Ewolucja pisma tamilskiego

Pismo tamilskie, alfabet tamilski - jeden z indyjskich systemów pisma, wywodzący się ze starożytnego brahmi , używany do zapisywania języka tamilskiego .

Historia

Najstarsze zachowane inskrypcje w piśmie tamilskim, w nieco odmiennej formie niż stosowana obecnie, pochodzą z III w.^[1] Współczesny alfabet tamilski ukształtował sie w VIII w., pod dużym wpływem pisma grantha , w którym zapisywano wcześniej język tamilski. ^[2] Pierwsze teksty drukowane pojawiły się w XVI w. dzięki aktywności misjonarzy chrześcijańskich.

Charakterystyka

• Pismo tamilskie, podobnie jak inne alfabety indyjskie to typowe pismo alfabetyczno-sylabiczne ( abugida ). Podstawową jednostką jest sylaba . Na przykład słowo வீடு ( vīṭu,dom ) składa się z dwóch znaków: வீ oraz டு reprezentujących kolejno sylaby vī oraz ṭu.
• Nie jest to jednak sylabariusz , gdyż grafemy te najczęściej zachowują element spółgłoskowy, który jest następnie modyfikowany przez element samogłoskowy. Podstawowym elementem jest spółgłoska z "wbudowanym" niezapisywanym dźwiękiem "a" (np. க ka, ம ma). Jeżeli w sylabie występuje inna samogłoska niż "a", należy ów element spółgłoskowy odpowiednio zmodyfikować. Na przykład znak ி oznacza samogłoskę "i" po spółgłosce: கி ki, மி mi). W przeciwieństwie do "prawdziwych" alfabetów, znak ி nie jest samodzielną literą. Można by go nazwać znakiem diakrytycznym, gdyby nie to, że w alfabecie tamilskim takie znaki samogłoskowe często zmieniają formę elementu spółgłoskowego.
• Istnieją również grafemy dla oddania samogłosek samodzielnych, występujących w nagłosie, np. அ a, ஆ ā.

Znaki pisma tamilskiego

Alfabet tamilski składa się z 12 samodzielnych znaków samogłoskowych, 18 spółgłoskowych oraz 5 dodatkowych znaków tzw. grantha występujących jedynie w wyrazach zapożyczonych z sanskrytu . Kombinacja znaków samogłoskowych i spółgłoskowych daje w sumie aż 276 grafemów.

Samodzielne znaki samogłoskowe

Występują one jedynie na początku wyrazu.

Znaki spółgłoskowe

Znaki grantha

Aby można było zapisywać słowa zapożyczone z sanskrytu , język tamilski przejął kilka dodatkowych znaków ze starożytnego pisma grantha ஜ் j, ஷ் ṣ, ஸ் s i ஹ் h oraz ligaturę க்ஷ் kṣ. Przykład : விஷ்ணு viṣṇu ( Wisznu ).

Zapis samogłosek

Na przykładzie spółgłoski க் k

Znaki spółgłoskowo-samogłoskowe

Poprzez kombinację 23 spółgłosek (licząc wraz ze znakami grantha ) z 12 znakami samogłoskowymi powstaje 276 znaków spółgłoskowo-samogłoskowych.

Zobacz też

• Tamilskie pismo brahmi
• Vatteluttu

Bibliografia

• Helga Anton: The Script and Pronunciation of Modern Tamil. Madras: Alamu Printing Works, 1976. Str. 1-18.
• A. H. Arden: A Progressive Grammar of Modern Tamil. Madras: Christian Literature Society, 1942 (Nachdruck 1969). Str. 33-63.
• William Bright: The Dravidian Scripts. In: Sanford B. Steever (Hrsg.): The Dravidian Languages. London: Routledge, 1998. Str. 40-71.
• Tamil writing. In: Florian Coulmas: The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Oxford: Blackwell Publishers, 1996. Str. 490 ff.

Linki zewnętrzne

• Ancient Scripts: Tamil
• Omniglot: Alfabet tamilski

Przypisy