazkami i innowacjami. Jest to słuszne skojarzenie, ale na bardziej podstawowym poziomie kreatywność jest środkiem, dzięki któremu dokonuje się prawdziwy proces uczenia się. Tworzenie i uczenie się to procesy nierozerwalnie ze sobą związane. U dyslektyka pamięciowe uczenie się powoduje mękę, gdyż związane jest z czytaniem tekstu, który może w ich umyśle powodować dezorientację.
      Gdy nauczyciele odejdą od encyklopedyzmu, sami staną się bardziej kreatywni podczas procesu nauczania, dostrzegą partnera w dyslektyku, to może "obudzą talent" uśpiony w umyśle dyslektyka, jego kreatywność- staną się dla niego nie przeciwnikami, lecz przewodnikami w drodze do sukcesu.

Grażyna Pasek
Gimnazjum w Konopiskach

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie