Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Dziecko jako aktor psychodramy

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1315 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 

Zabawy teatralne to ważny element pracy pedagogicznej przedszkola. Teatr, będący z natury rzeczy syntezą sztuk, wykorzystuje wszystkie środki wyrazu artystycznego charakterystyczne dla różnych rodzajów twórczości. Kontakt dzieci z teatrem to nie tylko oglądanie spektaklu, ale przede wszystkim zabawa w teatr.

Dziecko w wieku przedszkolnym ma naturalną potrzebę wyrażania się w różnych formach ekspresji: w mowie, ruchu, geście, rysunku, śpiewie. Z uwagi na to, że w przedszkolu prowadzone są zajęcia aktywizujące spontaniczną kreatywność dzieci, zabawa w teatr może być najbardziej interesującym i wyrazistym efektem tej pracy ujawniającym doświadczenia i osiągnięcia dzieci.

Teatr jest dla dzieci rzeczywistością wyjątkową, w której wszystko może się zdarzyć a odtwórca roli ma okazję realizować swoje marzenia, by stać się kimś innym. Wprowadzenie dzieci w świat sztuki poprzez zabawy teatralne przynosi im wiele korzyści, rozwija wyobraźnie, doskonali mowę, która staję się wyrazista i melodyjna, sprzyja umuzykalnieniu, rozwija płynność ruchów oraz zwiększa poczucie własnej wartości Jest również okazją do wspaniałej zabawy, dającej wiele satysfakcji. Udział dzieci w odtwarzaniu treści utworu skłania je do zapamiętywania, koncentrowania uwagi na określonej działalności, kulturze mówienia i zachowania się. Podczas zajęć z tej dziedziny przedszkolak maże dowiedzieć się, jak powstaje sztuka teatralna i wzbogacić swój słownik o takie pojęcia jak np. reżyser, rekwizyty, dekoracja, kostiumy, ruch sceniczny, drama czy pantomima.

Zabawy w teatr wywierają duży wpływ na postawy moralne dzieci, wyostrzają zmysł obserwacji, kształtują osobowość i rozładowują nagromadzone emocje. Każde dziecko w wieku przedszkolnym pragnie sukcesu i uznania. Właśnie przedszkolne zajęcia teatralne stwarzają ku temu najlepsze warunki.

W wychowaniu dziecka trzeba kłaść duży nacisk na przeżycia emocjonalne - uczyć je cieszyć się i smucić, dostrzegać dobro i zło. Dziecko wcielając się w postać przeżywa losy bohaterów literackich, utożsamia się z nimi, często naśladując ich postępowanie. Pozytywny bohater, z którym dziecko spotyka się na spektaklu teatralnym, zdobywa jego uznanie, pomaga w zrozumieniu, dlaczego takie zachowanie jest dobre. Występowanie negatywnych bohaterów, bo i tacy istnieją w bajkach, ma także duże znaczenie uspołeczniające.

Tworzenie w przedszkolu mini spektaklów pomaga zrealizować zadania dydaktyczno-wychowawcze, służy uatrakcyjnieniu zajęć. Dobra, radosna zabawa dzieci, w której można dostrzec przekazywane im wartości wychowania teatralnego może być źródłem satysfakcji tak dla dzieci rodziców jak i nauczyciela.

Dziecko jako aktor zdobywa świadomość, że grając kogoś, kim nie jest w rzeczywistości, że odtwarzając różne wymyślone zdarzenia, robi to po to, by lepiej zrozumieć rzeczywistość, w której żyje, że wcielając się w coraz to inne postacie poznaje perspektywy własnego przyszłego życia.

Rola inscenizacji:
- kształcenie uczuć, kształcenie postaw,
- kształtowanie wrażliwości estetycznej,
- kształtowanie świadomej dyscypliny,
- rozwijanie mowy i twórczego myślenia,
- ćwiczenie pamięci,
- rozwijanie zainteresowań czytaniem i teatrem,
- kształtowanie spostrzegawczości i umiejętności koncentracji.

Rodzaje inscenizacji:
- teatr wycinanek (sylwety),
- teatr lalek (kukiełki, pacynki, marionetki),
- teatr chiński - cieni,
- sąd nad negatywnym bohaterem,
- żywy plan - dzieci układają scenariusz,
- żywy teatr - improwizacja,
- inscenizacja utworów literackich.

Tok metodyczny - inscenizacja utworu literackiego.
1. Wybór utworu.
2. Kilkakrotne czytanie w celu zrozumienia treści.
3. Ćwiczenia w mówieniu z wyodrębnieniem wydarzeń.
4. Ćwiczenia z podziałem na role.
5. Podział ról z uwzględnieniem cech charakterystycznych przedstawionych postaci.
6. Zapamiętanie ról poprzez ćwiczeń (ćwiczenia emisji głosu - magnetofon, płyta z nagraniami).
7. Samodzielny wybór rodzaju inscenizacji.
8. Zaprojektowanie dekoracji i wykonanie jej.
9. Dobór odpowiednich rekwizytów.
10. Przygotowanie piosenek i tańców.
11. Opracowanie ostateczne scenariusza i wykonanie inscenizacji przez dzieci.

Formy pracy przygotowujące do wystąpień teatralnych:
A. Wzbogacanie słownictwa;
- rozmowy o codziennych sprawach,
- omawianie konkretnych sytuacji, ilustracji, przedmiotów,
- poznawanie synonimów wyrazów,
- układanie krótkich opowiadań.
B. Inscenizowanie sytuacji:
- np. rozmowa o modzie lub pogodzie
- rozmowa o kłopotach z dziećmi,
- dyskusja panów o samochodach.
C. Ruch:
- spontaniczne zabawy taneczne.

Drama w przedszkolu
Drama jest metodą, która umożliwia dzieciom poznawanie świata poprzez działanie. Pozwala na uwzględnienie możliwości psycho-ruchowych dzieci w wieku przedszkolnym, szczególnie dużą potrzebę ruchu.
Drama nie jest aktorstwem, odbywa się bez scenariusza. Udział w dramie jest możliwy dla wszystkich, jedynym warunkiem jest emocjonalne wczucie się w rolę. Wszystko dzieje się jeden raz i jest wynikiem sytuacji improwizowanej. W dramie nie chodzi o uzyskanie efektów artystycznych. Niekiedy mało efektownie odegrana rola jest silnie przeżywana i przynosi głębokie efekty wychowawcze. Drama jest sposobem poznawania świata. Jest metodą pedagogiczną, w której wchodzenie w określone role, pozwala kreować rzeczywistość. W dramie dziecko musi wczuć się w postać, działać a nie grać (jak w teatrze).

Zajęcia dramowe:
1. Proste doświadczenia szczególnie przydatne na poziomie nauczania przedszkolnego rozwijające wrażliwość zmysłów: słuchu, wzroku, dotyku, węchu oraz wyobraźnię.
- wprawki dramowe
- ćwiczenia dramowe
- gry
2. Gry dramowe: doświadczenia oparte na improwizacji i życiu fikcją. Mają swoje miejsce akcji, sytuację wyjściową , uczestnicy wchodzą w rolę. Całość ma charakter dramowy (np. na lotnisku oczekują rodziny na lecący samolot, który się spóźnia)
3. Teatr: zajęcia zorientowane na przedstawienia - spektakle, uczące poszukiwania)
4. Drama właściwa: zdarzenie, w skład którego wchodzą w/w trzy zajęcia. Jej celem jest zmiana nastawień i przekonań życiowych uczestników w wyniku odkrycia prawdy zawartej w sytuacjach improwizowanych.

Techniki dramowe:
- Rozmowa - najprostsza (bycie w roli). Polega nadawaniu i przyjmowaniu odpowiedzi.
- Ćwiczenia pantomimiczne - stosowany w pracy z małymi dziećmi. Sprzyja rozwijaniu plastyki ciała, koncentracji, fantazji np. rozwijanie kwiatu, mycie się, zmaganie z wichrem.
- Improwizacje - ma miejsce, gdy uczestnicy otrzymują role, temat i próbują działać zgodnie z postawionym zadaniem, jednak bez scenariusza. Oparte są często na opowiadaniu, utworze literackim.
- Inscenizacja - ma miejsce gdy zachodzi wyraźny podział na aktorów i publiczność.
- Rzeźba - zastygnięcie w bezruchu, naśladowanie jakiejś postaci, wymowa ciała, mimika ma komunikować uczucie lub sytuację.
- Żywe obrazy - najważniejsze wydarzenie zostaje uchwycone w bezruchu, np. las i śmieci.
- Film - stanowi kontynuację stop - klatki, akcja przebiega w tempie zwolnionym w najbardziej dramatycznym momencie zwolnionym i przyspieszonym.
- Rysunek - rysunek bohaterów, wyrażanie uczuć za pomocą technik plastycznych.
- Ćwiczenia głosowe - np. odgłosy przedmiotu, szelest kartek, skrzypienie butów, przesuwanie krzeseł.
- List - dla dzieci starszych - forma pisemna
- Dziennik lub pamiętnik - dla dzieci starszych - forma pisemna

Bibliografia:
1. A. J.Rychel: Jak tworzyć programy autorskie?
2. J. Awulgowa: Dziecko widzem i aktorem. Inscenizacja dla klas przedszkolnych, świetlic i domów dziecka.
3. Jurkowski i inni: Teatr lalek.
4. Cybulska i inne: Inscenizowanie zabaw na podstawie literatury dziecięcej.
5. E.Bełczewska, A.Łada-Grodzicka: ABC...Program XXI wieku
6. M. Giermakowski: Propozycja modelu konstruowania programu autorskiego
7. J. Dorman: Zabawa dzieci w teatr.
8. M.Świecka: Drama w edukacji
9. K. Pankowska: Edukacja przez dramę
10. Way Brian: Drama w wychowaniu dzieci i młodzieży.
11. J. Awulgowa, Świątek: Małe formy sceniczne w pracy przedszkola.
12. A. Misiurska: Zrobimy teatrzyk lalkowy.
13. T. Kudliński: Maska i oblicze teatru.
14. H. Piaścik: Nasz teatrzyk.
15. A. Szymańska: Drama w nauczaniu początkowym.
16. Z. Wójcik: Zabawa w teatr. 1 i 2 część
17. Praca zbiorowa Edukacja w przedszkolu, Wyd. Raabe (C.1.1 s. 38, 19, 22)
18. Wychowanie w przedszkolu 7/95, 8/2001, 11/2000
19. Forum nauczycieli - moja szkoła nr 1. Teatr przy okazji
20. Dziecko 11/2000 - Domowy teatrzyk.
21. L. Rybotycka: Gry dramatyczne.
24. K. Panakowska: Drama, zabawa, myślenie
22. B.Wag: Drama w wychowaniu dzieci i młodzieży

Beata Pająk-Raś

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie