Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Nauczyciel języka – czy jest on potrzebny?

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 789 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Czy nauczyciel języka jest naprawdę potrzebny w klasie? Czyż nie jest tak, że to za jego przyczyną powstają przeszkody i bariery, które utrudniają bądź uniemożliwiają uczniom efektywne przyswajanie wiedzy? Czyż to nie jego obwiniają uczniowie o stres, brak pewności siebie, motywacji czy negatywne nastawienie do całego procesu nauczania i uczenia się? Wdaje się sprawą jasną, że nauczyciel powinien być edukatorem, ekspertem językowym, źródłem wiedzy, kimś kto stworzy odpowiednią atmosferę służącą przyswajaniu wiedzy, nauczy uczniów oceny własnej pracy, pokaże najbardziej skuteczne metody uczenia się czy wreszcie zachęci do wytężonej pracy. Z tego wniosek, że nauczyciel języka ma bardzo ważną rolę do odegrania w klasie. Jest to jednak rola osoby wspomagającej, doradcy czy konsultanta podsuwającego odpowiednie narzędzia pracy. Osoby, która pomoże uczniom wziąć odpowiedzialność za proces uczenia się i pozwoli im uczyć się świadomie
Z drugiej jednak strony nauczyciel odnajduje się w bardzo trudnej sytuacji, kiedy to zobowiązany jest przekazać swoim uczniom określoną wiedzę, która umożliwi im zdanie odpowiedniego egzaminu, czy też dostanie się na wymarzony kierunek studiów, a może także uzyskanie pracy w anglojęzycznym kraju. Taka daleka od humanistycznej sytuacja prowadzi do tego, że niejeden z nas stwierdzi, że jest tylko nauczycielem języka, którego zadaniem jest sprawdzać jak dużą porcję wiedzy przyswoili jego uczniowie. Zapominamy wówczas, że najważniejszy jest tu proces uczenia się przez ucznia, a nie nauczania przez nauczyciela.
Jeżeli zastanowimy się, jaki jest cel nauczania w ogóle, możemy dojść do wniosku, że ucząc chcemy przygotować ucznia do tego, by przez resztę swojego życia (kiedy ukończy już szkołę) potrafił uczyć się sam, żeby umiał wybrać to, co mu się w życiu przyda, że sztuka nauczania jest tylko asystowaniem nauczyciela przy uczniu, kiedy ten dokonuje kolejnych odkryć, czy wreszcie przygotowaniem go do przyszłego życia, kiedy to będzie musiał już obejść się bez nauczyciela.
Jak zatem odejść od systemu nauczania nastawionego centralnie na nauczyciela, nie zaś na ucznia? Może zamiast zadawać sobie pytanie: ‘Czego nauczyłem dzisiaj?’ czy też ‘Czego moi uczniowie nauczyli się dzisiaj?’ powinniśmy przypomnieć sobie że:
- uczniowie uczą się tylko tego, co im się wyda ważne i potrzebne,
- uczniowie wybierają tę metodę uczenia się, która wyda im się skuteczna,
- uczniowie uczą się lepiej, jeśli mają świadomość, że sami kontrolują to, czego i w jaki sposób się uczą,
- wiedza jest najlepiej przez uczniów przyswajana, kiedy stworzy im się możliwość wejścia w interakcje z innymi uczniami i stworzy odpowiedni kontekst tzw. ;sytuacje z życia wzięte’,
- rolą nauczyciela jest bycie pośrednikiem pomiędzy uczniami, a także pomiędzy uczniem a nauczanym materiałem,
- proces uczenia zachodzi wewnątrz ucznia i jest przez niego wyzwalany,
- uczenie się jest odkrywaniem i doświadczaniem,
- uczenie się jest procesem podlegającym ewolucji,
- uczenie się nie zawsze musi być pracą (choć czasami bywa bolesne), może być także zabawą,
- każdy uczeń jest inny i potrzebuje indywidualnego podejścia,
- nauczanie jest także uczeniem się.
Czy te luźne przemyślenia można potraktować jako kredo? Na to pytanie każdy z nas odpowie sobie sam. Jestem też pewna, że każdy z nas jest w stanie dodać do tej listy wiele innych zagadnień, równie ważnych i istotnych.
Może warto przyjrzeć się swojej pracy i zastanowić się, czy przypadkiem nie wstrzymujemy procesu nauczania (uczenia się) naszych uczniów.
Kiedyś czytałam przypowieść o przyjęciu, na które każdy z gości zobowiązał się przynieść butelkę wina. Wino wlewano do jednego wielkiego zbiornika. Jako że gości przewidziano wielu, niektórzy z nich postanowili zamiast wina przenieść butelkę wody, licząc na to, że przy takiej ilości wina, mała ilość wody pozostanie niezauważona. Rezultatem takiego postępowania był zbiornik pełen wody. Myślę, że wszyscy nauczyciele powinni zadać sobie pytanie czy przypadkiem nie przynoszą do klasy wody w butelce od wina.
Jeśli jesteśmy humanistami i postrzegamy ucznia jako indywidualną, niezależną, odpowiedzialną jednostkę, to naszym obowiązkiem jest stworzyć odpowiednie warunki do nauki i przyjąć rolę ‘źródła informacji’, bo w przeciwnym razie może się okazać, że w procesie nauczania języka nie jesteśmy wcale potrzebni. Przecież śmiało mogą nas zastąpić kasety i płyty, jeżeli chodzi o nauczanie poprawnej wymowy, gramatyki za nas nauczą gotowe podręczniki, sylabusy, konspekty lekcji i testy przygotujemy w domu, a uczniowie sami sprawdzą je z kluczem. Nasza obecność na lekcji (gościa, którzy wszyscy respektują i darzą szacunkiem) musi być usprawiedliwiona chęcią niesienia pomocy poszczególnym indywidualnościom i towarzyszenia naszym uczniom w osiąganiu celów, które sami (ewentualnie przy naszej pomocy) przed sobą postawili.

Opracowała mgr Teresa Kuczkowska – Tyszka (na pdst. artykułu dr Andrew E. Finch)

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie