Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Program terapeutyczny

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 5503 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

PROGRAM PRACY TERAPEUTYCZNEJ opracowany na podstawie opinii psychologiczno- pedagogicznej

     W wyniku przeprowadzonych badań przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną, stwierdzono, iż Maciek (II klasa Sz.P.) jest dzieckiem z ryzyka dysleksji. Dodatkowo stwierdza się u niego objawy nadpobudliwości psychoruchowej.
     Jednym z zaleceń PPP jest włączenie chłopca do zajęć terapii pedagogicznej, gdzie stymulowane będą najsłabiej ukształtowane funkcje: procesy pamięci, percepcja słuchowa, percepcja wzrokowa (wybiórczo), orientacja przestrzenna i myślenie operacyjne. Badania pedagogiczne, wykazały również opóźnioną grafomotorykę rąk oraz wadę wymowy, z której wynikały błędy ortograficzne i fonetyczne.
     Mimo deficytów, Maciek dobrze opanował technikę czytania.Teksty czyta samodzielnie, rozumie i interpretuje logicznie.Przepisuje bezbłędnie.
     Zgodnie z autorami opracowań metodycznych (I.Czajkowska, K.Herda), wyróżniłam w swoim programie trzy etapy:
  • etap wstępny (zwany niekiedy psychoterapeutycznym),
  • etap terapii właściwej,
  • etap trzeci-doskonalenie umiejętności czytania i pisania.
     Etap wstępny to ćwiczenia stymulujące i korekcyjne, zaburzonych funkcji percepcyjno-motorycznych i ich koordynacji przebiegających w formie zabaw i gier na materiale konkretnym i słownym oraz działanie psychoterapeutyczne. Drugi etap-to ćwiczenia korekcyjno-kompensacyjne na materiale literowym i wyrazowym w celu usprawniania umiejętności czytania i pisania. Nadal usprawniane są funkcje percepcyjno- -motoryczne. Etap trzeci uwzględnia dalsze prowadzenie ćwiczeń funkcji percepcyjno-motorycznych. Celem tych ćwiczeń jest opanowaniem umiejętności poprawnego czytania i pisania poprzez eliminowanie dysortografii.

ETAP WSTĘPNY

1.Ć W I C Z E N I A R O Z W I J A J Ą C E S P R A W N O Ś C I M A N U A L N E
  1. ćwiczenia rozmachowe rozluźniające napięcia mięśni ramion i przedramienia
    • zamalowywanie farbami dużych płaszczyzn (kartony,gazety,arkusze szarego papieru) dużym pędzlem, ruchami pionowymi lub poziomymi z zachowaniem kierunku od lewej do prawej, z góry na dół,
    • zamalowywanie dużej przestrzeni ograniczonej konturem,
    • pogrubianie konturów dużych form geometrycznych dużych rysunków,
    • malowanie dużych form kulistych,płynnym, ciągłym ruchem,
    • malowanie dużych szlaczków.
  2. ćwiczenia manualne czyli usprawniające małe ruchy: dłoni, nadgarstka i palców:
    • montowanie konstrukcji z gotowych elementów (klocków,krążków itp.),
    • układanki płaskie, klockowe, wtyczkowe z zachowaniem stopniowania trudności: na wzorze,według wzoru, bez wzoru,
    • modelowanie z wykorzystaniem plasteliny lub modeliny: ugniatanie, robienie kulek, wałków, obwodzenie wałkami wzorów geometrycznych i innych figur, wypełnianie różnych powierzchni (domek, koło), tworzenie ornamentów i szlaczków (wg wzoru i z pamięci),
    • nawlekanie koralików, przewlekanie sznurków przez otworki w tekturkach,
    • wydzieranki i wypełnianie konturów figur geometrycznych,rysunków i cyfr,
    • wycinanie z papieru z uwzględnieniem stopnia trudności: cięcie po linii prostej, falistej, wycinanie form geometrycznych i konturowych rysunków,
    • wycinanki-naklejanki z papieru, materiału, włóczki itp.,
    • szycie ściegiem fastrygowanym-przewlekanie igły z nitką przez otworki w tekturce,
    • łamanki papierowe (łódeczki, samoloty itp.),
    • ćwiczenia rozluźniające napięcie mięśniowe dłoni, strzepywanie wody, wytrzepywanie piasku z rękawów,
    • stemplowanie (stempelki konturowe zwierząt, kwiatów itp.).
  3. ćwiczenia graficzne usprawniające drobne ruchy ręki ułożonej w pozycji jak przy pisaniu:
    • pogrubianie konturów figur geometrycznych, szlaczków, konturów obrazków,
    • rysowanie wzorów po śladzie kropkowym lub kreskowym,
    • rysowanie za pomocą szablonów (zewnętrznych i wewnętrznych) figur geometrycznych i prostych przedmiotów,
    • kopiowanie rysunków przez kalkę techniczną,
    • zamalowywanie kredkami małych przestrzeni (obrazków z książeczek do malowania konturów, stempelków ),
    • rysowanie szlaczków literopodobnych w liniaturze: po wzorze, po kropkach, kończenie rozpoczętego wzoru i samodzielne kontynuowanie wzoru,
    • rysunki dowolne markerami, kredkami świecowymi, kredkami ołówkowymi.
     Zastosowałam w swoim programie ćwiczenia sprawności manualnej i koordynacji ruchowo-wzrokowo-słuchowej ze względu na opóźnioną grafomotorykę rąk z powodu lateralizacji skrzyżowanej i ze względu na słabą koncetrację uwagi.Są to doskonałe ćwiczenia relaksacyjne i motywacyjne.
     W pracy z Maćkiem istotne są ćwiczenia funkcji słuchowej.Mają one na celu usprawnianie koncentracji na bodźcach słuchowych, umiejętności różnicowania dźwięków, analizy i syntezy słuchowej, pamięci słuchowej, koordynacji wzrokowo-słuchowej i słuchowo-ruchowej.

2. Ć W I C Z E N I A F U N K C J I S Ł U C H O W E J

ćwiczenia wrażliwości słuchowej, koncentracja na bodźcu słuchowym, różnicowanie dźwięków, pamięć słuchowa:
  • wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków dochodzących z najbliższego otoczenia i ich lokalizacja (szmery, szelesty, odgłosy kroków, pojazdów itp.),
  • rozpoznawanie i różnicowanie dźwięków wydawanych przez instrumenty perkusyjne oraz lokalizacja (skąd dźwięk dochodzi),
ćwiczenia rytmiczne, usprawniające koncentrację na bodźcach słuchowych, koordynację słuchowo-wzrokowo- ruchową:
  • odtwarzanie z klocków układów rytmicznych przez dziecko , które terapeuta wystukuje (ważne jest zachowanie odpowiedniej ilości elementów oraz odstępów między nimi),
  • odtwarzanie za terapeutą określonego układu rytmicznego (dziecko wystukuje lub wyklaskuje to, co wystukał lub wyklaskał terapeuta),
  • zapisywanie układem kropek słyszanych rytmów,
  • wychwytywanie określonego dźwięku spośród wielu słyszanych, np. rozmaitych grzechotek , instrumentów, śpiewu ptaków, itp.),
  • dobieranie rymujących się nazw obrazków,
  • opowiadanie treści obrazków, słyszanych opowiadań, przeprowadzenie rozmów sytuacyjnych,
  • nauka na pamięć wierszy, krótkich tekstów pisanych prozą,
  • artykulacja głosek sprawiających trudności w wymowie, w izolacji oraz w mowie potocznej,
  • ćwiczenia pamięci słuchowej-bezpośredniej, powtarzanie różnych ciągów słownych, różnicowanie w nich wyrazów podobnie brzmiących,
  • określanie położenia mylonej głoski w wyrazie i sylabie,
  • przekształcanie wyrazów przez zmianę głoski,
  • wykrywanie różnic i podobieństw w wyrazach (pierwsza +ostatnia głoska, liczba głosek, liczba syllab ).
3. Ć W I C Z E N I A F U N K C J I W Z R O K O W E J I O R I E N T A C J I P R Z E S T R Z E N N E J N A P O D S T A W I E M A T E R I A Ł U K O N K R E T N E G O (O B R A Z K O W E G O) I A B S T R A K C Y J N E GO (G E O M E T R Y C Z N E G O I L I T E R O W E G O - B E Z CZYTANIA )

     W przypadku Maćka, ćwiczenia funkcji wzrokowych i orientacji przestrzennej, mają na celu usprawnić pamięć bezpośrednią , spostrzegawczość w zakresie stałości kształtów i stosunków przestrzennych.
  • dobieranie par jednakowych obrazków (dobieranki, loteryjki, domino),
  • dobieranie par jednakowych figur geometrycznych (j.w.),
  • odtwarzanie z pamięci układów elementów (obrazków, przedmiotów, figur geometrycznych),
  • rozpoznawanie zmian ilościowych i jakościowych w układach elementów (j.w.)-zabawa "Co tu się zmieniło"
  • układanie obrazków według instrukcji słownej (po lewej, po prawej ,na górze, na dole, za, przed,itp.,wskazywanie obrazków o określonym położeniu, samodzielne określanie ich położenia,
  • układanie obrazków w kolejności w jakiej były pokazywane (różne obrazki, długie, krótkie ekspozycje),
  • układanie obrazków z części(układanki płaskie i klockowe),
  • układanie historyjek obrazkowych,
  • układanie obrazków kompozycji z figur geometrycznych, według wzoru i z pamięci,
  • rysowanie kompozycji za pomocą szablonów rysunkowych i geometrycznych,
  • budowanie według wzoru kompozycji z klocków,
  • wyszukiwanie różnic i podobieństw między obrazkami,
  • wyszukiwanie i dobieranie par jednakowych liter-bez czytania, na podstawie indentyfikacji wzrokowej (domina literowe, klocki i rozsypanki, teksty).
ETAP WŁAŚCIWY

I. R O Z W Ó J U M I E J Ę T N O Ś C I C Z Y T A N I A I P I S A N I A O R A Z WY R Ó W N A N I A I N N Y C H T R U D N O Ś C I W Z A K R E S I E J Ę Z Y K A P O L S K I E G O

Ćwiczenia doskonalające funkcje językowe:
  • opowiadanie obrazka,
  • nadawanie tytułu obrazkowi lub historyjce,
  • opowiadanie historyjki obrazkowej wcześniej samodzielnie ułożonej,
  • kształtowanie prawidłowej wymowy poprzez naśladowanie przez chłopca prawidłowego wzorca,
  • budowanie zdań z naciskiem na poprawność gramatyczną,
  • ćwiczenia w poprawnym używaniu wyrażeń przyimkowych: na, do, w, przed, z,
  • zapamiętywanie wierszyków, piosenek.
Doskonalenie graficznej strony pisania:
  • kreślenie ręką dużych liter w powietrzu,
  • pisanie dużych liter na tablicy-wodzenie po wzorze,
  • pisanie (malowanie)liter farbą na dużych arkuszach papieru,
  • ułożenie ksztaltów liter z kolorowego drutu, ulepienie z plasteliny,
  • pisanie liter za pomocą szablonu (z zaznaczonym stzałką, kierunkiem kreślenia i miejscem rozpoczęcia-dotyczy to zwłaszcza owali),
  • rozbicie litery na poszczególne jej elementy i próby łączenia w całość,
  • obwodzenie wzoru litery w zeszycie,
  • samodzielne pisanie liter.
Ćwiczenia rozwijające umiejętności czytania i pisania:
  • utrwalanie różnicowania liter bez kojarzenia znaku graficznego z dźwiękiem (dobieranie par jednakowych liter, segregowanie, wyszukiwanie danej litery w tekście),
  • utrwalanie znajomości liter w skojarzeniu z dźwiękiem,
  • dobieranie par liter małych i wielkich, drukowanych i pisanych,
  • pisanie liter odpowiadających pierwszej głosce nazwy obrazka,
  • tworzenie sylaby dwuliterowej otwartej ( b+a, p+a, g+a, itp.); czytanie, rozpoznawanie wzrokowo-słuchowe i zapisywanie sylab,
  • utrwalanie czytania i rozpoznawania sylab, pisanie sylab z pamięci i ze słuchu,
  • tworzenie wyrazów dwusylabowych z sylab otwartych ( ba+za, ga+ma, itp.); czytanie wspólnie z nauczycielem utworzonych wyrazów, rozpoznawanie wypowiadanych przez nauczyciela wyrazów, samodzielne układanie i odczytywanie nowych wyrazów, tworzenie wyrazów wymawianych przez nauczyciela, zapisywanie wyrazów,
  • usprawnianie czytania sylab i całych wyrazów dwusylabowych, czytanie wyrazów w krótkich ekspozycjach, pisanie wyrazów z pamięci i ze słuchu,
  • tworzenie sylab zamkniętych trzyliterowych przez łączenie sylaby otwartej ze spółgłoską (ba+k,da+r).
  • czytanie całych wyrazów trzyliterowych i rozpoznawanie wyrazów wypowiadanych, pisanie wyrazów.
analiza dźwiękowa wyrazów trzyzgłoskowych: wysłuchiwanie samogłoski w środku wyrazów oraz spółgłosek na początku i na końcu, pisanie wyrazów,
przekształcanie wyrazów złożonych z trzech liter przez zmianę środkowej samogłoski, pierwszej i ostatniej spółgłoski: las-los, koc-noc itp.
przekształcanie wyrazów trzyliterowych jednosylabowych w dwusylabowe przez dodanie samogłoski: kot-koty, pas-pasy itp.
tworzenie wyrazów dwusylabowych z sylab mieszanych (do-mek, bar-ka itp.)
tworzenie wyrazów dwusylabowych z sylab zamkniętych (gar-nek, war-kot); czytanie,
rozpoznawanie, itd. wg ustalonego postępowania metodycznego ,
tworzenie sylab trzyliterowych ze zbiegiem spółgłosek przez łączenie spółgłoski z sylabą otwartą: g+ra, d+la, itp.
wyrazy jednosylabowe ze zbiegiem spółgłosek na początku i na końcu: (k+rok, s+mak; kor+t, mop+s; k+lop+s, p+lus+k ),
dowolne zestawianie sylab różnego typu- tworzenie wyrazów, czytanie, rozpoznawanie czytanie w krótkich ekspozycjach i pisanie wyrazów wielosylabowych; układanie zdań i krótkich tekstów, czytanie i pisanie zdań i tekstów,
  • wiązanie czytania i pisania z innymi rodzajami działalności dziecka - rysowanie, malowanie.
II. W Y R Ó W N A N I E T R U D N O Ś C I Z M A T E M A T Y K I
  1. Ćwiczenia rozwijające stosunki przestrzenne. Analizowanie wzajemnego położenia przedmiotów słownie i w działaniu: wyżej-niżej, najwyżej-najniżej, dalej-bliżej, na prawo-na lewo, nad-pod, za-przed, przy-obok, między-na brzegu, na zewnątrz, w wewnątrz.
  2. Wyodębnienie cech wielkościowych i ich porównywanie (wysoki-niski, dłuższy- -krótszy, duży-mały, większy-mniejszy, największy-najmniejszy, wysoki-niski, szeroki-wąski, gruby-cienki).
  3. Zapoznanie z prostymi figurami geometrycznymi, rozpoznawanie ich w otoczeniu, rysowanie ich, układanie figur z patyczków, odręcznie i wg szablonu.
  4. Segregowanie przedmiotów ze względu na posiadane cechy.
  5. Definiowanie przedmiotu przez wymienianie jego cech.
  6. Porządkowanie elementów w zbiorze i tworzenie konsekwentnych serii wg coraz to trudniejszych kryteriów.Określanie miejsca wybranych przedmiotów w rzędzie.
  7. Przewidywanie wydarzeń: analiza sytuacji "co się zmieniło" i określanie na tej podstawie "co może się wydarzyć".
  8. Próby wnioskowania o odwracalności zmian w układzie przedmiotów.Wspomaganie rozwoju zdolności do wnioskowania o stałości ilości nieciągłych.Manipulacje , analiza zmian, powrót do stanu wyjściowego.
  9. Próby wnioskowania o odwracalności przekształceń w zakresie masy, długości, objętości: oświadczenia w przekształcaniu, obserwacja skutków takich zmian, przywracanie pierwotnego wyglądu (robienie makaronu, pieczenie ciasteczek, przelewanie wody do różnych naczyń).
ETAP TRZECI - DOSKONALENIE UMIEJĘTNOŚCI CZYTANIA I PISANIA
  1. Ćwiczenia umiejętności pisania: stosowanie urozmaiconych form, np. przepisywanie z podkreśleniem trudniejszych wyrazów i uzupełnieniem niektórych brakujących liter, wyrazów,
  2. Kształcenie umiejętności pisania z pamięci po uprzednim ułożeniu trudniejszych wyrazów z liter ruchomego alfabetu i analizy głoskowo -literowo -sylabowej tych wyrazów; samodzielne sprawdzenie dokonanego zapisu.
  3. Ćwiczenia pisania ze słuchu o charakterze ćwiczącym z odpowiednimi objaśnieniami, analiza trudniejszych wyrazów.
  4. Ćwiczenia ortograficzne i stylistyczne, wprowadzenie słownictwa i zasad ortografii. Próby ujęcia treści w zdaniach. Układanie podpisów jedno- i kilkuzdaniowych do obrazków.
  5. Wiązanie czytania i pisania z innymi rodzajami działalności dziecka -rysowanie, malowanie.
     W pracy korekcyjno-kompensacyjnej muszą wystąpić oddziaływania leczniczo-wychowawcze do wyrównania u chłopca zaburzeń systemu nerwowego.Należy stworzyć warunki do zmniejszenia ruchów niezorganizowanych , przedłużenia koncentracji uwagi , stosować przerwy w pracy, wprowadzając ćwiczenia relaksacyjne oraz stosować pochwały w celu zachęcenia do pracy. Dla wyeliminowania urazów związanych z trudnościami w czytaniu i pisaniu zintensyfikować charakter zabawowy.
     Zajęcia terapeutyczne powinny odbywać się raz w tygodniu, trwając 30-45 minut. Podczas pracy korekcyjno-kompensacyjnej wskazana jest obecność rodziców.Terapeuta pokazuje ćwiczenia przeznaczone do realizacji w domu, a następnie kontroluje ich wykonanie. Matka, powinna pracować z chłopcem w zakresie:
  1. wykonanie części ćwiczeń usprawniających koordynację precyzyjnych ruchów rąk oraz koordynację ruchowo-wzrokową, ćwiczenia rozwijające stosunki przestrzenne i myślenie operacyjne,
  2. pisanie z pamięci, z układaniem trudniejszych wyrazów z liter ruchomego alfabetu,
  3. pisanie z pamięci wyrazów mówionych,
  4. stworzenie atmosfery życzliwości i akceptacji dziecka, zrozumienie jego niedoborów i problemów.
     Pisząc program terapeutyczny musiałam oszacować efektywność oddziaływań.
     Będą one zależały od kilku czynników .Pierwszy z nich to poziom inteligencji-im dziecko jest lepiej rozwinięte intelektualnie, tym większe ma możliwości do poradzenia sobie ze swoim problemem.Maciej dysponuje przeciętnym ilorazem inteligencji, co z pewnością będzie wspomagało proces stymulacji zaburzonych funkcji.Następnym czynnikiem jest wiek dziecka-im jest ono młodsze tym bardziej podatne na stymulację.Zakres zaburzeń u chłopca nie jest duży, bo dotyczy przede wszystkim funkcji słuchowej i grafomotoryki rąk.Dodatkowo niewielkie opóźnienia dotyczą funkcji wzrokowej.Następnym czynnikiem jest rodzina-matka chłopca widzi potrzebę pomocy dla Maćka.
     Analiza powyższych czynników wskazuje, że Maciek ma szanse na lepsze funkcjonowanie.Myślę, że w wyniku czteroletniej stymulacji, zaburzonych u chłopca procesów percepcyjno-motorycznych (funkcji słuchowych, koordynacji wzrokowo-ruchowej, procesów pamięci i grafomotoryki rąk) uda się pozytywnie wpłynąć na procesy pamięci bezpośredniej słuchowej i percepcję wzrokową oraz na orientację przestrzenną i myślenie operacyjne.

     Program pracy terapeutycznej opracowany został w ramach Studiów Podyplomowych Terapii Pedagogicznej w Zielonej Górze

Opracowała: Ewa Mytych
Przedszkole Miejskie nr 1
w Lubaniu

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie