Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Jest zmartwychwstanie - apel wielkanocny



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.


 

Wielkanoc to najwazniejsze święto w naszej chrześcijańskiej tradycji. W czasach, gdy człowiek skłonny jest skupiać się raczej na zewnętrznej oprawie tych świąt, warto zwrócić myśl ku temu, co w nich najistotniejsze i zachęcić dzieci do refleksji nad męką i śmiercią Chrystusa, i nad triumfem zmartwychwstania. Temu celowi słuzyć moze apel zrealizowany według zamieszczonego scenariusza. Powstał on głównie w oparciu o bardzo głębokie, a jednocześnie zrozumiałe dla młodego odbiorcy teksty ks. Jana Twardowskiego i moze być z powodzeniem wykorzystany zarówno w szkole podstawowej jak i w gimnazjum.Apel według niniejszego scenariusza pomoze młodym ludziom przygotować się do prawdziwego przezycia Świąt Wielkiej Nocy.
Opracowała: mgr Renata Dębska – Gałczyńska
nauczycielka języka polskiego w SP nr 4 w Krakowie


APEL WIELKANOCNY
(SCENARIUSZ – montaż słowno- muzyczny)

W scenariuszu wykorzystano poezję i prozę ks. Jana Twardowskiego, poezję Tadeusza Różewicza oraz Wojciecha Bąka, a także słowa pieśni kościelnych.
Oprawę muzyczną stanowić mogą utwory Zbigniewa Preisnera (wykorzystano nagrania z płyty CD: „PREISNER`S MUSIC” oraz pieśni wielkopostne i wielkanocne.
W razie potrzeby można zwiększyć obsadę, przydzielając mniejsze fragmenty tekstów większej liczbie osób (lub odwrotnie).

(W tle muzyka Preisnera - CD nr 4)
OSOBA I
                              „CHRYSTUSOWI
                                      był potrzebny
                                Ogród Oliwny
                                Judasz
                                Kajfasz i Piłat
                                Szymon i Weronika
                                Krzyż
                                Upadek i Powstanie
                                Golgota
                                       Śmierć i Grób –
                                by mógł powiedzieć
                                o swojej Miłości
                                do każdego z nas
                                by dać nam nadzieję,
                                       która staje się pewnością,
                                że
                                       jest ZMARTWYCHWSTANIE”

OSOBA II

   „Ludzie chcieli, żeby nie było Pana Jezusa. Nie chcieli, żeby chodził po ziemi, nie chcieli, żeby widział swoją [Matkę], przyjaciół, każdego kolorowego ptaka i szarego wesołego osiołka. Nie chcieli, żeby uczył [Wiary].
     Pan Jezus był niewinny, ale ludzie nie chcieli, żeby żył. Chcieli Go wymazać gumą jak najpiękniejszy rysunek w zeszycie. Zgasić Go jak światło. Zdmuchnąć jak najwyższą świeczkę na choince.
     Ile razy kłamiesz, czynisz coś niedobrego, dokuczasz myślisz o kimś ze złością, aż ci się łapy trzęsą – stajesz się podobny do tych, co nie chcieli, żeby (…) Jezus chodził po ziemi.

(W tle muzyka Preisnera - CD nr3)

OSOBA III

                    „Nie dlatego [w Ciebie wierzę] że wstałeś z grobu
                      nie dlatego że wstąpiłeś do nieba
                      ale dlatego że Ci podstawiono nogę
                      że dostałeś w twarz
                      że Cię rozebrano do naga
                      (…)
                      dlatego
                      że wziąłeś krzyż na swe ramiona…

OSOBA IV
 
   „Nie bać się tego, co trudne – czasem bolesne.
     Pewien chłopczyk chciał tylko skakać z radości, wąchać róże, trzymać na rękach kudłatego psa, zajadać wiśnie, kąpać się w rzekach ciemnych i jasnych, gwizdać na gołębie.
     Trzeba jeszcze podejmować się tego, co trudne – pomagać mamie nieść siatkę z zakupami, odrabiać lekcje, choćby się wydawało, że każda lekcja ciężka jak krzyż.
     Znaleźć dla kogoś dobre słowo, które leży zawsze niedaleko.”

                       (pieśń: „Zbawienie przyszło przez krzyż”)

OSOBA V

    „Nie ten przegrywa, kto upada, ale ten, kto nie potrafi się podnieść…”

    „Jeżeli potkniemy się o kamień w czasie wakacji, potłuczemy się – krzyczymy, jakby ktoś nas ze skóry obdzierał, że boli. Jedni jednak zaraz się gramolą i mówią: - Już mnie nie boli, do wesela się zagoi – a drudzy ryczą, że ich boli, bez przerwy.
      Jak upadniesz – spróbuj się podnieść od razu. Wtedy będzie mniej bolało.”

(W tle muzyka Preisnera – CD nr7)

OSOBA VI

„miłość bez samotności                          stała Matka przy drodze
  byłaby nieprawdą                                  z niemym twarzy wyrazem
  samotność bez miłości rozpaczą           nie minęły trafiły
                                                                do niej też przyszły razem
                                                                MIŁOŚĆ Z SAMOTNOŚCIĄ”

OSOBA VII

   „Przy drodze stała jego Matka z mokrą twarzą, nie mogła Mu pomóc.
    Kiedy byłeś mały, przytulałeś się do [mamy], biegłeś do niej, kiedy cokolwiek cię bolało.
    Kiedy będziesz duży, przekonasz się, że czasem coś bardzo boli, ale i [mama] nie pomoże, musisz sam umieć cierpieć. Spotkać się z tym, co boli, sam na sam.” 

OSOBA VIII

   „Kto pomaga nieść krzyż Jezusowi? Nie znany nikomu człowiek. Cyrenejczyk. Ukazał się, żeby pomóc i odejść po ciemku.
     Najgorzej nie spotkać nikogo, kiedy ciężko.

OSOBA IX
        (Alternatywą może tu być wykonanie piosenki Stanisława Sojki)

   „Dlaczego nie mówimy o tym, co nas boli otwarcie?
     Budowa ściany wokół siebie – marna sztuka.
     Wrażliwe słowo, czuły dotyk wystarczą!
     Czasami tylko tego pragnę, tego szukam.
     Na Miły Bóg! Życie nie tylko po to jest, by brać,
     Życie nie po to, by bezczynnie trwać
     I aby żyć, siebie samego trzeba dać.” 

OSOBA X

  „Nie wiemy, jak wyglądała Weronika, która wybiegła z tłumu, żeby otrzeć chustką twarz Jezusa. Może była niska, może wysoka, może miała na głowie kokardę (…). Była nie tylko dobra, ale i odważna. Nie bała się pomagać Temu, na którego wszyscy tupali jak łobuzy w klasie.
    Każdy dobry musi być jednocześnie odważny, bo inaczej będzie dobrą ciapą.”

OSOBA XI

  „Czasami ktoś upadnie, bo się za bardzo boi i dlatego się przewraca.
    Nie bój się, a będziesz szedł dalej.”






OSOBA XII
         (Alternatywą może być wykonanie pieśni: „Kochać to znaczy powstawać”)

  „Ciągle zaczynam od nowa ,
    Choć czasem w drodze upadam.
    Wciąż jednak słyszę te słowa:
    Kochać to znaczy powstawać
    Kochać to znaczy powstawać…

OSOBA XIII

  „Święte niewiasty wyszły na drogę
    Płaczą, że Panu pomóc nie mogą”
    A ja wiem, Jezu – w drodze do nieba
    Nad własnym grzechem płakać potrzeba.

             (pieśń: „To nie gwoździe Cię przybiły…”)

OSOBA XIV

  „Czasami ktoś upadnie dlatego, że się śpieszy.
    Pan Jezus upadł dlatego, że miał za ciężki krzyż, że zrobiło Mu się słabo.
    A ty czasem jesteś silny jak źrebak, ale przewracasz się dlatego, że się za bardzo śpieszysz.”

OSOBA XV
           (Alternatywą może być wykonanie pieśni: „Na pomoc człowiekowi”)

  „Cóż my wiemy o sobie, gdy tak idziemy drogą
    [Zaśpieszeni] i każdy w swoją stronę?
    A tam może wśród nocy ktoś przyzywa pomocy
    Czyjeś serce gdzieś w tłumie zagubione.”

OSOBA XVI

  „Kochani ludożercy                                   Kochani ludożercy
    nie patrzcie wilkiem                                 nie mówcie odwróceni tyłem:
    na człowieka                                             ja mnie mój moje
    który pyta o wolne miejsce                      mój żołądek mój włos
    w przedziale kolejowym                          mój odcisk moje spodnie
    Zrozumcie                                                Kochani ludożercy
    ludzi jest dużo będzie jeszcze                  nie zjadajmy się Dobrze
    więcej więc posuńcie się trochę               bo nie zmartwychwstaniemy
    ustąpcie                                                    Naprawdę”

OSOBA XVII

  „W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie, w krzyżu MIŁOŚCI nauka”
   
  „[Panu Jezusowi zabrali wszystko.]
    Co Mu przyniesiesz, żeby nie był nagi, żeby Mu nie było zimno? Jeżeli podzielisz się z kimś chorym czy biednym swoim jabłkiem, śniadaniem, książką, jeżeli pomodlisz się za niego, podlejesz kwiaty, żeby nie uschły, odmieciesz śnieg, żeby ciocia kaloszy w nim nie pogubiła – to tak, jakbyś Pana Jezusa przykrył ciepłym swetrem, kocem, płaszczem nieprzemakalnym, który nie przecieka – choćby lało.

(W tle muzyka Preisnera – CD nr7)

OSOBA XVIII

 „Każde cierpienie ma sens – prowadzi do pełni życia…”

OSOBA XIX

 „Jak bardzo bolały Jezusa ręce i nogi… . Ile jest bólów w naszym ciele… .
  Kiedy się ukłujemy, oparzymy herbatą, potłuczemy. Kiedy kot zadrapie, gęś
uszczypnie, dokucza złamany paznokieć. Trudno nie beczeć, kiedy boli, ale uczmy się znosić mężnie każdy ból.”

OSOBA XVIII

 „Jeżeli chcesz mnie naśladować, to weź swój krzyż na każdy dzień…”

OSOBA XX

 „Pan Jezus umarł, [umarł] naprawdę.
  I zrobiło się wtedy tak ciemno, jakby cały świat płakał.”

OSOBA XXI

  Zdjęli Go z krzyża…
       „Rozmaite zdjęcia z krzyża bywają,
        na przykład:
        zdjęcie z krzyża samotności
        Ktoś cię nagle odnajdzie, ugości,
        mówi na ty, jak w Kanie zatańczy,
        doda miodu, ujmie szarańczy
       Albo:
       zdjęcie z krzyża choroby
       Wstajesz z łoża jak Dawid młody –
       I już jesteś do procy gotowy,
       gotów guza nabić Goliatowi

      Ale są takie krzyże ogromne,
      gdy kochając - za innych się kona –
 
      To z nich spada się, jak grona wyborne –
      w Matki Bożej otwarte ramiona”

OSOBA XXII
 „Pan Jezus leży w grobie. Grób był ciemny. Przywalony kamieniem.
  I na świecie było ciemno… . Wszystko było obce… .”

OSOBA XXIII
 „jakże się teraz nie bać
  nie trwożyć
  z tylu ranami naraz
  [na krzyż Cię złożyć]
  (…)
  z powrotem piątek
  słońce umiera
  nie widać

  jeśli jest miłość przestań się martwić
  i śmierć się przyda.”

(W tle muzyka Preisnera – CD nr9)
OSOBA XXIV i XXV

„W ciało w grobie złożone spoglądałem z trwogą
  I myślałem: Zbłądziłeś, gdyś rzekł – Zmartwychwstanę.
  Znam drżącą trwogę niewiast, kiedy szły do grobu,
  Znam zwątpienie Tomasza, gdy kładł palec w ranę.
                 Widziałem straż przy grobie. Patrzałem na kamień,
                  Który grób Twój jak góra na wieczność zawalił.
                  Jakże uwierzyć mogłem: On ten kamień złamie
                  I ranę poda palcom, bym w nią włożył palec?!
                                       A Ty od wieków wstajesz. Coraz głębsze groby,
                                       Co wiek cięższe kamienie i czujniejsze straże.
                                       A czuję: stoisz znowu. I widzę Twe stopy,
                                       I blask bije z rąk Twoich, z zmartwychwstałej twarzy!”

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie do wykorzystania na lekcjach -> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej



Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie