Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Pytania i odpowiedzi do mianowania



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.


 

I. Jakie metody aktywizujące stosujesz na swoich lekcjach?
Metoda, to taki sposób pracy z uczniami, podczas którego osiąga się zaplanowane cele nauczania. W zreformowanym procesie nauczania ważne miejsce zajmują metody aktywizujące, które stwarzają możliwość zabawy na lekcji a tym samym pobudzają aktywność uczniów. Pozwalają one łatwiej przyswoić nowe wiadomości.
Uczą m.in.:
  • współdziałania w zespole,
  • komunikowania się,
  • planowania, organizowania,
  • stosowania zdobytej wiedzy w praktyce.
Sprawiają, że lekcje stają się ciekawsze. Różne badania wykazały, że najlepiej uczymy się poprzez pracę, działanie w zespole.
     Stosowanie metod aktywizujących wymaga od nauczyciela bardzo dobrego przygotowania oraz pochłania dużo czasu na przygotowanie odpowiednich pomocy dydaktycznych.

Do aktywizujących metod nauczania i technik kształcenia, można zaliczyć:
  1. rozmowę dydaktyczną - przy pomocy tej metody możemy wprowadzić nowy materiał, utrwalić pewne partie materiału, doskonalić zdobytą wiedzę. Wykorzystanie tej metody opiera się na założeniu, że uczniowie posiadają już znajomość pewnych elementów wiedzy, którą nauczyciel poda na lekcji. Stawiając wiele pytań nauczyciel pobudza uczniów do odkrywania, uporządkowania czy doskonalenia swojej wiedzy.
  2. metodę projektów - ta metoda może być zastosowana w pracy dydaktycznej oraz wychowawczej. Polega na tym, że uczniowie samodzielnie realizują obszerne zadanie wg podanej instrukcji. Praca może być wykonywana indywidualnie lub zespołowo. Celem tej metody jest kształtowanie umiejętności planowania i organizowania pracy, zbierania i selekcjonowania informacji, rozwiązywania problemów, podejmowania decyzji, pracy w grupie, oceniania, komunikowania się.
  3. gry dydaktyczne - możemy zastosować na lekcjach ćwiczeniowych, w części końcowej lekcji. Wprowadzenie do nauczania gier dydaktycznych, nie tylko uatrakcyjnia lekcję, ale poprzez pobudzenie ambicji ucznia, który pragnie wygrać z kolegą, powoduje zwiększenie wysiłku intelektualnego. Uczeń chcąc wygrać z kolegą musi sobie przyswoić określone pojęcia, jak również poprzez realizację zasad gry zdobywa nowe wiadomości. Przy wykorzystaniu tej metody nawet słabi uczniowie uzyskują lepsze oceny i bardziej interesują się wychowaniem komunikacyjnym. Gra dydaktyczna uczy dążenia do racjonalizacji, usprawnienia i uproszczenia działania w celu zwiększenia jego efektywności, łatwiejszego i szybszego osiągnięcia pożądanego wyniku.
  4. mapy mentalne - jest to metoda wizualnego opracowania problemu z wykorzystaniem pojęć, skojarzeń, symboli. Pomaga uaktywnić wiedzę uczniów, pobudzić ich fantazję i wyobraźnię, uczyć się od koleżanek i kolegów z klasy. Nauczyciel przedstawia cel lekcji. Następnie rozdaje uczniom kartki z zaznaczonym hasłem wywoławczym w centrum oraz z promieniami odchodzącymi od hasła. Uczniowie na promieniach dopisują swoje skojarzenia. Po prezentacji sporządzonych map wykorzystujemy metodę kuli śniegowej. Uczniowie łączą się w małe, a potem stopniowo w coraz większe grupy aż stworzą na plakatach wspólną definicję pojęcia podanego przez nauczyciela.
  5. burzę mózgów - jest to metoda twórczego rozwiązywania problemów. Rozwija sprawność umysłową, kreatywność, przełamuje opory przed przedstawianiem własnych pomysłów, pobudza wyobraźnię. Stosując tą metodę uczniowie zostają pobudzeni do aktywności, uczą się oni powściągliwości w ocenianiu wypowiedzi innych, słuchania innych. Można ją stosować n.p. podczas wprowadzania nowej partii materiału.
Zasady burzy mózgów:
  1. każdy pomysł jest dobry, nawet ten najbardziej szalony
  2. ważniejsza jest liczba pomysłów, niż ich jakość
  3. inspirujemy swoimi pomysłami innych
  4. każdy pomysł zapisujemy w formie podanej przez autora
  5. nie komentujemy pomysłów
  6. nie krytykujemy pomysłów
  7. nie wtrącamy własnych propozycji do pomysłów innych
  8. zabieramy głos na znak nauczyciela
  9. wszyscy na równych prawach bierzemy udział w zgłaszaniu pomysłów
  10. zgłaszamy pomysły przez ............... minut
Metody aktywizujące rozumiemy jako wskazówki, sposoby działania, które pomogą uczniom:
  • pogłębić zainteresowanie wspólną sprawą
  • przyswoić bez trudu nową wiedzę
  • rozwinąć własne pomysły
  • komunikować się
  • dyskutować i spierać się na różne tematy
Bardzo ważną rolę odgrywa przygotowanie nauczyciela do lekcji. Nauczyciel pracujący metodami aktywizującymi po pewnym czasie odchodzi od roli nauczyciela - eksperta w kierunku nauczyciela:
  • doradcy - który jest do dyspozycji uczniów, gdy mają problem z rozwiązaniem zadania
  • animatora - który przygotowuje materiał do pracy, inicjuje metody i objaśnia ich znaczenie, przedstawia cele uczenia się
  • obserwatora i słuchacza - który obserwuje uczniów podczas ich pracy na lekcji oraz dzieli się z nimi swoimi spostrzeżeniami
  • uczestnika procesu dydaktycznego - który musi być wzorem dla swoich uczniów
  • partnera - który modyfikuje przygotowaną wcześniej lekcję w zależności od zaistniałej sytuacji w klasie
Z punktu widzenia przyszłego dorosłego życia ucznia, ważne jest by:
  • umiał on współpracować i współdziałać w każdym zespole
  • potrafił nie tylko rozsądnie mówić, ale przede wszystkim słuchać co mówią inni
  • potrafił słuchać samego siebie
  • potrafił kierować, przewodniczyć pracy w grupie, ale potrafił też podporządkować się kierującemu
  • umiał rozmawiać, dyskutować używając argumentów
  • potrafił przekonywać i umiał docenić wagę padających kontrargumentów
W procesie dydaktycznym nie ma idealnych rozwiązań. Każda metoda ma swoje mocne i słabe strony. Nauczyciel i uczeń potrzebują zweryfikowanych w praktyce wskazówek, jak optymalnie wykorzystać dany pomysł, na co zwracać uwagę, czego unikać. Metody bez powiązania z celami, treściami, ramami organizacyjnymi, a przede wszystkim z potrzebami ucznia i preferencjami nauczyciela nie mają wartości. Efektem tego może być na lekcji:
  • hałas
  • brak czasu na sporządzenie notatki do zeszytu
  • brak kontroli nad pracą uczniów
  • rozmowa uczniów nie na temat
  • praca tylko uczniów zdolniejszych, (słabsi będą przeszkadzać)
Należą do nich następujące metody:
  • twórcze rozwiązywanie problemów (np. "burza mózgów", "technika 635"),
  • projekt,
  • drama, odgrywanie ról,
  • diagramy przyczynowo- skutkowe,
  • piramidy priorytetów,
  • drzewka decyzyjne,
  • mapy pojęciowe,
  • analizy gwiazdy pytań, pola sił...
  • działania terenowe,
  • przeprowadzanie doświadczeń,
  • ekspresja plastyczna, muzyczna, literacka, ruchowa,
  • i wiele innych.
Do bliższego omówienia wybrałam kilka ciekawszych metod.Jako pierwszą przedstawię metodę "TWÓRCZEGO ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW". Wszyscy ludzie mają pewien potencjał twórczy wyrażający się w każdej dziedzinie życia. Nauczyciel powinien pomagać uczniom w rozpoznawaniu ich potencjału twórczego i stylu wyrażania twórczości oraz w pełnym urzeczywistnieniu ich możliwości. W metodzie twórczego rozwiązywania problemów ważne jest, aby wiedzieć z której z 5 zasad twórczego myślenia chcemy skorzystać.
  1. Zasada wartościowania z perspektywy czasowej (odroczonej oceny).
  2. Zasada wielości - im więcej skojarzeń, tym lepiej.
  3. Zasada wolnych skojarzeń.
  4. Zasada kombinacji pomysłów .
  5. Zasada stosowania analogii i metafor.
Jedną z technik twórczego rozwiązywania problemów , w której wykorzystuje się zasadę wielości skojarzeń jest "TECHNIKA 635". Polega ona na tym, że:
6 osób wypisuje na formularzach po
3 pomysły rozwiązania danego problemu
5 razy podaje się formularz z wypisanymi pomysłami sąsiadowi (z lewej strony).
Sesje generowania pomysłów trwają początkowo po 6 minut, później o minutę dłużej (7,8,9)
Możliwość odczytania pomysłów już zapisanych wcześniej jest czynnikiem stymulującym powstawanie nowych. Zaletą tej metody jest łatwość stosowania, a jednocześnie intensywność pracy .
"BURZA MÓZGÓW" jest metodą grupowego atakowania problemów, opracowana została przez A.Osborna, ma ona charakter sesji, podczas której uczestniczące w niej osoby zgłaszają wszystkie nasuwające się pomysły rozwiązania problemu{ zgodnie z zasadą wolności skojarzeń) , powstrzymując się od ich wartościowania i oceniania (zastosowana jest tu zasada odroczonej oceny). Metoda ta pobudza i ułatwia proces twórczego myślenia. Należy tutaj dodać, że jest to metoda niesłychanie żywiołowa, głośna i spontaniczna, dlatego nauczyciel podejmujący ją musi posiadać cechy organizatorskie, doskonałą podzielność uwagi i wielki takt pedagogiczny.

W technice 635 i "burzy mózgów" pomysły po zakończeniu fazy podlegają ewaluacji, czyli analizie, interpretacji i formułowania wniosków oraz ocenie i refleksji.

Inną ciekawą metodą pracy z uczniem jest "DRAMA". Jest to z kolei metoda bazująca na zachowaniach szczególnie bliskich dzieciom: zabawie, grach, umiejętności życia fikcją, improwizacji słownej, muzycznej, plastycznej i ruchowej. Drama to sposób pracy z uczniem, którego podstawą jest fikcja, wyobrażeniowa sytuacja, powstająca, gdy kilka osób we wspólnej przestrzeni przedstawia coś, co nie jest w danym czasie obecne, używając jako środków wyrazu swoich ciał i głosów. Istotą dramy jest odgrywanie ról. Wprowadzając na swoje zajęcia dramę nauczyciel musi dokładnie wiedzieć w jakim celu to robi. Drama służy realizowaniu celów związanych z rozwojem dziecka i nie może być "sztuką dla sztuki". Może w niej uczestniczyć cała klasa, powinna się odbywać w pomieszczeniach przestronnych i wolnych od mebli, albo w otwartej przestrzeni, która bardzo pobudza wyobraźnię i inspiruje dzieci do działania.

Sama drama jest formą improwizacji, lecz wymaga od nauczyciela starannego przemyślenia musi on ustalić wcześniej:
Jaki jest cel podejmowanego tematu?
Czy drama stanowić będzie tylko fragment analizy tematu, czy też cały blok zajęciowy?
Jak zaplanowana została struktura zajęć ?
Jakich użyje się technik podstawowych ?
Z jakich materiałów pomocniczych trzeba skorzystać ?

Drama opiera się na wyobrażeniu sobie określonych sytuacji. W celu wzmocnienia lub pobudzenia wyobraźni dobrze jest dodać realnie istniejący przedmiot, który do naszej rzeczywistości przedostał się jakby ze świata kreowanego. Na przykład przygotowując dramę na temat odkryć geograficznych można przynieść do klasy starą, omszałą butelkę, wewnątrz której znajduje się znaleziony po latach list, informujący o odkryciu nowej wyspy... Lekcję historii można rozpocząć od wykorzystania dokumentu, fotografii, fragmentu pamiętnika lub przedmiotu związanego z danym tematem. Na lekcjach nauczania zintegrowanego omawiając baśnie wykorzystać element stroju baśniowej postaci itp. Elementy te natychmiast pobudzą zainteresowanie uczniów. Na lekcjach matematyki przedstawiając wielokąty przygotować modele figur, a dla uczniów role wcielające się w poszczególne figury jako rodzinę.

W trakcie rozwijania dramy należy "iść za uczniem" śledząc jego tok myślenia i przekładanie go na działanie. Jeśli zdarzy się sytuacja, że kreowana sytuacja nie jest zgodna ze scenariuszem, jednak za jej pomocą można uzyskać ważne efekty wychowawcze czy poznawcze należy odejść od koncepcji. Natomiast kiedy sytuacja wymyka się spod kontroli należy zareagować, ale w taki sposób, aby uczniowie nie poczuli, że im coś zostaje narzucone wbrew woli.

Podczas dyskusji po dramie należy dać możliwość swobodnego wypowiadania się uczestnikom, ale pamiętać należy, że ważniejsze jest samo pobudzenie refleksji, niż tak zwane ostateczne wnioski. Efektem pracy metodą dramy w młodszych klasach może być:
  • pozbycie się strachu przed wystąpieniem przed klasą czy społecznością szkolną,
  • rozbudzenie zainteresowań sztuką, literaturą, teatrem, plastyką, muzyką,
  • rozbudzenie twórczej aktywności w wielu sferach działalności szkolnej i pozaszkolnej,
  • wzbogacanie zakresu słownictwa, umiejętności wyrażania myśli za pomocą języka, zintegrowanie uczniów w klasie,
  • wzrost dyscypliny, wykształcenie umiejętności podporządkowania własnych potrzeb potrzebom klasy,
  • nabywanie umiejętności samokontroli,
  • rozwój poczucia humoru, otwartej postawy wobec życia, życzliwości i serdeczności.
Kolejną aktywną metodą pracy z uczniem jest "PROJEKT EDUKACYJNY". Jako metoda pracy w systemie klasowo - lekcyjnym i poza nim pełni wielorakie funkcje:
  • motywacyjną,
  • poznawczą,
  • kształcącą,
  • wychowawczą,
  • samokształceniową,
  • integracyjną,
  • i wiele innych.
Pracując tą metodą rozwijamy także u uczniów umiejętność współpracy w grupie, obserwowanie rzeczywistości i ustosunkowywanie się do niej, wdrażanie zdobytej wiedzy do praktycznego działania, samooceny i osiągania samodzielności. Metoda projektów to wspólne - grupowe wykonywanie jakiegoś przedsięwzięcia, którego ukończenie zaowocuje konkretnym, ma-terialnym wytworem. Szczególne zalety tej metody polegają na rozwijaniu umiejętności pracy grupowej, podejmowaniu różnych ról, komunikowaniu się w trakcie wykonywania projektu, przejmowaniu odpowiedzialności za własne uczenie się, korzystanie z różnych źródeł informacji, planowaniu działań oraz prezentacji wytworów.

Wyróżnić można kilka rodzajów działań w realizacji metody projektów :
  1. Organizacja wypraw jako forma poszukiwań, badań, przeżywania przygód. Odchodzenie od "wycieczek klasowych'' na rzecz "wypraw" zawierających elementy przygody oraz dążenia do osiągnięcia określonego celu (np. plenery artystyczne, trasy zadaniowe, zajęcia w muzeach, zabytkach galeriach, zajęcia poszukiwawcze).
  2. Projektowanie i budowanie wystawy jako formy prezentacji efektów działań projektowych (połączone z wyprawami, spotkaniami z rodzicami), gdzie dzieci wspólnie opracowują plan wystawy, dzielą się zadaniami oraz prezentują swe dokonania.
  3. Tworzenie muzeum jako zbioru problemowego, formy odpowiedzi na wcześniej sformułowane pytania czy zagadnienia (Co znaczy, że jestem stąd? Jak jest zbudowany świat? "Moja miejscowość", "Ślady", Co wiem na temat...?, itp.).
  4. Projekty badawcze, techniczne pozwalające dzieciom na samodzielne poszukiwanie rozwiązań, np. w jaki sposób zbudować maszynę z określonych elementów? Jak zrobić własną mapę świata z oznaczeniem występowania zwierząt występujących w charakterystycznych strefach klimatycznych? Jak wykonać album o mojej miejscowości? Jak zrobić drzewo genealogiczne? Jak wykonać makietę miejscowości?, itp.
  5. Projekty artystyczne - wernisaże, formy teatralne (te, które samodzielnie przygotowują dzieci wchodząc w role aktorów, scenografów, charakteryzatorów, itp.), muzyczne, działania konstrukcyjne realizujące wyraźne, sformułowane przez dzieci cele (np. wehikuł czasu, ba-śniolot, bal tematyczny, itp.).
  6. Projekty literackie - tworzenie książek, drukowanie i włączenie do zbiorów biblioteki (np. antologia tekstów o psie, "zbiór bzdur", humor zeszytów klasowych, własna opowieść, opowieść dla przybysza za 100 lat, itp.).
Metoda projektów daje szczególne możliwości dla działań długofalowych. Swoim zasięgiem może objąć zespół nauczycieli lub uczniów całej społeczności szkolnej realizujący np. projekt "Moja miejscowość", "Muzeum sztuki ludowej", albo projekt wychowawczy "Zdrowa klasa".

Ostatnia omawiana metoda aktywna to "EKSPRESJA ARTYSTYCZNA. Poprzez twórczość artystyczną dzieci wyrażają swoje uczucia, wyobrażenia i przekazują swoją wiedzę. Ekspresja artystyczna stwarza równocześnie sprzyjające warunki dla rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka, doskonali jego procesy poznawcze oraz wpływa na ćwiczenie jego zmysłów i motoryki. Wzbogaca osobowość dziecka i daje niepowtarzalną okazję do doświadczania radości, tworzenia oraz cieszenia się efektem swojej pracy. Wyniki takie można osiągnąć w następujących formach poprzez:
  • działalność plastyczną,
  • ekspresję muzyczną,
  • twórczość literacką,
  • ekspresję ruchową.
  • oraz inne formy będące połączeniem dwu lub kilku wcześniej wymienionych.
W proponowanych zajęciach twórczych stosuje się różnorodne sposoby pobudzania wyobraźni i wrażliwości dzieci. Sięgnąć można do tekstów literackich, utworów muzycznych, dzieł plastycznych, zapewniając równocześnie kontakt z dziełami sztuki. Można także odwołać się do obserwacji otaczającej nas rzeczywistości, ćwicząc u dzieci spostrzegawczość, pamięć, koncentrację uwagi i zaspokajając naturalną ciekawość świata. Nauczyciel powinien zaznajomić uczniów z bogactwem środków wyrazu i technik oraz zaproponować korzystanie z różnych materiałów, narzędzi, instrumentów. Podczas zajęć powinna panować swobodna i bezpieczna atmosfera pracy twórczej, aby dzieci mogły rozmawiać i wymieniać poglądy, dzielić się doświadczeniem i samodzielnie decydować o tym , kiedy praca jest skończona, albo spróbować ponownie , jeśli nie są zadowolone ze swego dzieła.

Zaproponowanie dzieciom pracy w grupach stworzy im możliwość samodzielnego organizowania swojej pracy, doskonalenia umiejętności komunikowania się z innymi, wzajemnego inspirowania się i wspierania nawzajem. Powstaje szansa stworzenia wspólnego dzieła, z którym wszyscy się identyfikują i cieszą.Po każdych takich zajęciach należy wytwory dzieci, ich dzieła wyeksponować i zaprezentować, można utrwalić na fotografiach lub przechowywać w teczkach uczniów. Zamiast oceniania dobrze jest zaproponować omówienie prac, zinterpretowanie, bądź wybór naj-piękniejszej pracy.
DRZEWKO DECYZYJNE
Metoda ta służy rozwijaniu umiejętności dokonywania wyboru i podejmowania decyzji z pełną świadomością skutków, które ta decyzja może przynieść. Uczy dostrzegania związków między różnymi możliwościami rozwiązań rozważanego problemu, ich konsekwencjami oraz wartościami uznawanymi przez osobę podejmującą decyzję. Rozwiązanie problemu przedstawia się w sposób graficzny na schemacie drzewka decyzyjnego. Jest to praca w grupach. Przebieg:
  1. Postawienie problemu do rozwiązania.
  2. Dyskusja na temat tego problemu: dlaczego tak się stało?, jakie były powody takiego postępowania?
  3. Wypełnianie drzewka zaczyna się od dołu, od wpisania problemu.
  4. Uczniowie proponują trzy najefektywniejsze i najszybsze według nich rozwiązania problemu.
  5. Następnie grupy analizują pozytywne i negatywne skutki zaproponowanych rozwiązań i zapisują je.
  6. Na końcu uczniowie określają cele i wartości proponowanych rozwiązań.
  7. Poszczególne grupy prezentują wyniki swojej pracy na forum klasy.
Metoda ta zajmuje całą jednostkę lekcyjną. Rolą nauczyciela jest czuwanie nad prawidłowym wykorzystaniem czasu, natomiast nie podsuwa on uczniom argumentów, nie ocenia i nie komentuje ich w trakcie pracy.

Najważniejszym elementem zajęć aktywizujących jest fakt, że dziecko samodzielnie, lub w grupie wykonuje jakieś działanie, które sprawia mu satysfakcję, a nie zdaje sobie sprawy z faktu, że w ten sposób uczy się i rozwiązuje problemy. Dlatego tak ważne jest stosowanie metod aktywizujących w procesie dydaktycznym.

II. W jaki sposób indywidualizujesz pracę swoich uczniów?
W nauczaniu zindywidualizowanym prowadzący zajęcia kieruje swoją uwagę na poszczególnych uczniów i dostosowuje nauczanie do ich predyspozycji. W takim trybie każdy uczeń w klasie pracuje w swoim własnym rytmie i na odpowiednim dla siebie poziomie.
     Zasadę indywidualizacji nauczania nauczyciel można realizować na różne sposoby np.
przez prowadzenie lekcji na kilku poziomach nauczania,
Rozróżniamy dwa rodzaje pracy grupowej:
  1. Każda grupa składa się z uczniów o zróżnicowanych uzdolnieniach i wiadomościach. Pozwala to nauczycielowi na lepsze wykorzystanie możliwości młodzieży, większe zaangażowanie ich w pracę i zwiększenie różnorodności przekazywanej wiedzy. Dodatkowo uczniowie mniej zdolni współpracując z uczniami zdolniejszymi uczą się także od nich. Na początku tak prowadzonych zajęć uczniowie słabi często tylko przysłuchują się wypowiedziom swoich kolegów w zespole i powtarzają ich wnioski, ale stopniowo rozpoczynają także próbę własnych sił. Dzięki udanemu udziałowi w pracach i osiągnięciach grupy uczniowie mniej zdolni nabierają więc wiary we własne możliwości i uzupełniają brakujące wiadomości. Praca każdego ucznia w zespole wdraża go do logicznego myślenia i poprawnego formułowania myśli, wniosków, a to m.in. decyduje o jego powodzeniu i rozwoju w klasie. Referowanie wyników pracy grupy nauczyciel może polecić najsłabszemu uczniowi w zespole, a jego wypowiedź inni koledzy będą ewentualnie uzupełniać.
  2. Drugi rodzaj pracy grupowej polega na prowadzeniu zajęć z zespołami jednorodnymi, tzn. każdą grupę tworzą uczniowie o zbliżonym poziomie wiedzy i podobnych kompetencjach matematycznych. Pozwala to nauczycielowi na zróżnicowanie zadań stawianych przed poszczególnymi grupami i taki ich dobór, aby jak najlepiej były one dopasowane do możliwości uczniów wchodzących w skład danego zespołu. Jest to szczególnie użyteczna technika w wypadku lekcji o charakterze ćwiczeniowym oraz lekcji powtórzeniowych.
poprzez urządzanie kółek pozalekcyjnych dla młodzieży,

Ta forma pracy z uczniami może polegać na stworzeniu kółka dla młodzieży zdolnej (można z takimi uczniami realizować program klas wyższych, rozwiązywać zadania konkursowe, olimpijskie itp.) lub na zorganizowaniu spotkań uczniów mniej uzdolnionych (tzw. zajęcia wyrównawcze, na których nauczyciel powtarza z uczniami słabo opanowane partie materiału).

Poprzez prowadzenie zajęć wyrównawczych przez zróżnicowane zadawanie prac domowych
Praca domowa to druga, po zajęciach lekcyjnych, ważna forma pracy dydaktyczno–wychowawczej. Ma ona rozbudzać i kształtować zainteresowania uczniów. Indywidualizacja pracy domowej pod względem stopnia trudności oraz nadawanie jej problemowego charakteru jest bardzo trudne i czasochłonne, ale ma duży wpływ na stosunek uczniów do przedmiotu (szczególnie tych najzdolniejszych). Dobrze dobrana praca domowa może także zachęcić uczniów słabych do odrabiania zadań domowych.

poprzez stosowanie na lekcjach kart dydaktycznych,
Stosowanie kart dydaktycznych ma na celu umożliwienie każdemu uczniowi przerabianie kolejnych partii materiału w swoim własnym tempie. Liczba i poziom wykonywanych przez ucznia ćwiczeń zależy od niego samego - dokonuje on samodzielnego wyboru z propozycji przedstawionych w karcie przez nauczyciela.

przez organizowanie różnych konkursów przedmiotowych,

przez wprowadzenie na lekcje gier dydaktycznych, zabaw, łamigłówek, krzyżówek, domina itp.

III. Wymień co najmniej dwa kryteria wymagań na oceny szkolne.

IV. Jakie cechy dobrego nauczyciela są Ci najbliższe?
  1. Umiejętność jasnego tłumaczenia, precyzyjnego przekazywania treści
  2. Inteligencja
  3. Dojrzałość emocjonalna
  4. Poczucie odpowiedzialności
  5. Sprawiedliwość, obiektywizm, bezstronność
  6. Entuzjazm do pracy, zaangażowanie, pasja nauczycielska, motywacja do pracy
  7. Łagodność, cierpliwość
  8. Zdyscyplinowanie
  9. Umiejętności organizacyjne
  10. Dobry wygląd zewnętrzny, kultura osobista
  11. Umiejętność słuchania
  12. Poczucie humoru
  13. Otwartość poznawcza i emocjonalna
  14. Rozumienie innych także drogą pozaintelektualna - wczuwanie się, empatia
  15. Umiejętność korzystania z informacji na swój temat
V. Jakie dokumenty regulują prace szkoły?
  • plan rozwoju szkoły
  • wewnątrzszkolny system oceniania
  • statut szkoły
  • plan dydaktyczno-wychowawczy szkoły
  • regulamin Rady Pedagogicznej,
  • Wewnątrzszkolny system oceniania,
  • Kalendarium,
  • Szkolny Program Wychowawczy,
  • Program profilaktyki,
  • Plany nauczania
VI. Co bierzesz pod uwagę oceniając uczniów?
  • zaangażowanie ucznia,
  • wkład pracy i staranność wykonania,
  • zgodność z tematem i zagadnieniem,
  • poprawność merytoryczna odpowiedzi uczniów
  • stan wiedzy ucznia
  • język którym się posługuje
  • możliwości ucznia
VII. Jakie osiągnięcie zawodowe sprawiło ci największą satysfakcję?

VIII. W jakiej formie pracy pozalekcyjnej spełniasz się najlepiej?
Prowadzenie koła matematycznego w szkole podstawowej.

IX. Jakie metody prowadzenia zajęć wydają Ci się najlepsze?
metody aktywizujące, metoda w grupach lekcje z grami dydaktycznymi

X. Jak dążysz do ukształtowania wychowanka zgodnie z wizją absolwenta?
Z punktu widzenia psychologii uczeń kończący gimnazjum znajduje się w połowie fazy dojrzewania. Osiąga stabilizację emocjonalną i dojrzałość społeczną. Uczestnicząc w procesie wychowania i będąc w nim podmiotem działań pedagogiczno - psychologicznych powinien być dobrze przygotowany:
  • do pełnienia dalszych ról społecznych ,
  • przemyślanego wyboru stylu życia ,
  • owocnego poszukiwania kierunku kształcenia .
Zgodnie z oczekiwaniami, absolwent Gimnazjum będzie realizował i cenił wartości wpajane uczniom przez pracowników szkoły w trakcie wychowywania i nauczania.
Będzie rzetelnie wykonywał swoją pracę, będzie wrażliwy na piękno, będzie reagował na krzywdę innych.
W dalszej pracy nad sobą zwracać będzie uwagę na samodzielność, opanowanie, prawdę. Absolwent naszego gimnazjum przejawiać będzie zainteresowanie życiem społecznym i politycznym w Polsce i na świecie, a wkrótce stanie się aktywnym członkiem społeczeństwa obywatelskiego. Chętnie będzie uczestniczył w życiu kulturalnym i w różnych jego formach będzie realizował potrzeby samorealizacji.
Absolwent będzie znał, rozumiał i akceptował normy i zasady społecznie uznawane. Będzie dostrzegał korzyści, ale i zagrożenia płynące z demokracji i wolności. Umiejętnie wykorzysta wiedzę i umiejętności, zdobyte podczas 3-letniej nauki, dla dobra swojego, innych i ojczyzny.

XI. Jak planujesz i wdrażasz współpracę z rodzicami?
Nauczyciele powinni zabiegać o stałe kontakty z domem rodzinnym, gdyż są one gwarancją powodzenia w prowadzeniu dobrze pojętych oddziaływań wychowawczych. Najważniejsze są kontakty stałe, bezpośrednie i indywidualne. To właśnie rozmowa jest często pierwszym osobistym kontaktem między nauczycielem a rodzicem. Poprawnie przebiegająca rozmowa może dać obu stronom wiele korzyści, np: lepiej się poznać, wzbudzić zaufanie, ograniczyć błędy wychowawcze rodziców i nauczycieli, pomóc w jednolitym oddziaływaniu. Nawiązywane są one z reguły, kiedy uczeń znajduje się w sytuacji trudnej, której nie może pokonać.
Przepis na dobrą współpracę z rodzicami:

  1. Zawsze pamiętaj o odpowiednim powitaniu i uśmiechu.
  2. Przygotuj program spotkania i staraj się trzymać dyscyplinę czasową, podziękuj za obecność.
  3. Zaplanuj spotkania umożliwiające wzajemną identyfikację i poznanie siebie.
  4. Przedstaw misję i wizję pracy placówki. Podkreślaj mocne strony.
  5. Bądź pozytywny, dobrze przygotowany, przekonujący i zaangażowany.
  6. Słuchaj rodziców i na końcu wyciągaj wnioski.
  7. Podkreślaj w rozmowie z rodzicami znaczenie dobrych chęci dziecka , wysiłku i gotowości do pracy.
  8. Wyznaczaj granice poufałości i partnerstwa.
  9. Podtrzymuj rodziców w ich roli opiekuna i wychowawcy dziecka, nie krytykuj ich działań i nie narzucaj własnego punktu widzenia.
  10. Rozmawiaj, a nie wygłaszaj mowy i nie przekazuj samych komunikatów.
  11. Od pierwszych chwil spotkania z rodzicami dbaj o porozumienie na płaszczyźnie wspólnych wartości.
  12. Mów dobrze o innych nauczycielach, podkreślaj ich mocne strony.
  13. Staraj się dyplomatycznie rozwiązać problem.
  14. Zadbaj o dostarczenie rodzicom dobrej informacji.
  15. Bądź życzliwym doradca edukacyjnym i rozwojowym dziecka, a nie egzekutorem jego wiedzy i umiejętności.
W trakcie indywidualnych spotkań i rozmów z rodzicami nauczyciel powinien:
  1. Wybrać miejsce do rozmowy, w którym rodzic czuje się dobrze.
  2. Nawiązać kontakt wzrokowy, który będzie wspierał rodzica.
  3. Wykazać zainteresowanie problemem zgłaszanym przez rodzica.
  4. Powtarzać istotne dla rozmowy słowa.
  5. Zadawać pytania otwarte.
  6. Wypowiadać ponownie wyrażone przez rodzica poglądy w celu ich uporządkowania.
  7. Nie okazywać znudzenia, zniecierpliwienia, czy wrogości.
  8. Pozwolić rodzicowi wypowiedzieć się do końca.
  9. Nie wyciągać wniosków zanim rodzic nie skończy swojej wypowiedzi.
  10. Nie osądzać.
  11. Nie mówić za dużo.
  12. Nie przerywać rodzicowi.
  13. Nie zadawać wielu pytań, gdy rodzic zastanawia się nad odpowiedzią.
XII. Jakie korzyści wyniosłeś z obserwowanych zajęć prowadzonych przez opiekuna stażu i jak wykorzystasz je w prowadzeniu swoich zajęć?
Uczestniczenie na zajęciach opiekuna stażu oraz prowadzenie lekcji w jego obecności, pozwoliło mi na korygowanie błędów popełnianych podczas zajęć,
  • wzbogaciłam swój warsztat pracy o nowe formy i metody pracy,
  • poznałam swoje mocne i słabe strony jako nauczyciel poprzez omawianie lekcji prowadzonych w obecności opiekuna stażu,
  • doskonaliłam umiejętności organizacyjne,
  • analizowałam podjęte zadania
XIII. Scharakteryzuj wybraną trudną sytuację wychowawczą i sposób jej rozwiązania.

Opis i analiza przypadku problemu edukacyjno – wychowawczego.
  1. Identyfikacja problemu
    Zjawisko, którym się zajęłam, to "Uczeń klasy VI szkoły podstawowej mający trudności w nauce"
    Chłopiec jest sympatycznym, wesołym, lubianym i akceptowanym przez kolegów.
    Należy do grupy uczniów osiągających bardzo słabe wyniki w nauce. W klasie VI po rozmowie z matką, uczeń został przebadany przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w Wojniczu i otrzymał opinię dotyczącą obniżenia wymagań. Rok wydania 2004r. W domu pomocą w nauce zajmowała się dotychczas matka. W szkole otoczony był z mojej strony i ze strony innych nauczycieli dodatkową opieką ze względu na trudności w nauce. Uczęszczał na dodatkowe zajęcia, które prowadziłam z matematyki. Osiągał słabe wyniki w nauce, ale nie był dotychczas zagrożony z żadnego przedmiotu. Uczeń w miarę możliwości udzielał się do prac społecznych, dbał o wygląd klasy, nie sprawiał problemów wychowawczych.Do szkoły przychodzi zawsze matka. Matka uczestniczyła we wszystkich spotkaniach z wychowawcą, kontaktowała się również w innych terminach.
    Na istnienie problemu wskazują:
    • zagrożenie ocenami niedostatecznymi na I półrocze z przedmiotów: , język angielski, matematyka.
    • bardzo niskie oceny cząstkowe,
    • uwagi w zeszycie wychowawcy klasowego o bardzo częstym nie przygotowaniu do lekcji.
    Zwróciłam uwagę na ten problem, ponieważ jestem wychowawca klasy, do której uczęszcza ten uczeń. Chcę mu pomóc w przezwyciężaniu trudności w nauce i otrzymaniu promocji do następnej klasy. Jest to również mój obowiązek.

  2. Geneza i dynamika zjawiska

    Przeanalizowałam następujące dokumenty szkolne:
    • dziennik lekcyjny ze szkoły podstawowej klas I - III
    • arkusze ocen
    • zeszyty przedmiotowe ucznia,
    • zeszyty ćwiczeń,
    • prace klasowe,
    • opinię Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej.
    Przeprowadziłam rozmowy z nauczycielami, którzy uczyli chłopca w klasach I – III oraz z tymi, którzy uczą obecnie. Przeanalizowałam opinię wydaną przez poradnie. Prowadziłam ukrytą obserwację ucznia. Pomagali mi w tym nauczyciele różnych przedmiotów. Prowadzono obserwację na zajęciach z następujących przedmiotów: język polski, język angielski, matematyka, historia. Byłam w bezpośrednim kontakcie z nauczycielami uczącymi w danej klasie, prowadziłam rozmowy z uczniami.
    Przeprowadziłam rozmowę z matką.
    Wyniki arkusza obserwacji, ankiet, wywiadów były bardzo zbliżone do siebie. Chłopiec jest często nieprzygotowany do lekcji, aczkolwiek odrabia prace domowe, nie przynosi na lekcję potrzebnych przyborów tłumacząc się, że zapomniał. W pracach domowych zawsze pomaga mu matka, często uzupełnia mu zeszyt ćwiczeń z matematyki i innych przedmiotów.
         Na podstawie analizy dokumentów szkolnych, ankiet, arkuszy obserwacji, wywiadów, rozmów, stwierdziłam, że ten problem istniał już w klasie I szkoły podstawowej.
    Nasilenie problemu było różne. W pierwszym półroczu klasy V, wtedy uczeń był zagrożony na półrocze dwoma ocenami niedostateczne. W następnym roku szkolnym uczeń został przebadany w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. Wyniki tych badań wykazały na obniżony poziom zdolności umysłowych chłopca poniżej norm wiekowych. Tak samo jak i poziom inteligencji słownej. Obniżony poziom bezpośredniej pamięci wzrokowej struktur graficznych oraz poniżej norm wiekowych jego sprawność grafomotoryczną.
    Uczeń wskazuje trudności zarówno w zadaniach intelektualnych jak i wykonaniowych. Dotyczą one zwłaszcza rozumowania logicznego, arytmetycznego, tworzenia abstrakcji, posługiwania się analogią i uogólnieniami, rozumienia obowiązujących norm społecznych. Uczeń nieco lepiej radzi sobie z ujmowaniem związków przyczynowo – skutkowych na podstawie materiału obrazkowego. Dysponuje dobrą pamięcią bezpośrednią (świeżą), ale nie zawsze umie korzystać z tych funkcji. Aktywność poznawcza jest nie wielka stąd niski poziom wiedzy ogólnej i praktycznej o świecie, ograniczony zasób słownictwa, słaba zdolność wysławiania. Funkcje wzrokowo – ruchowe są zaburzone szczególnie w analizie i syntezie wzrokowej, pamięci figur geometrycznych, adekwatności spostrzegania. Wskazane było:
    • obniżenie wymagań edukacyjnych,
    • zapewnienie bieżącej pomoc w nauce oraz stosowanie pochwał, nagród aby wzmocnić motywację ucznia
    • kształtowanie samodzielności, właściwej samooceny oraz chęci do nauki poprzez wzmacnianie jego dobrych stron.
    Natomiast matce udzielono wskazówek do pracy z dzieckiem w domu, zalecono dyscyplinę, stałe pory odrabiania lekcji oraz pisanie z pamięci.

    Hipoteza: Niepowodzenia ucznia mają ścisły związek z trudnościami opanowania materiału nauczania, wynikającymi z obniżonego poziomu zdolności umysłowych

  3. Znaczenie problemu

    Niepowodzenia w nauce szkolnej mają ogromne znaczenie dla ucznia, ale również dla klasy i szkoły. Uczeń otrzymując oceny niedostateczne może powtarzać klasę, co w rezultacie doprowadzi do wydłużenia nauki szkolnej. Negatywne oceny mogą przyczynić się do tego, że powstanie uraz w psychice i przestanie się uczyć. Nie zawsze oceny niedostateczne motywują do większego wysiłku. Jest to uzależnione od odporności psychicznej dziecka.
    Problem dotyczy również klasy, ponieważ zostanie obniżona średnia klasy i wszyscy uczniowie będą niezadowoleni z takiego stanu rzeczy.
    Wpływa to również na ogólny wizerunek szkoły. Uczniowie chętniej uczęszczają do takiej szkoły, w której 100% uczniów zdaje do klasy programowo wyższej.      Zadaniem wychowawcy jest podjąć takie działania aby uczeń mógł pokonać trudności szkolne i zdać do klasy programowo wyższej. Pozostawienie tego problemu bez jakichkolwiek działań mogłoby doprowadzić do jeszcze większych zaległości u chłopca, a w rezultacie musiałby powtarzać klasę.

  4. Prognoza

    Na podstawie własnych doświadczeń oraz fachowej literatury wiem, że zastosowane działania nie zawsze przynoszą rezultat, ale zaniechanie ich pogłębiłoby jeszcze problem. Uważam, że zastosowane formy pomocy przyniosą zamierzony skutek. Chłopiec chętniej będzie uczęszczał do szkolne, uwierzy we własne siły i włoży maksimum wysiłku, aby jego oceny cząstkowe i końcoworoczne były pozytywne, a w rezultacie otrzyma promocję do następnej klasy.

  5. Proponowane rozwiązania

    Cel: Pomoc uczniowi w przezwyciężaniu trudności w nauce

    Zadania:
    • bieżąca pomoc koleżeńska z przedmiotów, z których uczeń miał oceny niedostateczne – wychowawca klasy, uczniowie tej klasy,
    • indywidualizacji wymagań – nauczyciele przedmiotów,
    • ścisła współpraca z domem rodzicielskim – wychowawca klasy,
    • motywowanie ucznia do wzmożonej pracy – wychowawca klasy, nauczyciele.

  6. Wdrażanie oddziaływań

    Jako wychowawca klasy przeprowadziłam rozmowę z nauczycielami i zaproponowałam wyżej wymienione działania jako środki mające pomóc chłopcu w nauce. Wszyscy nauczyciele chętnie zgodzili się na moją propozycję. Na lekcjach zaczęli indywidualizować wymagania, dostosowując je do możliwości ucznia. Oceniali także wysiłek włożony w przygotowanie zadań. Najmniejsze nawet pozytywne efekty zauważali i nagradzali pochwałą.
         Następnie przeprowadziłam rozmowę z klasą. Uświadomiłam młodzieży, że ich kolega potrzebuje pomocy w nauce. Do pomocy zgłosili się ochotnicy. Ustaliliśmy konkretne dni, w których będzie odbywała się pomoc. Mogłam więc tego dopilnować i pomóc uczniom wyjaśnić niezrozumiałe treści.
    Rozmawiałam również z matką chłopca, która bardzo chętnie współpracuje ze szkołą i wyraziła chęć by uczniowie pomagali synowi w domu. Ponadto matka nadal miała pomagać w odrabianiu prac domowych oraz kontrolować przygotowanie do zajęć lekcyjnych. Wspólnie ustaliliśmy, że rodzice będą się kontaktować z wychowawcą raz w miesiącu, a jeśli zajdzie potrzeba to częściej.      Przeprowadziłam wiele rozmów z uczniem zwracając szczególną uwagę na zmotywowanie go do dalszej pracy. Wspólnie analizowaliśmy jego osiągnięcia oraz porażki starając się wyciągnąć wnioski do dalszego działania. Starał się zdobyć zaufanie dziecka, by mógł bez przeszkód zwrócić się do mnie o pomoc, gdy tego potrzebował.
    Na godzinach do dyspozycji wychowawcy klasowego zastosowałam ćwiczenia oraz prowadziłam rozmowy mające na celu rozwijanie poczucia odpowiedzialności za swoje postępowanie. Ponieważ uczeń bardzo często zapominał co ma się nauczyć na następna lekcje wprowadziłam kartki na których jedna z uczennic, która najczęściej pomagała mu z języka angielskiego, zapisywała materiał który był do opanowania. W ten sposób matka mogła kontrolować na bieżąco braki w nauce i im przeciwdziałać systematycznie ćwicząc z dzieckiem.

  7. Efekty oddziaływań

    Już po miesiącu intensywnej pracy widać było efekty. Liczba niedostatecznych ocen cząstkowych wyraźnie zmalała. Uczeń sam przypominał o zajęciach z kolegami i koleżankami. Chętnie przychodził do szkoły. Zaczął zgłaszać się na lekcjach. Uwierzył, że może przezwyciężyć trudności. Często opowiadał z zadowoleniem o swoich "nowych" pozytywnych ocenach podczas lekcji przeznaczonych do dyspozycji wychowawcy.
    W maju przeprowadziłam rozmowy z nauczycielami, wszyscy stwierdzili znaczną poprawę wyników chłopca, jednak zauważyli że nie uzupełnił jeszcze wszystkich braków. Ustaliliśmy, że podjęte zadania należy dalej wdrażać, gdyż uczeń wciąż potrzebuje pomocy. Na podstawie analizy dokumentów szklonych, rozmów z nauczycielami stwierdzam, że uczeń otrzyma promocje do klasy programowo wyższej.
         Uważam, że zastosowane przeze mnie oddziaływania przyniosły zamierzone efekty. Uczeń uwierzył we własne siły. Jego motywacja do nauki zwiększyła się czego efektem, były lepsze oceny cząstkowe oraz promocja do następnej klasy.
XIV. W jaki sposób dokonuje się korekt w dokumentacji szkolnej np: w dzienniku lekcyjnym, arkuszach ocen?
Rozporządzenie MEN i S z dnia 19 lutego 2002r w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji. Sprostowania błędu i oczywistej pomyłki w dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej dokonuje się przez skreślenie kolorem czerwonym nieprawidłowego zapisu i czytelne wpisanie nad skreślonymi wyrazami właściwych danych oraz złożenie czytelnego podpisu przez dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo osobę upoważnioną przez dyrektora do dokonania sprostowania.

XV. Jaki program nauczania wybrałeś i dlaczego ten, a nie inny? Wybrałam program nauczania "Matematyka wokół nas" (programy odpowiadają podręcznikom) ponieważ jest on dostosowany do wiedzy uczniów i odpowiada wymaganiom egzaminów gimnazjalnym oraz sprawdzianom po klasie VI . Obejmuje wszystkie umiejętności, jakie będą im potrzebne , dość dobrze rozbudowany zeszyt ćwiczeń i zbiór zadań itd można powiedzieć również że rozwija w uczniach umiejętność pracy samodzielnej itp itd.

XVI. Wymień dokumenty wewnątrzszkolne i omów jeden z nich.
  • Statut,
  • Program Wychowawczy,
  • Plan rozwoju,
  • Plan Pracy,
  • Wewnątrzszkolny system oceniania,
  • Program profilaktyczny,
  • Regulaminy ucznia,
  • Regulamin Rady pedagogicznej,
  • regulamin samorządu uczniowskiego,
    Statut szkoły znajduje się w nim:
  • nazwa i typ szkoły oraz jej cele i zadania,
  • organ prowadzący szkołę,
  • organy szkoły: dyrektor, rada pedagogiczna, samorząd uczniowski, rada szkoły oraz ich kompetencje,
  • zakres zadań nauczyciela oraz innych pracowników szkoły,
  • zasady rekrutacji uczniów,
  • prawa i obowiązki ucznia
    Status określa w sposób ramowy
  • organizację szkoły,
  • zasady tworzenia i organizacji oddziałów szkoły,
  • zasady oraz przypadki podziału na grupy,
  • ustalenie czasu trwania zajęć edukacyjnych,
  • zasady oceniania,
  • zasady zajęć dodatkowych dla uczniów
XVII. Wyjaśnij kwestię czasu pracy nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze.
Art. 42.
1. Czas pracy nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze zajęć nie może przekraczać 40 godzin na tydzień.
Art. 42a.
1. Dyrektor za zgodą organu prowadzącego szkołę lub placówkę może nauczycielowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze zajęć obniżyć tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć, na czas określony lub do odwołania, ze względu na doskonalenie się, wykonywanie pracy naukowej, albo prac zleconych przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub organ prowadzący szkołę lub placówkę albo ze względu na szczególne warunki pracy nauczyciela w szkole lub placówce.

2. Obniżenie tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nie może spowodować zmniejszenia wynagrodzenia oraz ograniczenia innych uprawnień nauczyciela.

3. Nauczyciel korzystający z obniżonego tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nie może mieć godzin ponadwymiarowych, z wyjątkiem nauczycieli, o których mowa w art. 42 ust. 6. Nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze zajęć obowiązuje pięciodniowy tydzień pracy. Nauczycielom dokształcającym się, wykonującym inne ważne społecznie zadania lub - jeżeli to wynika z organizacji pracy w szkole - dyrektor szkoły może ustalić czterodniowy tydzień pracy.

XVIII. W jaki sposób można wykorzystać komputer na lekcjach matematyki?
  • podczas lekcji powtórzeniowych lub ćwiczeniowych np. wykorzystanie arkusza kalkulacyjnego Excel do utrwalenia działań na ułamkach dziesiętnych, tabliczka mnożenia
  • prezentacje multimedialne na lekcjach powtórzeniowych lub wprowadzających nowe zagadnienia
  • lekcje ze statystyki opisowej wykonywanie diagramów w programie EXCEL
  • Internet jako źródło informacji np. o wielkich matematykach,
  • opracowanie testów sprawdzających za pomocą języka programowania Wisual Beizik w Excelu
  • wykorzystanie stron www.wsip.pl gdzie znajdują się testy i zadania sprawdzające wiedzę uczniów wraz z punktacją oraz prezentacje multimedialne.

XIX. Jak rozwiązujesz konflikty powstające w zespole klasowym?
Poprzez:
  • rozmowy indywidualne z uczniami
  • pogadanki na godz. z wychowawcą
  • ćwiczenia integracyjne wg dostępnych na rynku pozycji książkowych dot. metod. wychowawczych (mam na myśli książki ze scenariuszami lekcji) pomoc innych nauczycieli i rodziców (rozmowy indyw., lekcje)

XX. Kto powołuje dyrektora placówki? Art. 36a
1. Stanowisko dyrektora szkoły lub placówki, z zastrzeżeniem ust. 2, powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę.
2. Powierzenie przez organ prowadzący stanowiska dyrektora szkoły lub placówki może nastąpić, jeżeli organ sprawujący nadzór pedagogiczny nie zgłosi, w terminie 14 dni od przedstawienia kandydata na to stanowisko, umotywowanego zastrzeżenia.
3. Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora, chyba że organ sprawujący nadzór pedagogiczny zgłosił zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 2. 3a. Wymogu przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora nie stosuje się do szkół prowadzonych przez osoby fizyczne lub osoby prawne nie będące jednostkami samorządu terytorialnego.
4. Jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
5. W celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę określa regulamin konkursu oraz powołuje komisję konkursową w składzie:
  1. po dwóch przedstawicieli:
    • organu prowadzącego szkołę lub placówkę,
    • organu sprawującego nadzór pedagogiczny, o ile nie jest nim organ prowadzący szkołę,
    • rady pedagogicznej,
    • rodziców, a w przypadku placówek opieki całkowitej - rady placówki,
  2. po jednym przedstawicielu zakładowych organizacji związkowych.
6. W przypadku szkół i placówek nowo zakładanych skład komisji konkursowej określa organ prowadzący tę szkołę lub placówkę w uzgodnieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny.
7. W przypadku szkół i placówek, o którym mowa w art. 44 i art. 52 ust. 1, w skład komisji nie wchodzą odpowiednio przedstawiciele rady pedagogicznej i rodziców.
8. Stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza się na 5 lat szkolnych. W uzasadnionych przypadkach można powierzyć to stanowisko na krótszy okres, jednak nie krótszy niż 1 rok szkolny.
9. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, organ prowadzący po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej może przedłużyć powierzenie stanowiska na kolejny okres wymieniony w ust. 8. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
10. Przepisy ust. 1-9 i art. 37 nie dotyczą szkół prowadzonych przez ministrów: właściwego do spraw obrony narodowej i właściwego do spraw sprawiedliwości lub podporządkowane im organy.

    XXI. Jak długo trwa rok szkolny?
    odpowiedź: do 31 sierpnia

    XXII. Na jakiej podstawie nawiązuje się stosunek pracy z nauczycielem np. kontraktowym?
    Art. 10.
    1. Stosunek pracy z nauczycielem nawiązuje się w szkole na podstawie umowy o pracę lub mianowania, z zastrzeżeniem ust. 8.

    2. Z osobą posiadającą wymagane kwalifikacje, z zastrzeżeniem ust. 3, i rozpoczynającą pracę w szkole stosunek pracy nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas określony na jeden rok szkolny w celu odbycia stażu wymaganego do uzyskania awansu na stopień nauczyciela kontraktowego, z zastrzeżeniem ust. 7. W przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 11 i art. 9g ust. 8, w razie ustalenia dodatkowego stażu, z nauczycielem stażystą nawiązuje się stosunek pracy na czas określony na kolejny jeden rok szkolny.

    3. W szczególnych przypadkach uzasadnionych potrzebami szkoły z osobą, o której mowa w ust. 2, legitymującą się wymaganym poziomem wykształcenia, lecz nieposiadającą przygotowania pedagogicznego, dopuszczalne jest nawiązanie stosunku pracy, o ile osoba ta zobowiąże się do uzyskania przygotowania pedagogicznego w trakcie odbywania stażu. W przypadku gdy nauczyciel w ciągu pierwszego roku pracy w szkole nie uzyska przygotowania pedagogicznego z przyczyn od niego niezależnych, z nauczycielem może być zawarta umowa o pracę na kolejny jeden rok szkolny. Staż wymagany do ubiegania się o awans na stopień nauczyciela kontraktowego przedłuża się do czasu uzyskania przygotowania pedagogicznego.

    4. Stosunek pracy z nauczycielem kontraktowym nawiązuje się na podstawie umowy o pracę zawieranej na czas nieokreślony, z zastrzeżeniem ust. 7.

    4a. (uchylony).

    5. Stosunek pracy z nauczycielem mianowanym i z nauczycielem dyplomowanym nawiązuje się na podstawie mianowania, jeżeli:

    • posiada obywatelstwo polskie, z tym że wymóg ten nie dotyczy obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
    • ma pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z praw publicznych;
    • nie toczy się przeciwko niemu postępowanie karne lub dyscyplinarne, lub postępowanie o ubezwłasnowolnienie;
    • nie był karany za przestępstwo popełnione umyślnie;
    • posiada kwalifikacje wymagane do zajmowania danego stanowiska;
    • istnieją warunki do zatrudnienia nauczyciela w szkole w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony.

    5a. Stosunek pracy nawiązany na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony przekształca się w stosunek pracy na podstawie mianowania z pierwszym dniem miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym:

    1. nauczyciel uzyskał stopień nauczyciela mianowanego, o ile spełnione są warunki określone w ust. 5;
    2. w przypadku nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego w czasie trwania umowy o pracę zostały spełnione warunki, o których mowa w ust. 5.

    5b. Przekształcenie podstawy prawnej stosunku pracy, o którym mowa w ust. 5a, potwierdza na piśmie dyrektor szkoły.

    XXIII. W jaki sposób diagnozujesz problemy środowiskowe w swojej szkole?
    • zebrania z rodzicami (proszę rodziców, którzy mają problemy np. finansowe o pozostanie po zebraniu i oferuję im skorzystanie z pomocy socjalnej oferowanej przez szkołę)
    • wywiad z poszczególnymi uczniami
    • ankiety i kwestionariusze z książek ze scenariuszami lekcji wych. i kursu dot. wychowawczych spraw w którym brałam udział wywiad rodzinny,
    • ankietowanie uczniów i rodziców
    • badania socjometrycznego grupy uczniowskiej

    XXIV. Jak motywujesz uczniów do pracy?
    • dodatkowymi ocenami za udział w konkursach czy uczęszczanie na kółko matematyczne
    • dodatkowymi ocenami za przygotowanie coś extra (ponad program czy zajęcia lekcyjne)
    • poprzez metody aktywizujące (debaty, dyskusje, burza mózgów) i pochwały

    XXV. Kto powołuje komisję na egzamin dla nauczycieli ubiegających się o stopień nauczyciela mianowanego?
    Komisję egzaminacyjną dla nauczycieli ubiegających się o awans na stopień nauczyciela mianowanego powołuje organ prowadzący szkołę. W skład komisji wchodzą:

    • przedstawiciel organu prowadzącego szkołę, jako jej przewodniczący;
    • przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny;
    • dyrektor szkoły;
    • dwaj eksperci z listy ekspertów ustalonej przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania.
    • na wniosek nauczyciela przedstawiciel związków zawodowych

    XXVI. Czym są i jaki jest sens stosowania celów operacyjnych?
    Uświadamianie uczniom celów operacyjnych wpływa bezpośrednio na ich motywację.. jeśli mówimy uczniowi, że np. dzisiaj nauczy się pisać rozprawkę i uczeń widzi cel tego i efekty, sprawia to że chętniej bierze udział w zajęciach; uczeń musi wiedzieć po co cos robi.. jeśli nie wie, może wydawać mu się to bez sensu i zdemotywować go..
    Cele operacyjne są to jasno wyrażone, zamierzone osiągnięcia uczniów. Składają się one z trzech części (składniki konstytutywne):
    1a. Zachowanie (czynność) ucznia
    1b. Treść czynności
    • opis zachowania końcowego ucznia wyrażony czasownikiem operacyjnym;
    • przedmiot – temat – materiał, którego działanie dotyczy
    2. Warunki
    • okoliczności, w jakich działanie ucznia ma mieć miejsce (dane, środki, ograniczenia)
    3. Kryterium (ilościowe lub jakościowe)

    XXVII. Jakie znaczenie ma doskonalenie nauczyciela, jakie znasz formy doskonalenia zawodowego?
    1. Krótkie szkolenia wspomagające i podnoszące jakość pracy nauczycieli,
    2. Kursy doskonalące i kwalifikacyjne prowadzone w ramach kształcenia ustawicznego nauczycieli,
    3. Wewnątrzszkolne doskonalenie nauczycieli, wynikające z planów rozwoju zawodowego nauczycieli szkół,
    4. Doradztwo zawodowe organizowane przez nauczycieli doradców przedmiotowo-metodycznych, dla nauczycieli określonych specjalności na danym terenie, w celu podnoszenia jakości pracy nauczycieli,
    5. Konferencje, seminaria i inne spotkania organizowane przez nauczycieli doradców, nauczycieli konsultantów lub innych ekspertów w systemie oświaty w celu podnoszenia jakości pracy nauczycieli i szkół.

    XXVIII. Dyskusja na temat jednej z przeczytanych lektur.

    XXVIII. Ile wynosi tygodniowy czas pracy nauczyciela? Czas pracy nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze zajęć nie może przekraczać 40 godzin na tydzień.
    § 22.
    1.Czas pracy nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze zajęć nie może przekraczać 40 godzin na tydzień.

    2. W ramach czasu pracy, o którym mowa w ust. 1 oraz ustalonego wynagrodzenia nauczyciel obowiązany jest realizować:
    1. zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, prowadzone bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo na ich rzecz, w wymiarze określonym w ust. 3 art. 42 KN lub ustalonym na podstawie ust. 4a albo ust. 7 art. 42 KN.
    2. inne czynności wynikające z zadań statutowych szkoły,
    3. zajęcia i czynności związane z przygotowaniem się do zajęć, samokształceniem i doskonaleniem zawodowym.

    3. Normy tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami nauczycieli określa Karta Nauczyciela.

    4. Tygodniowy rozkład zajęć lekcyjnych i pozalekcyjnych ustala dyrektor szkoły na podstawie zatwierdzonego arkusza organizacyjnego po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej.

    § 23.
    1. Nauczycielowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze zajęć można obniżyć tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć, na czas określony lub do odwołania, ze względu na doskonalenie się, wykonywanie pracy naukowej albo prac zleconych przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub organ prowadzący szkołę za zgodą organu sprawującego nadzór pedagogiczny albo ze względu na szczególne warunki pracy nauczyciela w szkole.

    2. Obniżenie tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nie może spowodować zmniejszenia wynagrodzenia oraz ograniczenia innych uprawnień nauczyciela.
    3. Nauczyciel korzystający z obniżonego tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nie może mieć godzin ponadwymiarowych, z wyjątkiem nauczycieli, o których mowa w art. 42 ust.6 KN:
    • Dyrektorowi i wicedyrektorowi szkoły obniża się tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć określonych w ust. 3 art.42 KN w zależności od wielkości i typu szkoły oraz warunków pracy lub zwalnia się ich od obowiązku realizacji tych zajęć. Dotyczy to również nauczyciela, który obowiązki kierownika pełni w zastępstwie nauczyciela, któremu powierzono stanowisko kierownika.

    § 24.
    1. Nauczyciel może być obowiązany do realizacji tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć wychowawczych także w porze nocnej.
    2. Za każdą godzinę pracy w porze nocnej nauczycielowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach o wynagrodzeniu nauczycieli.

    § 25. Nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze zajęć obowiązuje pięciodniowy tydzień pracy z wyjątkami przewidzianymi przepisami Karty Nauczyciela.

    XXX. Czym charakteryzują się aktywizujące metody nauczania? Omów jedną z nich.

    Metody nauczania zwiększające czynny udział uczących się w zajęciach dydaktycznych i ograniczające rolę nauczyciela do pomagania uczącym się w realizacji celów kształcenia i kontroli postępów.
    • Zalety metod aktywnych.
      • umożliwiają uczniom dopuszczenie do głosu w czasie lekcji
      • rozwijają myślenie
      • duża trwałość wiedzy zdobytej w sposób aktywny 50-75%
      • integruje grupę w czasie wspólnej pracy, zabawy
      • rozwija dzieci intelektualnie i emocjonalnie
    metod aktywizujących zwracają z kolei uwagę na samodzielne dochodzenie uczniów do wiedzy, co powoduje, że staje się ona bardziej trwała, a także zaangażowanie w tok lekcji wszystkich uczniów, pogłębienie ich umiejętności pracy w grupie, wyrażanie własnych sądów, argumentowanie,
    Metoda projektu
    Projekt to metoda nauczania, której istotą jest samodzielna praca uczniów, w trakcie której mają oni możliwość stosowania swych podstawowych umiejętności. Uczniowie samodzielnie realizują zaplanowane przez nauczyciela zadanie powiązane z programem nauczania. Metoda ta ma szczególne znaczenie w nauczaniu przedmiotów ekonomicznych, stając się elementem przygotowania uczniów do kariery zawodowej.
    Polega ona na zebraniu i usystematyzowaniu informacji o pewnych zagadnieniach. Przystępując do realizacji zadania uczniowie otrzymują jego opis ( instrukcję) zawierający cele, sposoby pracy, kryteria oceniania. Nauczyciel określa więc jedynie "ramy" projektu. Rezultaty projektu mogą przybrać formę różnego rodzaju opracowań: esejów, rysunków, albumów, gier, inscenizacji, modeli. Gotowe opracowania prezentowane są na forum klasy, szkoły, rodziców. Projekt może być przedsięwzięciem indywidualnym lub grupowym. W przypadku projektu indywidualnego u uczniów rozwija się poczucie indywidualnej odpowiedzialności za wyniki pracy, natomiast projekt grupowy uczy umiejętności współdziałania, wyrażania własnych opinii i słuchania innych oraz poszukiwania kompromisu.
    Metoda projektów daje szansę rozbudzania zainteresowań uczniów danym zagadnieniem, pozwala rozwijać umiejętności korzystania z różnych źródeł informacji ,krytycznego analizowana faktów i oceny ich wiarygodności.
    Projekt jest koordynowany przez nauczyciela, a kryteria jego oceniania ustalane wspólnie z uczniami i w trakcie jego realizacji nie mogą ulec zmianie.
    Etapy pracy nad projektem:
    • zainicjowanie i wybór projektu,
    • opis projektu i spisanie kontraktu,
    • realizacja projektu,
    • prezentacja projektu,
    • ocena projektu.

    XXXI. Jaki sukces dydaktyczny lub wychowawczy odniosłeś w okresie stażu?

    XXXII. Czy nauczyciel kontraktowy może uczyć według własnego programu?
    Nie

    XXXIII. Podaj przykłady realizacji ścieżek edukacyjnych na swoich zajęciach?
    Ja realizowałam scieżkę filozoficzną i przedstawiłem uczniom starożytnych matematyków i filozofów.

    ŚCIEŻKA: EDUKACJA CZYTELNICZA I MEDIALNA

    Wykresy ,Procenty
    • Przygotowanie materiałów do lekcji, referatów
    • Fałszowanie informacji w reklamach i nieprecyzyjność ich określania w ogłoszeniach
    • Podstawowe wiadomości o dziejach języka, alfabetu, pisma
    • Formy komunikatów medialnych: słowne, pisemne, obrazowe, filmowe i multimedialne
    • Zbieranie danych statystycznych i informacji na określony temat
    • Wykorzystanie książek, kaset video, TV, komputera, internetu w zdobywaniu nowych wiadomości

    ŚCIEŻKA: EDUKACJA PROZDROWOTNA

    1. Wdrażanie do refleksji i logicznego myślenia
    2. Zachęcanie do zadawania pytań
    3. Zapoznanie z osiągnięciami wybitnych myślicieli starożytnej Grecji m.in. Platona, Pitagorasa, Archimedesa, Euklidesa oraz Talesa
    Zadania tekstowe
    Wykresy i funkcje
    Figury geometryczne płaskie i przestrzenne
    Tw. Pitagorasa
    Tw. Talesa
    Konstrukcje geometryczne
    Równania i układy równań
    Liczby pierwsze.
    Liczby niewymierne
    • Wykorzystanie wiedzy do analizy danej sytuacji i współczesnych problemów
    • Bryły platońskie-poglądy myślicieli starożytnych
    • Stosunek objętości kuli do opisanego na niej walca
    • Krótkie sylwetki matematyków starożytnych
    • 3 konstrukcyjne zadania starożytności
    • Zadania historyczne
    • Liczba pi i inne liczby niewymierne
    1. Przygotowanie do korzystania z różnych źródeł informacji
    2. Umiejętność segregowania informacji i krytycznego ich odbioru
    3. Analizowanie komunikatów medialnych, odczytywanie znaków i kodów
    4. Przygotowanie do pracy samokształceniowej i wykorzystania mediów jako narzędzi pracy intelektualnej
    Wykresy
    Procenty
    Różne tematy
    • Przygotowanie materiałów do lekcji, referatów
    • Fałszowanie informacji w reklamach i nieprecyzyjność ich określania w ogłoszeniach
    • Podstawowe wiadomości o dziejach języka, alfabetu, pisma
    • Formy komunikatów medialnych: słowne, pisemne, obrazowe, filmowe i multimedialne
    • Zbieranie danych statystycznych i informacji na określony temat
    • Wykorzystanie książek, kaset video, TV, komputera, internetu w zdobywaniu nowych wiadomości
    Kształtowanie zdrowego stylu życia
    Szacowanie
    Procenty
    Liczby rzeczywiste
    Wyrażenia algebraiczne
    Żywność i żywienie:
    • Układanie jadłospisów (waga, wartość kaloryczna i zawartość składników w produktach)
    • Zapotrzebowanie organizmów na białko w różnych okresach życia, ustalanie zestawu potraw z uwzględnieniem zawartości białka w produktach
    Diagramy
    Wykresy
    Procenty
    Szacowanie
    Liczby wymierne
    Proporcje
    Wyrażenia algebraiczne
    Aktywność ruchowa i umysłowa:
    • Sporządzanie diagramów ilustrujących ile czasu zajmują różne zajęcia w ciągu całej doby
    • Zależność koncentracji człowieka wykonującego pracę umysłową od czasu wykonywania tej pracy
    • Higiena odpoczynku -długość snu
    • Ilość powietrza w sali na 1 osobę
    • Wspinaczki górskie
    • Kultura fizyczna - treningi
    Diagramy
    Liczby wymierne
    • Zależność zachorowań na raka od ilości wypalanych papierosów
    • Skutki przebywania w pomieszczeniu z palącymi
    1. Uświadamianie zagrożeń środowiska przyrodniczego występu

    Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

    X


    Zarejestruj się lub zaloguj,
    aby mieć pełny dostęp
    do serwisu edukacyjnego.




    www.szkolnictwo.pl

    e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
    - największy w Polsce katalog szkół
    - ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




    Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie do wykorzystania na lekcjach -> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

    Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej



    Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie