Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Integracja zespołu klasowego

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 3246 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Analiza dotyczy klasy I, którą objęłam w roku szkolnym 2003/2004. Grupa liczyła 22 uczniów z różnych miejscowości, obejmowała zarówno środowisko wiejskie, miejskie i z byłych osiedli PGR. Prowadząc wnikliwą obserwację zachowań dzieci w czasie zajęć zintegrowanych, imprez klasowych i szkolnych zauważyłam brak spójności w działaniach zespołowych.

Opracował: Danuta Kaliszuk

1. Identyfikacja problemu
Problem
Integracja zespołu klasowego

      Analiza dotyczy klasy I, którą objęłam w roku szkolnym 2003/2004. Grupa liczyła 22 uczniów z różnych miejscowości, obejmowała zarówno środowisko wiejskie, miejskie i z byłych osiedli PGR. Prowadząc wnikliwą obserwację zachowań dzieci w czasie zajęć zintegrowanych, imprez klasowych i szkolnych zauważyłam brak spójności w działaniach zespołowych.
Najczęstsze problemy dotyczyły:
  • braku umiejętności współdziałania w zespole,
  • zbyt mała pewność siebie – poczucia własnej wartości,
  • brak zaangażowania w życiu klasy – grupy.
     Uświadomiłam sobie, że oddziaływania wychowawcze odniosą sukcesy wtedy, kiedy dojdzie do zintegrowania zespołu klasowego. Jeśli dzieci będą potrafiły współdziałać w małych grupach, to z upływem czasu dokonają tych samych zadań w większym zespole jakim jest klasa.
      Chcąc uzyskać taki cel pracy wychowawczej wprowadziłam dużo zajęć integracyjnych z wykorzystaniem elementów gier i zabaw kształtujących pewność siebie, umiejętność współdziałania w grupie. Tego rodzaju formy pracy mają pozytywny wpływ na komunikację w grupie, wiarę w swoje możliwości, zaangażowanie i podniesienie poziomu gotowości do współdziałania.

2. Geneza i dynamika zjawiska
     Dzieci wywodzą się z różnych środowisk, ale większość z dawnych osiedli PPG. Z dokonanej analizy kart dzieci 6 – letnich, wywiadów z rodzicami, pracownikiem GOPS oraz z dzielnicowym i kuratorem sądowym wynika, iż w/w grupie mam:
  • rodzin niepełnych / rozbitych – 7,
  • rodzin patologicznych – 6,
  • dzieci objętych opieką kuratora sądowego – 2.
     Rodziny otrzymują pomoc w formie darmowych obiadów w szkole, stypendia socjalne, pomoc materialną ze szkoły i innych instytucji. Nawiązanie kontaktów z domem rodzinnym, instytucjami wspomagającymi ułatwi mi pracę wychowawczą. Głównym celem programu wychowawczego jest podniesienie poczucia wartości wśród dzieci poprzez przeżycie pozytywnych doświadczeń z rówieśnikami, poczucia bezpieczeństwa w grupie, wskazanie sposobów pozwalających osiągnąć pierwsze sukcesy.
     Praca wychowawcza w tej klasie musi być procesem ciągłym, systematycznym i uwzględniać sytuację rodzinną dziecka, aby zintegrować zespół.
     W pierwszych miesiącach nauki dużo czasu przeznaczyłam na organizację zajęć w małych zespołach, początkowo z podziałem zadań, wprowadzałam ćwiczenia / większość bez materiałów pomocniczych/ kształtujące pewność siebie. Warunkiem do sukcesu jest stworzenie klimatu zaufania w grupie. Mimo, że czasami zdarzało się , że niektórzy członkowie grupy nie chcieli brać udziału ( ale przyjęłam zasadę, że nie wolno zmuszać do uczestnictwa), możliwość swobodnej obserwacji, radość innych sprawiała , że dzieci w końcu włączyły się do zabawy. I to już był pierwszy znak sukcesu. W miesiącu listopadzie została zorganizowana pierwsza impreza integracyjna z udziałem rodziców i były już widoczne pierwsze działania zespołowe, zaangażowanie w wykonanie pierwszych samodzielnych zadań.

3. Znaczenie problemu
     Czas dziecka w szkole dzieli się na zajęcia dydaktyczne (zintegrowane) czyli nabywanie wiadomości i umiejętności oraz czas na nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami.
     Na podstawie analizy sytuacji rodzinnej dzieci, nie ulega wątpliwości iż każdy uczeń z tej klasy bez względu na sytuację rodzinną powinien mieć poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Zadaniem wychowawcy jest danie równej szansy wszystkim w zdobywaniu wiedzy, odnalezieniu swojego miejsca w grupie, w rozwoju zainteresowań – często w takich sytuacjach zainteresowań ukrytych, stworzenia poczucia bezpieczeństwa i poczucia własnej wartości. Brak integracji zespołu klasowego w kształceniu zintegrowanym jest przyczyną niskiej samooceny, lęku przed odrzuceniem.

4. Prognoza

Negatywna
      W przypadku nie podjęcia działań integrujących grupę i wprowadzeniu ćwiczeń kształtujących pewność siebie część dzieci będzie odczuwało lek przed odrzuceniem w grupie, nie będzie potrafiła współdziałać, nie ujawni swoich zainteresowań jak również w niektórych przypadkach może mieć wpływ na sukcesy edukacyjne.

Pozytywna
      Wdrożenie zaplanowanych działań wychowawczych zmierzających do integracji klasy wpłynie na wzrost poczucia bezpieczeństwa, umiejętność współdziałania w zespole, wzrośnie poczucie zaufania w stosunku do innych. Dziecko stanie się aktywnym członkiem grupy.

5. Propozycje rozwiązania
Cel: zintegrowanie zespołu klasowego poprzez podniesienie poczucia wartości i wskazania sposobów pozwalających osiągnąć sukcesy.
Działania:
  1. Diagnoza środowiska rodzinnego dziecka, wzajemne relacje w rodzinie dziecko – rodzic – rodzeństwo;
  2. Ujęcie w planie wychowawczym procesu integracji grupy, form i metod wspomagających budowanie poczucia własnej wartości;
  3. Organizacja pomocy i wsparcia dla rodzin będących w trudnej sytuacji materialnej;
  4. Współpraca z instytucjami wspierającymi rodzinę;
  5. Pedagogizacja rodziców;
  6. Ujęcie problemu dziecka z rodziny patologicznej w Planie profilaktyki szkoły.
6. Wdrażanie oddziaływań
      Realizację działań rozpoczęłam od analizy Kart dziecka 6 – letniego, ankiety środowiskowej, wywiadów z rodzicami, kontaktu z instytucjami wspierającymi rodzinę i ustaleniu rozmiaru problemu w klasie I. Zaplanowane działania realizowałam na kilku płaszczyznach:
  1. Współpraca z instytucjami wspomagającymi rodzinę; poznanie problemów wybranych rodzin, ustalenie form i metod wspierających rodzinę.
  2. Plany wychowawcze / I etap kształcenia; ujęcie priorytetu w zakresie dydaktyki i wychowania zmierzającego do realizacji celów związanych z:
    • integracją dzieci
    • kształtowaniem sfer poznawczych w celu osiągnięcia sukcesu
    • wzrostem poziomu własnej wartości w kontaktach z rówieśnikami.
  3. Współpraca z rodzicami; wykorzystanie różnych źródeł literatury dotyczącej pedagogizacji rodziców, organizacja spotkań indywidualnych, kontakty telefoniczne, integracja rodziców poprzez udział w imprezach klasowych i szkolnych, wprowadzenie zasady współdecydowania – włączenie rodziców do decydowania o sprawach klasowych.
  4. Plan profilaktyki szkoły; diagnoza istniejącego problemu w klasie I wpłynęła na wprowadzenie zagadnień związanych z potrzebami i problemami dziecka z rodziny patologicznej, ujednolicenie oddziaływań wychowawczych w tej grupie dzieci wśród całego grona pedagogicznego, realizacja programu profilaktycznego zmierzającego do pomocy dziecku dysfuncyjnemu z rodziny patologicznej.
  5. Organizacja zajęć społecznych; pomoc dzieciom w pokonywaniu problemów edukacyjnych, rozwijanie zainteresowań, integracja grupy przez udział w różnych formach zabaw i gier kształtujących pewność siebie.
7. Efekty oddziaływań
     Podjęte działania wychowawcze, współpraca z domem rodzinnym i instytucjami wspierającymi rodzinę wpłynęły pozytywnie na integrację zespołu klasowego, poziom bezpieczeństwa dzieci i podniesienie poczucia wartości. W pracy wychowawczej muszę pamiętać o istniejącym problemie i w każdym kolejnym roku szkolnym jest on ujmowany, modyfikowany do potrzeb aktualnych grupy. Z uwagi na złożoność problemu w którym uczestniczą dzieci – rodzice – wychowawca – instytucje wspomagające rodzinę nie można zakończyć tych oddziaływań na I etapie edukacyjnym, należy go kontynuować w dalszych oddziaływaniach wychowawczych.

Bibliografia:
  1. Christopher Cindy J.: Nauczyciel – rodzic: skuteczność porozumiewania się, Gdańsk, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2004 nr 51 022.
  2. M. Łobocki: "Wychowanie w klasie szkolnej", Warszawa 1986,
  3. Portman Rosemarie: Gry i zabawy kształtujące pewność siebie, Kielce, Jedność, 2001.
  4. S. Ziemski: Problemy dobrej diagnozy, Warszawa 1973,

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie