Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Metoda projektu

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 3732 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 

Trochę historii

Metoda projektu pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, gdzie zaczęto ją stosować na początku XX wieku. Za jej twórcę uważa się Williama H. Kilpatricka, który przedstawił założenia metody projektu w pracy zatytułowanej The Project Method. Uważał on, że metoda ta nie jest w istocie jedną z wielu metod kształcenia, lecz jest naczelną zasadą dydaktyczną. Kilpatrick twierdził, że uczniowie powinni samodzielnie zdobywać wiadomości i sprawdzać umiejętności w konkretnych sytuacjach życiowych, zamiast przyswajać wiedzę teoretycznie. Ponadto: uczniów nie powinno się zmuszać do podejmowania niechcianych przez nich działań, bo jako niechciane – nie przyniosą trwałego i zadowalającego efektu. Innymi słowy – to uczniowie sami mają decydować, co chcą robić, szkoła ma zaś stworzyć im sprzyjające rozwojowi warunki.

Zaproponowane przez Kilpatricka pojęcie projektu jest tak szerokie, że obejmuje w zasadzie wszelkie aspekty i formy ludzkiego uczenia się, dlatego metoda projektu podana w takim kształcie szybko zaczęła być krytykowana. W latach trzydziestych XX wieku nastąpiło odejście od tak pojmowanej metody projektu i powrót do znacznie węższego jej rozumienia, zgodnie z którym projekt to samodzielne rozwiązywanie przez ucznia czy studenta problemów praktycznych w trakcie wytwarzania jakiegoś produktu.

Metoda projektu obecnie

Projekt obecnie sprowadza się do tego, że zespół uczniów inicjuje, planuje i wykonuje pewne przedsięwzięcie oraz ocenia jego wykonanie.

Można przyjąć, że obecnie projekt, to metoda nauczania, której istota polega na tym, że uczniowie realizują określone zadanie w oparciu o przyjęte wcześniej założenia.

Projekt ma wiele cech odróżniających go od innych metod nauczania. Omówmy je pokrótce:

  • interdyscyplinarność
    Z samej swojej istoty metoda ma charakter interdyscyplinarny. Wykonanie projektu wymaga od uczniów samodzielnego opanowania wiedzy z zakresu wielu przedmiotów nauczania, zaciera granice między życiem szkolnym i pozaszkolnym, gdyż projekt zwykle wykonywany jest w środowisku pozaszkolnym: w fabryce, bibliotece, banku, zoo, muzeum, teatrze, schronisku dla zwierząt itp. Dobry projekt powinien dawać możliwości poszerzenia tematu badań i stawianie dalszych pytań.

  • progresywistyczna rola nauczyciela
    Tradycyjna rola nauczyciela w systemie klasowo-lekcyjnym polega na organizowaniu i kierowaniu procesem kształcenia. Nauczyciel sam wybiera metodę i formę, narzuca tempo pracy, dyscyplinuje, zadaje prace domowe itd.
    W metodzie projektu nauczyciel musi przyjąć inną – trudniejszą rolę – przewodnika, życzliwego doradcy, sternika procesami grupowymi. Nauczyciel nadal kieruje procesem nauczania i działalnością uczniów, pomaga im, udziela wskazówek i wyjaśnień, jeśli trzeba. Jednak z czasem jego rola słabnie – staje się życzliwym obserwatorem w miarę, jak jego uczniowie nabierają samodzielności.

  • podmiotowość ucznia
    Najważniejszym elementem projektu jest samodzielna praca badawcza ucznia: zaplanowanie zakresu i przebiegu badań, poszukiwanie informacji, wybór metod rozwiązania problemu i prezentacji wyników. Metoda projektu zrywa z tradycyjnym nauczaniem. Akcent przesuwa się z nauczyciela na ucznia. To nie nauczyciel, ale uczeń staje się centralną postacią procesu kształcenia, on decyduje o kształcie swojej pracy i tempie jej wykonania (w zakresie dopuszczalnych terminów).
    Realizacja projektu uwzględnia zainteresowania i zdolności ucznia, jego potrzeby i aspiracje. Stymuluje rozwój emocjonalny ucznia, umiejętność pracy w grupie, odpowiedzialność za działania własne i grupy. Uczniowie narzucają sobie samodyscyplinę, wdrażają się do samodzielności, przedsiębiorczości i wspólnego działania.

  • odejście od tradycyjnego sposobu oceniania
    Przedmiotem oceny w metodzie projektu jest nie tyle produkt końcowy, co jakość działania uczniów w trakcie wspólnego wytwarzania tego produktu. Ocena samodzielnej aktywności badawczej jest bardzo trudna, dlatego od nauczyciela wymaga się przestawienia na nowy styl oceniania. Nauczyciel musi szczegółowo opracować kryteria oceny poszczególnych etapów pracy i rodzajów aktywności uczniów, podać, co podlegać będzie ocenie. Może sporządzić i prowadzić arkusz oceny dla każdej grupy. Ważnym elementem procesu oceniania jest samoocena i wzajemna ocena uczniów, dlatego nauczyciel, jeśli chce, może poprosić uczniów o przygotowanie krótkich sprawozdań na temat współpracy. Uczniowie powinni uczestniczyć w ocenie swojego projektu.

Fazy projektu

W projekcie, jak wcześniej podaliśmy, wyodrębnia się kilka faz: zainicjowanie, zaplanowanie, przeprowadzenie i ocenianie. W sferze praktyki szkolnej są to:
  • wybór tematu
  • przygotowanie instrukcji do projektu
  • wykonanie projektu
  • prezentacja projektu
  • ocena projektu

Wybór tematu

Temat projektu może być podany przez kogokolwiek: nauczyciela, uczniów, rodziców. W szkole najczęściej nauczyciel decyduje o wyborze tematu, ale istotnym jest, by temat był dostosowany do możliwości i zainteresowań uczniów, potrzeb nauczyciela i środowiska szkolnego.
Nauczyciel może zlecić wszystkim grupom realizację tego samego tematu, lub, jeśli temat jest obszerny, podzielić go na pewną liczbę tematów szczegółowych, które będą opracowywane przez grupy.

Przygotowanie instrukcji do projektu

Instrukcja na ogół przygotowywana jest przez nauczyciela. Powinna ona zawierać informacje ważne dla treści i formy realizowanego projektu.
Oczywiście uczniowie mogą sami zgłosić pomysł tematu projektu i propozycję swoich działań badawczych. Wówczas wspólnie z nauczycielem wypracowują instrukcję do projektu. W instrukcji powinny znaleźć się następujące elementy:

  • temat projektu i jego cele
  • zadania, które mają prowadzić do realizacji celów
  • źródła, w których należy poszukiwać informacji
  • termin prezentacji projektu i terminy poprzedzających ją konsultacji
  • możliwe sposoby prezentacji projektu i czas tej prezentacji
  • kryteria oceny projektu

Wykonanie projektu

W trakcie realizacji projektu uczniowie prowadzą własne prace badawcze, zbierają materiały, segregują je i opracowują. W tej fazie nauczyciel dyskretnie nadzoruje prace uczniów, udziela im rad, podsuwa literaturę, ułatwia dotarcie do zdobycia informacji (np. pomaga zorganizować spotkanie z lekarzem, pracownikiem jakiegoś urzędu itp.). Uczeń powinien mieć również zapewnioną współpracę nauczycieli innych przedmiotów.

Prezentacja projektu

Efektem pracy nad projektem może być
  • wykonanie pomocy dydaktycznych
  • wykonanie przedmiotów użytkowych
  • wykonanie dokumentacji na potrzeby klasy lub szkoły
  • opracowanie artykułów do gazetek szkolnych i prasy lokalnej
  • opracowanie listów interwencyjnych
  • organizacja wystaw, konkursów, festynów
  • przygotowanie i przeprowadzenie zajęć lekcyjnych, wywiadówek dla rodziców itp.
Prezentacja projektu może odbyć się w formie
  • wykładu, referatu
  • pokazu filmu video
  • prezentacji modelu
  • gier i zabaw angażujących innych uczniów
  • konkursu przygotowanego dla innych uczniów
  • książeczki, broszury
  • prezentacji multimedialnej
Czas prezentacji powinien być wcześniej ustalony i jednakowy dla wszystkich grup. W przypadku z rezygnacji z publicznej prezentacji projektu uczniowie sporządzają pisemny raport z realizacji projektu. Może on zawierać
  • stronę tytułową
  • spis treści
  • wstęp, streszczenie
  • część główną
  • wnioski
  • załączniki

Ocena projektu

Aby ocena uczniów realizujących projekt była rzetelna, musi odbywać się w sposób ciągły. Należy mówić tu o procesie oceniania, który skutkuje oceną końcową za realizację projektu. Najdogodniejsze warunki do oceny uczniów powstają w fazie wykonywania projektu. Wtedy to nauczyciel ma okazję obserwować pracę uczniów: zdobywanie i selekcjonowanie materiału, podział obowiązków, łączenie teorii z praktyką i wreszcie – pracę indywidualną i grupową. Nauczyciel może przygotować sobie arkusz oceny projektu, który pomoże mu dokonywać systematycznej oceny.

Propozycja arkusza oceny

Etapy realizacji projektu Umiejętności Uwagi Ocena
formułowanie tematu
  • precyzyjne sformułowanie tematu
  • jasne określenie celów


zbieranie i opracowywanie informacji
  • selekcja informacji
  • krytyczna ocena informacji


prezentacja
  • wykorzystanie czasu prezentacji
  • zainteresowanie innych uczniów
  • sposób mówienia (precyzja wypowiedzi, akcentowanie)


praca w grupie
  • przekazywanie informacji
  • podejmowanie decyzji
  • słuchanie siebie nawzajem
  • rozwiązywanie konfliktów
  • samoocena postępów


Umiejętności rozwijane przez uczniów podczas realizacji kolejnych etapów projektu

Wybór tematu i określenie celu

  • wykorzystanie pomysłów całej grupy
  • dokonywanie selekcji pomysłów zgodnie z przyjętymi kryteriami
  • formułowanie tematu i celów projektu
  • wybór optymalnej metody rozwiązania problemu
  • planowanie pracy
  • podział pracy, współpraca w grupie

Zbieranie i opracowywanie informacji

  • gromadzenie informacji z różnych źródeł
  • przetwarzanie danych (także z użyciem technologii informacyjnej)
  • ocena wiarygodności informacji
  • selekcja informacji
  • stawianie pytań badawczych
  • wyciąganie wniosków z danych i obserwacji

Prezentacja projektu

  • prezentacja wyników w różnych formach (esej, rysunek, diagram, multimedia, itd. )
  • przygotowanie i praktykowanie wystąpień publicznych

Propozycje tematów do realizacji metodą projektu

Metodą projektu można zrealizować praktycznie dowolny temat i z dowolnego przedmiotu. Prawdziwą kopalnią pomysłów do wykorzystania na lekcjach matematyki jest książka „Udane projekty dla gimnazjum nie tylko z matematyki” pod red. Małgorzaty Mikołajczyk.

A oto kilka przykładów tematów:

  • „Ten zegar stary” – o sposobach mierzenia czasu

  • Sposoby liczenia dawniej i dziś

  • Jak kupować żarówki

  • Wielcy matematycy

  • Symetrie wokół nas

  • Reklamówka banku

  • Moja klasa w statystyce

  • Szyfry

  • Malujemy, tapetujemy, remontujemy.

* * *

opracowała: Małgorzata Bajguz

Literatura

red. K. Kruszewski, Pedagogika w pokoju nauczycielskim, WSiP, Warszawa 2000.

red. M. Mikołajczyk, Udane projekty nie tylko z matematyki, PWN, Warszawa 2002.

E. Brudnik, A. Moszyńska, B. Owczarska, Ja i mój uczeń pracujemy aktywnie - przewodnik po metodach, Zakład Wydawniczy SFS, Kielce 2000.

W. Nowak, Konwersatorium z dydaktyki matematyki, PWN, Warszawa 1989.

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie