Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Nakreślenie celów wychowania oraz dążenie do ich osiągania poprzez realizację przykładowego cyklu sprawnościowego "Robinson"

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1018 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 

W powszechnej opinii określenia "harcerstwo", "harcerskie" łączą się z czymś społecznie aprobowanym. Wynika to z doświadczeń historycznych wielu pokoleń Polaków, dla których harcerstwo było i jest synonimem służby społecznej, służby narodowi i państwu. Te idee w różnych okresach różnie były akcentowane. W okresie powojennym w celach wychowania akcentuje się kształtowanie cech obywatela demokratycznego państwa, następnie cech gwarantujących czynne uczestnictwo w działaniach na rzecz rozwoju społeczeństwa. Obok wyżej wymienionych trzy jeszcze grupy celów weszły na stałe do ideału wychowania harcerskiego:
- kształtowanie pozytywnego stosunku do innych ludzi,
- doskonalenie własnej osoby,
- umiłowanie i poszanowanie przyrody.

Naczelne cele wychowania w postaci zespołu cech, którymi powinien charakteryzować się człowiek wychowany przez Związek Harcerstwa Polskiego, zawarte są w Statucie organizacji. Ideał ten jest niejako igłą kompasu wskazującą, które sprawy są najistotniejsze, które należy wybierać i przede wszystkim realizować w pracy wychowawczej. Tak określone naczelne cele wychowania odnoszą się do wszystkich członków związku, ich przydatność dla bezpośredniej pracy wychowawczej jest raczej ograniczona. Nie mogą być wykorzystane dla projektowania działań wychowawczych i samowychowawczych. Dlatego trzeba je skonkretyzować tak, aby były zrozumiałe dla zuchów.

Na użytek praktyki z celów naczelnych wyprowadza się cele kierunkowe. Zawierają one pewne normy postępowania zuchów dostosowane do ich rozwoju moralno - społecznego oraz zdolności do określonego rodzaju doświadczeń. Będzie to Obietnica i Prawo Zucha, które określają jakim zuch ma być. Dziecko w wieku zuchowym potrzebuje uznania dorosłych, podporządkowując swoje zachowanie normom grupowym i oczekiwaniom innych. Określając zatem ideał zucha cele kierunkowe spełniają rolę czynnika aktywizującego dzieci do kształtowania określonej postawy. Wskazuję instruktorowi - drużynowemu jak ma dobierać sytuacje i zadania, aby zuchy upodabniać do wzorów określanych w Prawie i Obietnicy. Służą jako zbiory norm regulujących współżycie, a wiec jak ma postępować zuch, jaki powinien byś w stosunku do siebie i innych, do swoich obowiązków. Pobudzają do doskonalenia siebie w różnych dziedzinach, wzmacniają rolę i zakres aktywności.

Warunki takiego właśnie działania w poszczególnych grupach wiekowych wyznaczone są przez etapowe cele wychowania - standardy wychowawcze. Określają one, jakie elementy celów kierunkowych powinny być osiągane przez zucha w danym wieku i jakim zmianom podlegać w miarę rozwoju i nabywania doświadczeń w organizacji. Rolę taką pełnią wymagania na gwiazdki zuchowe.

Omówione wcześniej trzy kategorie celów: naczelne, kierunkowe, etapowe są takie same w całym związku, obowiązują wszystkich członków. Zadaniem drużynowego będzie dostosowanie tych celów do warunków, potrzeb, możliwości zuchów w konkretnej drużynie - dokonuje się to przez cele operacyjne. Rolę taką spełniają zadania i formy pracy w drużynie zuchowej.

Taka swoboda i elastyczność w programowaniu pracy umożliwia:
- reagowanie na potrzeby otoczenia,
- współdecydowanie dzieci i dorosłego,
- realizowanie własnych potrzeb i aspiracji.

Treści zawarte w celach naczelnych przetransponowane niejako dla każdego zucha stają się przez nich przyjmowane jako własne, stanowiąc trwałe elementy doświadczeń. A te z kolei nabyte podczas kolejnych zbiórek zuchowych przenoszone są do życia społecznego. Dziecko harmonijnie rozwija się osiąga życiowe sukcesy, a także przyczynia się do tworzenia warunków, w których powodzenie będą osiągać inni.

Dominującą formą działalności dzieci w młodszym wieku szkolnym jest zabawa. W zabawie bowiem urzeczywistniają one swoje dziecięce marzenia, rozwijają zainteresowania. Najczęściej odtwarzają życie ludzi dorosłych, czasami postaci z bajek, książek, filmów. Obecnie przedstawię jak kształtować postawę wobec siebie samego u zuchów na podstawie regulaminu i cyklu sprawnościowego - Robinson.

Należy on do sprawności z grupy - wielkiej przygody. Drużyna zuchów w czasie zdobywania tej sprawności zamienia się w grupę ludzi pomagających sobie wzajemnie. Służy wyrabianiu zaradności, samodzielności, pomysłowości, gospodarności.

I. Temat zbiórki - Nasza wyspa.
1. Zuchu poznają głównego bohatera cyklu w gawędzie - Rozbitek.
2. Bawią się - Lądowanie Robinsona na wyspie.
3. Idą na zwiad w celu wybrania miejsca na założenia osady i wykonania mapy wyspy.

Podczas tej zbiórki zwracam uwagę na to, że nie zniechęcamy się trudnościami. Wskazuję trudne położenie bohatera, ale zuch jest zaradny i musi sobie z tym problemem poradzić. Następnie poprzez zwiad następuje poznanie okolicy i wybranie miejsca, gdzie najlepiej można się bawić w przygody Robinsona.

II. Temat zbiórki - Osada Robinsona.
1. Gawęda - Robinson zakłada osadę.
2. Krąg Rady - ustalenie planu budowy osady, dokonanie podziału zadań między szóstki.
3. Majsterkowanie: szałas chroniący przed słońcem i deszczem, miejsce na ognisko, zegar słoneczny, kalendarz.
4. Zabawa tematyczna - urządzanie i zagospodarowanie osady.
5. Teatrzyk zuchowy - Rozbitkowie.

Zuchy tym razem z gawędy dowiadują się, że trzeba mieć oczy szeroko otwarte, a przyroda sama podpowie jak zagospodarować teren osady, jak bezpiecznie organizować zabawę, pracę przy zagospodarowaniu szałasu. Teatrzyk natomiast pozwoli jeszcze raz przeżyć przygodę Robinsona, gdy szóstki będą kolejno przedstawiały - Rozbitków na wyspie.

III. Temat zbiórki - Wyprawa na zatopiony statek.
1. Gawęda - Morze wyrzuca na brzeg wrak statku "Diana"
2. Majsterka - budowa tajnego skarbca, tratew i łódek z kory.
3. Zabawa tematyczna: wyprawa po "skarby".
4. Gry i ćwiczenia kształtujące spostrzegawczość, odwagę, orientację.
5. Gra terenowa - Obrona skarbca.

Te formy zbiórki dostarczą wiedzy, jak określa się strony świata bez kompasu, odczytuje czas na zegarze słonecznym. Wykonane modele łódek, tratew pozwolą "Robinsonowi" wybrać się po ciekawe skarby: szyszki, ptasie pióra, kamienie, muszelki itp. Gra terenowa i zabawa będą doskonalić zmysły i sprawność fizyczną bez względu na trudności.

IV. Temat zbiórki - Spotkanie z Piętaszkiem.
1. Zwiad - wyprawa w poszukiwaniu nowych przyjaźni.
2. Zabawa tematyczna - Spotkanie z Piętaszkiem.
3. Gry i ćwiczenia - gra terenowa - Wyzwolenie Piętaszka.
4. Krąg Rady - zawarcie paktu przyjaźni z sąsiednim plemieniem (zadanie międzyzbiórkowe - komu i w jaki sposób można pomóc).

Robinson tym razem wyzwoli Piętaszka i zaskarbi sobie jego przyjaźń. Realizacja tego tematu będzie możliwa przez właściwe współdziałanie w grupie rówieśniczej. Zuchy będą pomagały sobie wzajemnie.

V. Temat zbiórki - Praca na wyspie.
1. Gawęda - Współczesny Robinson.
2. Krąg Rady - ustalenie komu można pomóc, przydział zadań szóstkom.
3. Pożyteczne prace - zbieranie zapasów pokarmu dla ptactwa na zimę.
4. Majsterkowanie - lepienie garnków z gliny. Przyrządzanie potraw.

Wymogi regulaminu spełnione tutaj będą przez szacunek własności swojej, wspólnej i innych. Treści poznawcze: to z których owoców leśnych można przygotować posiłek jak suszyć zioła, owoce, grzyby. Ucząc w ten sposób gospodarności.

VI. Temat zbiórki - Pożegnanie wyspy.
1. Gawęda Robinson opuszcza wyspę.
2. Zabawa tematyczna - Wielkie zawody Robinsonowskich umiejętności (powtórzenie gier, ćwiczeń, zabaw, piosenek, pląsów).
3. Krąg Rady - Podjęcie decyzji o nadaniu sprawności.
4. Pożegnanie wyspy.

Ostatnia w cyklu sprawnościowym zbiórka jest podsumowaniem jednej wielkiej przygody. Zawody to nic innego jak sprawdzian zdobytych przez zuchów umiejętności. Zuchy poznały przygody Robinsona. Nie działały jednak w pojedynkę, stały się grupą dzieci pomagających sobie wzajemnie. Towarzysząca zbiórkom obrzędowość wzbogaciła słownictwo: wyspa - Wzgórze Nadziei, ścieżka - Aleja Wiatrów, równina - Dolina Koziego Króla. Dostarczyła szereg nowych treści związanych z poznaniem samego siebie, działaniem w trudnych warunkach, służąc wyrabianiu zaradności. Samodzielności, pomysłowości, gospodarności.

Sieć poznawcza przygód bohatera cyklu pełniła nie tylko role orientacyjną, ale również motywacyjną. Porządkując doświadczenia z punktu widzenia emocji zuchy wybierały co dobre, co ich zaciekawiło, pobudziło wyobraźnię. Działając w grupie porównywały swoje działania z kolegami. Ułatwiło to zdobycie i pogłębienie orientacji we własnych możliwościach, ponieważ efekty działalności kolegów stają się punktem odniesienia w samoocenie swoich działań.

Pracując razem uczyły się cenić zespół, łączyć interes osobisty z perspektywami społecznymi. Nie możemy zatem oddzielić kształtowania postawy intrapersonalnej od interpersonalnej. Są one wzajemnie związane ze sobą i zależne. Osobowość człowieka kształtuje się i zmienia w ścisłym związku z otaczającym światem. Istotne jest przy tym, aby podejmowane przez zuchy działania nie były czymś narzuconym, aby wypływały z własnej woli, potrzeb i dążeń każdego zucha. O tym pamięta oczywiście instruktor, który pomaga poznawać prawdziwy świat, prawdę o ludziach, naśladować wartościowych ludzi i wpajać dobre przyzwyczajenia, uczy znajdować radość w pożytecznym działaniu, pracować razem.

Bibliografia:
1. Guz S. - Rozwój i kształtowanie osobowości dzieci w okresie wczesnoszkolnym, WSP 1987 Warszawa
2. Kamiński A. - Książka drużynowego zuchów, Wydawnictwo "Śląsk" Biblioteka Szarej Lilijki 1984
3. Kowalska B., Kiewicz A. - Robinson materiały do zbiórek, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza Warszawa 1978
4. Muszyński H. - Ideał i cele wychowania, WSP Warszawa 1974
5. Wardęcki M. - Zuchy, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza Warszawa 1983

mgr Izabela Puła

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie