Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Eksperyment pedagogiczny

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1918 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 Emilia i Marek RUDKA


W latach 1994 – 1997 w Zakładzie Poprawczym w Mrozach zaistniał ciekawy eksperyment pedagogiczny w placówce resocjalizacyjnej polegający na stworzeniu ośrodka koedukacyjnego.
Możliwości takie powstały z chwilą likwidacji Państwowego Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego podległego Ministerstwu Edukacji, który był prowadzony wspólnie z Zakładem Poprawczym dla dziewcząt.
Kadra pedagogiczna zakładu mająca duże doświadczenie do pracy z dziewczętami musiała przestawić swoją działalność na pracę z chłopcami.
Postanowiono stworzyć placówkę koedukacyjną, pod nazwą Młodzieżowy Ośrodek Adaptacji Społecznej w Mrozach. Zarządzeniem Ministra sprawiedliwości z dnia 18 listopada 1994 roku.
Grupa dziewcząt ( 12 wychowanek) Zakładu Poprawczego, to były dziewczęta przebywające w placówce od roku, dobrze zaaklimatyzowane w zakładzie. Dziewczynki były uczennicami klasy VII, VIII Szkoły Podstawowej oraz I i II klasy Szkoły Zawodowej. Z chwilą przybycia chłopców 4 wychowanki przebywały poza placówką w trybie art. 90 upn. .
Chłopcy przybywali do MOAS-u stopniowo. Pierwszych dwóch przybyło razem w dniu 16 grudnia 1994 roku ze SdN Warszawa Okęcie.
W m-cu styczniu i lutym przybyło po ośmiu, z różnych schronisk dla nieletnich: SdN Warszawy Okęcie, Białegostoku, Pszczyny, Nowego, Szczecina, Głogowa, Stawiszyna i Gdańska. Byli to uczniowie w normie intelektualnej jak i upośledzeni umysłowo w stopniu lekkim. Można, więc stwierdzić, że placówka miała także charakter integracyjny ze względu na naukę w tych samych klasach uczniów szkoły specjalnej jak i będących w normie. Kadrę pedagogiczną szkoły stanowiły wyłącznie kobiety. Także w warsztatach szkolnych pracowały wyłącznie kobiety. Po pół roku funkcjonowania placówki zatrudniono jednego mężczyznę – nauczyciela ogrodnictwa.
Nauka w warsztatach przebiegała w czterech zespołach krawieckich i dwóch zespołach ogrodniczych. Młodzież przyuczała się do zawodu w zespołach koedukacyjnych tak jak w szkole.
W pierwszym okresie dziewięciu chłopców przyuczało się do zawodu krawiec – szwacz, w tym dwóch rozpoczęło naukę w klasie I Zasadniczej Szkoły Zawodowej – krawieckiej.
Pozostali chłopcy uczyli się zawodu ogrodnik – warzywnik. Krawiectwo cieszyło się w śród chłopców większym powodzeniem.
Pomieszczenia warsztatowe nie posiadały krat.
W internacie młodzież podzielono na trzy grupy wychowawcze.
Grupę dziewcząt umieszczono w jednym z pawilonów na II –gim piętrze. Bez zabezpieczeń ochronnych typu kraty. Grupa prowadzona była przez trzy wychowawczynie, a opiekę nocną sprawowała kobieta.
Pierwszą grupę chłopców zlokalizowano na I –ym piętrze inne pawilonu, gdzie były zabezpieczenia ochronne w postaci krat od początku placówki. Pomieszczenia te: sypialnie, świetlica, jadalnia były urządzane przez samych wychowanków. Prowadzić grupę zaczęło dwóch wychowawców i jedna wychowawczyni. Opiekę nocną sprawował mężczyzna.
Następna grupa powstała w m-cu lutym 1995 roku. Została umieszczona na II piętrze kolejnego pawilonu już bez zabezpieczeń w postaci krat.
Prace wychowawczą prowadził jeden wychowawca i dwie wychowawczynie. Także tą grupę po zasiedleniu na swoje potrzeby, chłopcy urządzali samodzielnie w ramach zajęć wychowawczych.
Czas wychowanków zagospodarowany był poprzez prace związane z adaptacją pomieszczeń jak i rekreacją w sali gimnastycznej, siłowni, sali terapeutycznej, pracowni stolarskiej, pracowni zajęć technicznych. W tym okresie trwało urządzanie boiska do piłki nożnej – plantowanie terenu – o różnicy nawet jednego metra, organizacja kawiarenki.
Każda grupa dysponowała sprzętem sportowym, muzycznym, audio – video.
Rada Pedagogiczna Młodzieżowego Ośrodka Adaptacji Społecznej systematycznie dokonywała analizy przebiegu pracy wychowawczej w placówce koedukacyjnej.
Kadra kierownicza, co tydzień omawiała różnorodne aspekty pracy z nieletnimi dziewczętami chłopcami.
Z wniosków na posiedzeniach wyłaniał się następujący obraz stosunków interpersonalnych pomiędzy chłopcami a dziewczętami.
W początkowym okresie – I – go miesiąca pobytu dziewczęta i chłopcy prezentowali wobec siebie postawy nieufności, wyczekiwania, niechęci, a czasami wręcz wrogości.
Widoczne były też przejawy pewnego wulgaryzmu w zachowaniu i słownictwie nakierowanym głównie na sprawy dotyczące seksualności.
W tym okresie u dziewcząt zauważyliśmy zachowania o charakterze kokieteryjno – prowokującym ( np. powłóczyste spojrzenia, nadmierna hałaśliwość) wynikająca z chęci zwrócenia na siebie uwagi. Chłopcy reagowali na zachowania koleżanek w sposób lekceważący i wulgarny, traktując je wyraźnie przedmiotowo.
Taki stan rzeczy wynikał w zbyt długo trwającej izolacji obu grup młodzieży ( długi okres odosobnienia wychowanków w żeńskim zakładzie poprawczym czy w męskim SdN trwający nawet do roku czasu), braku prawidłowych wzorców osobowościowych kobiety i mężczyzny w przeszłości.
Wychowankowie mieli także deficyty w zakresie umiejętności nawiązywania prawidłowych kontaktów interpersonalnych w grupie rówieśniczej a także deficyty w zakresie rozwoju emocjonalno – społecznego nieletnich. W tym okresie dużym zaskoczeniem zwłaszcza dla chłopców była nowa sytuacja – placówka praktycznie nie posiadała zabezpieczeń ochronnych, a ponadto obecność koleżanek w zakładzie.
Sytuacja ta nie stanowiła zaskoczenia dla kadry pedagogicznej placówki. Takie zachowania były omawiane na radach pedagogicznych przed stworzeniem koedukacji. Uzyskaliśmy pomoc takich doradców jak prof. L. Pytki, opinii dr L.Starowicza, i szeregu innych ludzi nauki i praktyków między innymi dyrektora Zakładu Poprawczego w Laskowcu R. Makowskiego.
Zespół pedagogów podjął szereg działań zmieniających do integracji młodzieży. Zorganizowano takie wspólne imprezy jak: kulig, dyskoteki, wspólne wieczorki przygotowywane przemiennie przez dziewczęta i chłopców, zajęcia socjoterapeutyczne dla obu płci, zajęcia sportowe, konkursy, rozmowy indywidualne, obcowanie w czasie zajęć szkolnych i warsztatowych ( pod dyskretną kontrolą wychowawców) doprowadziło do stopniowego tworzenia się poprawnych kontaktów między chłopcami i dziewczętami.
W późniejszym okresie ( po trzech miesiącach) już dało się zauważyć wyraźnie symptomy pewnej normalności we wzajemnych kontaktach. Przejawiało to się w formie opiekuńczości chłopców wobec dziewcząt ( i odwrotnie) np. pomoc przy cięższych pracach, wykonywaniu dyżurów. Młodsi chłopcy traktowani byli przez dziewczęta jak młodsze rodzeństwo.
Wzrosła także dbałość o higienę osobistą, poprawiła się kultura słowa ( znacznie mniej wulgaryzmów w rozmowach) i zachowaniach.
Nastąpiło stopniowe zaspokojenie naturalnej potrzeby bycia obok siebie w związku z okresem dojrzewania i dorastania, a także złagodzenie poczucia izolacji.
Koedukacja w szkole i w zespołach szkoleniowych warsztatów szkolnych wprowadziła elementy zdrowej rywalizacji w zakresie osiąganych wyników w szkole i pracy. Zdecydowanie wzmocniła motywację do osiągania coraz lepszych ocen szkolnych i wyników produkcyjnych. Także tu obserwowano przejawy wzajemnej pomocy i współpracy dziewcząt i chłopców opartej na zasadach koleżeńskich.
Dla ograniczenia kontaktów i spotykania się chłopców i dziewcząt poza placówką np. w czasie przepustek, udzielano urlopów w różnych terminach, przy jednoczesnej pracy wychowawczej mającej na celu podniesienie samokontroli młodzieży i odpowiedzialności za samych siebie.
Dużym osiągnięciem było zaniknięcie nieprawidłowych związków emocjonalnych między dziewczętami. Chłopcy bardziej zdecydowanie nie akceptowali kontaktów o zabarwieniu homoseksualnym.
W późniejszym okresie obserwowaliśmy znacznie łatwiejszą adaptację nowo przybyłych chłopców do warunków panujących w placówce. Nasi wychowankowie nie prezentowali już postaw wzajemnej wrogości zaobserwowanych u pierwszych chłopców.
Po dwuletnim okresie trwania eksperymentu można stwierdzić, że istnienie takiej placówki było słuszne i uzasadnione.
Młodzieżowy Ośrodek Adaptacji Społecznej w Mrozach, jako placówka eksperymentalna złamała stereotypy i tradycyjne sposoby funkcjonowania zakładów poprawczych.
Można stwierdzić, że jest to jedna z lepszych dróg do normalności przebiegu procesu resocjalizacji niektórych nieletnich.
Praca wychowawcza w naszej placówce dała realne możliwości na przeorientowanie systemu wartości nieletnich, którego podstawę powinna stanowić: rodzina, przyjaźń, poczucie odpowiedzialności za siebie i drugiego człowieka.
Okres ten dał możliwość powstania prawidłowych kontaktów interpersonalnych oraz stworzył warunki do tworzenia atmosfery współpracy i współżycia obu płci. Naturalność środowiska spowodowała większą gotowość do zaakceptowania pobytu w placówce. Znalazło to potwierdzenie w blisko 100% powrotności młodzieży z udzielanych przepustek.
W czasie eksperymentu nie zauważono oznak napastliwości seksualnej we wzajemnych kontaktach dziewcząt i chłopców przy ciągłej uwadze, kontroli i czujności kadry pedagogicznej.
Na podkreślenie zasługuje fakt, że powodzenie eksperymentu było możliwe, dzięki dużemu wysiłkowi kadry pedagogicznej placówki a zwłaszcza pracujących kobiet, które zaskoczone sytuacją przekwalifikowania placówki poradziły sobie z tak dużym wyzwaniem pedagogicznym i doskonale zdają egzamin do dnia dzisiejszego w placówce już męskiej dla chłopców niedostosowanych społecznie i upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim. Składamy podziękowania na ich ręce za tę pracę w rozwój reformy systemu resocjalizacji w Polsce.

Autorzy.

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie