Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Bożonarodzeniowe tradycje

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1002 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 BOŻONARODZENIOWE TRADYCJE
scenariusz dla nauczania zintegrowanego
Dekoracje :
pokój, na środku stół przygotowany do wigilii ( przykryty białym obrusem, talerzyk z opłatkiem, oraz świece).

Osoby: Narrator 1, Narrator 2, Dzieci

Narrator 1
Tak bywa często:
czekamy na jakiś ważny dzień,
na przykład dzień imienin,
albo dzień, gdy się jedzie
na wycieczkę daleką za miasto.

Chcemy by czas płynął szybciej,
by pospieszyły zegary
i kartki z kalendarza spadły
jedna za drugą.

Ale czekania nasze najbardziej jest niecierpliwe
kiedy zbliżają się święta.

Już się unosi w powietrzu,
zapach żywicznych gałązek,
już suną na białych sankach choinki
wiatr szumi kolędy, a w domu pachnie świątecznie.

Narrator 2
Święta Bożego Narodzenia to czas wzajemnego pojednania i pokoju. Najwięcej z pradawnych zwyczajów i obyczajów związanych z Bożym Narodzeniem przetrwało i żyje do dziś w Polsce na wsi. Niektóre zachowały się również w miastach. Właśnie te zwyczaje i obyczaje chcielibyśmy Wam dzisiaj przybliżyć.


Narrator 1
Ze wszystkich wieczorów najpiękniejszy jest wieczór wigilijny. W żaden inny wieczór uszy i serca domowników nie są dla innych tak otwarte, jak w ten wieczór w blasku choinki.


( Odsłania się kotara – dzieci ustawione wokół wigilijnego stołu, zapalają świeczki na stole i lampki na choince. Śpiewają piosenkę „ Zielone gałązki”).







Narrator 2
Choinka, bez której nie wyobrażamy sobie Świąt Bożego Narodzenia jest potomkiem gałęzi obwieszonej łakociami. Zwyczaj strojenia drzewka znany jest w Polsce zaledwie od 200 lat i przywędrował do nas z Niemiec.

Narrator 1
Ta obca tradycja przyjęła się w Polsce bardzo szybko. Dziś nikt już nie potrafi wyobrazić sobie świąt bez tradycyjnie, pięknie przystrojonej choinki.


Dziecko 1
Choinka to zielone, cudowne drzewka,
przedziwne zabawki, zapach lasu,
migotanie świateł, lśnienie wszystkich
kolorów tęczy, uśmiechy- to bajka,
którą przywołujemy w szarych, grudniowych dniach.


Dzieci śpiewają piosenkę „ Choineczka mała”.

Narrator 2
Od przebiegu wigilii miał zależeć tok nadchodzącego roku. Kiedy zapadał wieczór stół nakryty świątecznie czekał na domowników.

Narrator 1
Pierwsza gwiazdka gromadziła wszystkich przy stole. Pod obrus kładziono zboże, a w kącie izby stawiano snopek zboża. Zaczynała się wieczerza inaugurowana wspólną modlitwą. Łamano się opłatkiem i składano sobie życzenia.

Narrator 2
Dzielenie się poświęconym opłatkiem pozostało szczególnie wzruszającym momentem dnia wigilijnego. W tej uroczystej chwili wszyscy wybaczają sobie wzajemne urazy.

Dziecko 2
Zapada nagle wieczór,
za tym lasem, za tą rzeką.
Pierwsza gwiazdka się zapala
w niebie gdzieś daleko.

Dziecko 3
Biały obrus lśni na stole,
pod obrusem siano.
Płoną świeczki na choince
co tu przyszła na noc.

Dziecko 4
Już się z sobą podzielili
opłatkiem rodzice,
już złożyli wszystkim
moc serdecznych życzeń.

Dziecko5
Kiedy mama się dzieliła, ze mną tym opłatkiem,
Miała w oczach łzy, widziałem, otarła ukradkiem.

Dzieci śpiewają kolędę „ Lulajże Jezuniu” – 2 zwrotki, 3 mormorando i na tym tle wiersz umieszczony poniżej „ Kolęda domowa”.


Dziecko 6
Ta kolęda od opłatka się zaczyna,
bo opłatkiem najpierw dzieli się rodzina.
Od opłatka i od życzeń naszej mamy
od tych słów nad opłatkiem wyszeptanych.
A ty nasza kolędo domowa
słowa mamy w pamięci zachowaj.

Dziecko 7
I zaśpiewaj, zakolęduj nam kolędo,
że najbliżsi zawsze blisko przy nas będą,
że nikogo nie zabraknie przy tym stole,
przy kolędzie, najpiękniejszej z wszystkich kolęd.

Dziecko 8
Nie wiem, co też mama,
chciała szepnąć mi do ucha,
bym na drzewach nie darł spodni,
pani w szkole słuchał.

Niedojrzałych jabłek nie jadł,
butów tak nie brudził...
nagle słyszę, mama szepce
bądź dobry dla ludzi.

Potem ojciec zaczął śpiewać różne kolędy,
raz wesoło, a raz smutno,
to głośniej, to ciszej.
Ja do dzisiaj te kolędy słyszę.
I choinkę tamtą widzę
nocą pod księżycem,
wyzłoconą, wysrebrzoną
jakby w miejscu roztańczona
strojną baletnicę.

Narrator 1
Podczas wieczerzy pamiętano również o zmarłych. Dla nich stawiano na stole oddzielne nakrycie. Dziś jeszcze zostawia się dodatkowe nakrycie dla nieobecnych lub niespodziewanego gościa.


Narrator 2
Pięknym staropolskim wigilijnym zwyczajem było zapraszanie na wieczerzę ludzi samotnych. Nikt bowiem nie powinien czuć się opuszczony i samotny w ten jedyny w roku wieczór.

Dziecko 9 ( z opłatkiem w ręku)
Pamiętaj, będą ludzie smutni, opuszczeni, niepotrzebni nikomu,
i nikt z nimi słowa nie zamieni,
nie zaprosi do swego domu.

Weź do ręki biały opłatek,
choćbyś nawet nie miał go z kim dzielić,
i życz szczęścia całemu światu
niech się wszystkie serca weselą.

Narrator 1
Głównym akcentem kulinarnym polskiego Bożego Narodzenia pozostała wieczerza wigilijna. Wśród wypiekanych ciast pierwsze miejsce zajmują piernik i makowce. Wieczerza jest posiłkiem postnym. Tradycja nakazuje by składała się z 12 dań – tylu, ilu było apostołów.

Narrator 2
Wigilię otwierała jedna z tradycyjnych zup: grzybowa, rybna lub barszcz z uszkami. Były także dania rybne przyrządzane na różne sposoby. Podawano także staropolski groch z kapustą, potrawy z suszonych grzybów i kompoty z suszonych owoców.

Narrator 1
Dzisiejsze wigilie, może już nie tak wystawne, nadal mają posmak tradycji i przepełnione są atmosferą rodzinnego ciepła, a smak i ceremoniał tradycyjnych potraw pozwalają sięgnąć wspomnieniami w przeszłość i marzeniami w przyszłość.

Dziecko 10
Okres Bożego Narodzenia to czas kolęd i pastorałek.

Narrator 2
Kolędy to pieśni związane z Bożym Narodzeniem, a pastorałki to dawne kolędy ludowe układane przez bartników, pasterzy i rzemieślników. Są tak stare, że wielu z nich nikt już nie pamięta. Ale niektóre lubimy i śpiewamy przy choince do dziś.

Dziecko 11
Trzysta lat temu ludzie śpiewali „ Północ już była…”
Dzieci śpiewają pastorałkę „ Północ już była” 1 zwrotkę

Dziecko 12
Ptaszki śpiewały jak umiały…
Dzieci śpiewają pastorałkę „Kaczka pstra ” 2 zwrotki

Dziecko 13
Górale zaś nucili piękną kołysankę.
Dzieci śpiewają pastorałkę „Oj maluśki, maluśki” 2 zwrotki

Dziecko 14
Szedł po świecie kolędziołek przez śnieżną zawieję,
Wpuściliśmy go do kuchni –niechaj się ogrzeje.
Rączki ma zmarznięte, uszy od mrozu czerwone,
Jego bródka, brwi i rzęsy – posrebrzone szronem.

Dziecko 15
Sam przez mroźną zimę, chodził tędy i owędy,
dla rozgrzewki przytupywał i śpiewał kolędy.
Ze na dworze mróz – wnet każdy z nas zapomniał,
ciepło było od kolędy, którą przyniósł do nas.


Narrator 1
Wieczór i noc wigilijna to czas wróżebny i cudowny. Dziewczęta wróżyły o zamążpójściu, zwierzętom dawano po kawałku opłatka dla zapewnienia im zdrowia i pięknego przychówku. Wierzono także, że w tę noc zwierzęta mówią ludzkim głosem.

Narrator 2
Po wieczerzy oczekiwano nadejścia kolędników. Śpiewy i hałasy oznajmiały, że są blisko. Pochód otwierała błyszcząca gwiazda, dalej szedł turoń, niedźwiedź i inne maszkary. Kolędnicy śpiewali kolędy, składali wszystkim życzenia. Gospodarze obdarowywali kolędników jedzeniem.

Dziecko 16

Dzieci śpiewają kolędę „ Jezus Malusieńki” mormorando. Na tym tle wiersz.

Noc grudniowa, śnieżyca,
wiatr z północnej dmie strony,
tylko światło księżyca przez chmur pada zasłony.

Wyją wilki po lesie,
grzmi bur głuchy, sosnowy
a wichura w dal niesie grozę nocy zimowej.

W tę noc ciemną i groźną,
co kir czarny rozpina,
drogą śnieżną i mroźną idzie mała dziecina.

I podnosi rączęta,
ponad jasne swe czoło,
błogosławi i lud wszelki i sioło,
i te chaty wieśniacze, i te lasy i drzewa,
i to dziecię co płacze i to dziecię co śpiewa.

I tak kojąc ich smutki
z jasną gwiazdką na czole,
idzie Jezus malutki w tę noc,ciemną grudniową.

Narrator 1 i 2 razem

Dla wszystkich WESOŁYCH ŚWIĄT!

Dziecko 17
Bez zmartwień,
z barszczem, z grzybami, z karpiem,
z gościem co niesie szczęście,
czeka nań przecież miejsce.

WESOŁYCH ŚWIĄT! wszyscy

Dziecko 18
A w święta niech się snuje kolęda.
I gałązki świerkowe niech wam pachną na zdrowie.

WESOŁYCH ŚWIĄT! wszyscy

A z gwiazdką pod świeczek łuną jasną,
Życzcie sobie – najwięcej zwykłego, ludzkiego szczęścia.

Dzieci rozdają gościom kartki z życzeniami i opłatkiem.



opracowala Ilona Piotrowska

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie