Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Program Koła Ekologicznego

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 4804 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Alicja Chudy

PROGRAM
KOŁA EKOLOGICZNEGO

„ CZŁOWIEK
I ŚRODOWISKO”


Motto:
„Tobie została powierzona Ziemia, jak ogród; zarządzaj nią mądrze”

[Św. Franciszek z Asyżu]


I. WSTĘP - FILOZOFIA PROGRAMU

W dobie szybkiego rozwoju cywilizacyjnego i degradacji środowiska naturalnego, coraz większego znaczenia nabierają pojęcia : ekologia, edukacja ekologiczna, ochrona środowiska. Człowiek poczynił bowiem takie szkody w środowisku, że stanowi to poważne zagrożenie dla równowagi biologicznej na Ziemi, a także dla zdrowia i życia człowieka. Człowiek zatem, będąc integralnym elementem przyrody, musi zdawać sobie sprawę ze swojej odpowiedzialności za stan środowiska. Dążąc do zwiększenia poziomu świadomości ekologicznej społeczeństwa należy zacząć od kształcenia i wychowania najmłodszego pokolenia.
Szkoła podstawowa to doskonałe miejsce do prowadzenia edukacji ekologicznej. Dzieci są bowiem bacznymi obserwatorami tego, co się wokół nich dzieje. W życiu dziecka przyroda jest często pierwszym źródłem konkretnych wiadomości i radosnych przeżyć. Obcując z przyrodą dziecko przywiązuje się do niej w sposób naturalny. Poza tym dzieci nie mają jeszcze wykształconych i utrwalonych złych nawyków i przyzwyczajeń. Stosując odpowiednie metody i formy pracy można skutecznie kształtować ich postawę, zgodną z etyką ekologiczną.
Edukacja ekologiczna powinna stworzyć dzieciom możliwość zrozumienia mechanizmów funkcjonujących w świecie przyrody, dostrzegania związków i współzależności w otaczającym świecie, wykształcenia poczucia współodpowiedzialności za otoczenie, w którym żyją. Należy uświadomić młodym ludziom, że człowiek powinien być mądrym gospodarzem Ziemi i umieć racjonalnie korzystać z jej bogactw, bez naruszania równowagi w przyrodzie. Ważne jest przekonanie uczniów o potrzebie podjęcia działań w celu ochrony środowiska naturalnego. Edukacja ekologiczna w szkole to nie jest recepta na lepszy, czysty i bezpieczny świat. To raczej stwarzanie takich sytuacji, w których dzieci samodzielnie dochodzą do określonych prawd i zasad, wyciągają wnioski, skłaniają się do refleksji nad stosunkiem do przyrody.





II. UZASADNIENIE PODJĘTEJ TEMATYKI

Od wielu lat realizuję na lekcjach i zajęciach pozalekcyjnych treści ekologiczne. Zauważyłam, że rośnie zainteresowanie uczniów tą tematyką. Należy tylko ukierunkować te zainteresowania, pogłębić wiedzę i umiejętności w zakresie ochrony i kształtowania środowiska. Mam świadomość, że edukację ekologiczną należy zacząć jak najwcześniej, aby wypracowane postawy proekologiczne dawały szansę na wykształcenie pokolenia świadomego odpowiedzialności człowieka za środowisko. Motywem napisania i wdrożenia przeze mnie tego programu była również reforma edukacji, która wprowadziła zagadnienia ekologiczne do programów nauczania. Uważam, że szkoła i nauczyciel mają największe możliwości kształtowania postaw i wartości w dziedzinie ekologii i ochrony środowiska naturalnego. Opracowując program opierałam się na własnych doświadczeniach i przemyśleniach, wykorzystałam również dostępną literaturę.

III. CHARAKTERYSTYKA PROGRAMU

Prezentowany program autorski dotyczy II etapu edukacyjnego szkoły podstawowej bez podziału na kolejne klasy. Przeznaczony jest do realizacji na zajęciach pozalekcyjnych. Podstawę do opracowania założeń programu stanowiły:
• Podstawa programowa kształcenia ogólnego ( Dz. U. nr 14 z 23 lutego 1999 r. ),
• Program wychowawczy szkoły.
Treści zawarte w programie mogą być realizowane w dowolnej kolejności i modyfikowane przez nauczycieli. Są tak dobrane, aby ich realizacja umożliwiała działanie każdemu uczniowi. Zróżnicowane formy i metody pracy pobudzają do aktywnych postaw, wykorzystują różne sfery percepcji i ekspresji ucznia. Tematyka zajęć i sposób realizacji zadań angażują nie tylko uczniów, ale ich rówieśników i rodziców, będących współtwórcami procesu edukacyjnego.
Założeniem programu jest również ukazanie atrakcyjności zagadnień ekologicznych, poprzez możliwość skutecznego działania w środowisku lokalnym, wykazania się inicjatywą w realizacji własnych pomysłów.
Materiał nauczania ułożony jest w sposób spiralny, co oznacza, że te same treści będą się powtarzać na różnych poziomach nauczania, umożliwiając dziecku poszerzenie i pogłębienie wiadomości i umiejętności zgodnie ze wzrastającymi możliwościami intelektualno-percepcyjnymi.
Główny nacisk w programie położyłam na konkretne działania uczniów w środowisku i dla środowiska. Skupiłam się na aktywizowaniu i umotywowaniu ich do pracy zespołowej oraz na wielokierunkowym oddziaływaniu na ucznia, w celu wykształcenia pozytywnych, proekologicznych postaw i poglądów. Wszyscy chcemy mieć czystą wodę, świeże powietrze, zielone lasy. Jestem przekonana, że realizacja treści tego programu przyczyni się, choćby w małym zakresie, do tego, aby tak właśnie wyglądała nasza Ziemia.


IV. CELE PROGRAMU
Wiodące:
1. rozwijanie świadomości ekologicznej,
2. kształtowanie szacunku dla przyrody i wrażliwości na jej piękno,
3. wzbudzanie poczucia odpowiedzialności za obecny i przyszły stan środowiska przyrodniczego najbliższej okolicy,
4. uświadamianie zagrożeń środowiska wynikających z działalności człowieka,
5. wypracowanie aktywnej postawy uczniów wobec problemów ochrony środowiska, poprzez podejmowanie działań na jego rzecz,
6. rozbudzanie poczucia związku z ze środowiskiem, uzmysłowienie, że troska o przyrodę jest troską o nas samych i nasze życie,
7. rozwijanie zainteresowań przyrodniczych i postaw badawczych.

Cele szczegółowe:
W wyniku realizacji treści programu uczeń powinien:
1. zdobyć wiadomości dotyczące:
• podstawowych pojęć ekologicznych,
• form ochrony przyrody w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem Lubelszczyzny,
• zasad zachowania się na obszarach chronionych,
• sposobów spędzania czasu wolnego,
• zasad zdrowego odżywiania i wpływu odżywiania na organizm człowieka,
• zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby oraz ich skutkach dla środowiska,
• sposobów oceny stanu środowiska – metod badawczych,
• zasobów przyrody ożywionej i nieożywionej,
• przyczyn degradacji środowiska i sposobów ochrony jego zasobów.

2. opanować umiejętności pozwalające na:
• obserwowanie i ocenę zjawisk zachodzących w przyrodzie,
• planowanie i aktywne uczestniczenie w działaniach na rzecz środowiska,
• przeprowadzenia prostych badań dotyczących środowiska oraz interpretowania ich wyników, prowadzenia dokumentacji własnych pomiarów i obserwacji,
• dostrzeganie związków między działalnością człowieka a stanem środowiska ,
• wyjaśniania skutków skażenia środowiska,
• rozpoznawanie pospolitych gatunków roślin i zwierząt, posługiwanie się prostym kluczem do oznaczania gatunków,
• zorganizowanie zbiórki surowców wtórnych, akcji ekologicznej, wystawy,
• wyszukiwanie, segregowanie i analizowanie informacji z różnych źródeł ( min. przy wykorzystaniu technik komputerowych )
• propagowanie wiedzy ekologicznej wśród młodzieży szkolnej, rodziców i społeczności lokalnej,
• rozumienie potrzeby oszczędzania energii elektrycznej i wody, zaproponowanie sposobów racjonalnego gospodarowania zasobami,
• prezentowanie własnych pomysłów na temat sposobów ochrony przyrody ( np. opracowywanie ulotek, albumów, ankiet ),
• stosowanie zasad racjonalnego żywienia,
• przewidywanie następstw ingerencji człowieka w środowisko przyrodnicze, wyjaśnianie związków między elementami środowiska, a człowiekiem i jego działalnością.

2. kształtować postawy i zachowania proekologiczne, takie jak:
• współodpowiedzialność za stan środowiska,
• właściwe zachowanie się w naturalnym środowisku,
• zachęcanie swoją postawą i aktywnością do poszanowania środowiska,
• rozwijanie dociekliwości poznawczej,
• emocjonalny stosunek do przyrody, dostrzeganie jej różnorodności i piękna, ,
• wyrabianie pozytywnych cech charakteru, takich jak pracowitość, spostrzegawczość, zdyscyplinowanie, współdziałanie w grupie,
• nawyk kulturalnego zachowania się na łonie natury np. w lesie, parku.

V. ZAKRES TREŚCI PROGRAMOWYCH
( MATERIAŁ NAUCZANIA)

Blok tematyczny i hasła programowe Przewidywane osiągnięcia ucznia
Uczeń: Sposoby realizacji(procedura osiągania celów)
1.Poznajemy najbliższe otoczenie

-naturalne i kulturowe elementy krajobrazu,
-stan czystości najbliższego środowiska,
-zmiany w środowisku spowodowane działalnością człowieka,
-pospolite gatunki roślin występujące w okolicy,
-zależność człowieka od środowiska,
-ekologia jako nauka badająca zależności i związki organizmów i środowiska, -wyróżni w środowisku elementy naturalne i przekształcone,
-dostrzega zmiany w środowisku spowodowane przez człowieka,,
-podejmie działania zmierzające do poprawy stanu środowiska,
-określi stopień zanieczyszczenia powietrza za pomocą skali porostowej,
-zbada stopień zapylenia za pomocą taśmy przylepnej,
-posługuje się prostymi kluczami do rozpoznawania gatunków roślin,
-potrafi wskazać w okolicy i opisać miejsca zdewastowane przez człowieka,
-zna zakres badań ekologii i podstawowe pojęcia,
-prowadzi notatki, wyciąga wnioski,
- -pogadanki na temat ekologii,
-wycieczki po okolicy,
-zwiady ekologiczne:
wyszukiwanie i oznaczanie dzikich wysypisk śmieci, miejsc zdewastowanych,
-badania,
-gazetki informacyjne,
-obserwacje terenowe,
-wykonywanie zdjęć i mapek terenów zaśmieconych,
- oznaczanie pospolitych gatunków roślin,
2. Zasoby przyrody i ich wykorzystanie

-odnawialne i nieodnawialne zasoby przyrody,
-rodzaje zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby,
-źródła i skutki zanieczyszczeń środowiska ( powietrza, wody, gleby ),
-sposoby ograniczenia zanieczyszczeń,
-wpływ zanieczyszczeń środowiska na zdrowie człowieka,
-znaczenie powietrza, wody i gleby dla organizmów,
-biologiczne wskaźniki zanieczyszczenia środowiska,
-przyczyny i skutki dziury ozonowej i kwaśnych opadów,
-racjonalne wykorzystanie zasobów naturalnych,


-wymienia rodzaje zasobów przyrody, podaje przykłady,
-zna źródła zanieczyszczeń środowiska,
-rozumie znaczenie czystej wody, powietrza i gleby dla zdrowia człowieka,
-dostrzega i uzasadnia konieczność racjonalnego gospodarowania zasobami Ziemi,
-potrafi wskazać negatywne skutki zachodzące w przyrodzie pod wpływem działalności człowieka,
-uzasadnia, że od jego postawy zależy również stan najbliższego otoczenia,
-planuje działania zmierzające do ograniczenia zanieczyszczeń środowiska, -wie, co to są biowskaźniki i podaje przykłady,
-zna przyczyny powstawania i skutki kwaśnych opadów i dziury ozonowej,
-pokazuje na mapie obszary zdegradowane,
- propaguje w środowisku hasła proekologiczne, -pogadanki, dyskusja,
-metoda metaplanu (jaki jest stan środowiska, jaki powinien być, dlaczego tak nie jest),
wywiad ( z lekarzem, pracownikiem WOŚ w UM),
-wycieczki, zajęcia terenowe,
-filmy ekologiczne,
-zajęcia w oczyszczalni ścieków,
-konkursy wiedzy ekologicznej, quizy, gry dydaktyczne,
-wycieczka do sanepidu,
badanie odczynu wody, doświadczenia,
-apele szkolne, inscenizacje teatralne,
-wyszukiwanie informacji w dostępnej literaturze, Internecie,
-plakaty, prace plastyczne,


-
3. Moje rady na odpady

-rodzaje odpadów
-źródła powstawania odpadów
-sposoby składowania odpadów
-sposoby zmniejszenia ilości odpadów w skali lokalnej i globalnej,
-zasady recyklingu,
-odpady w gospodarstwie domowym,
-racjonalne gospodarowanie surowcami , -zna źródła i rodzaje odpadów,
-propaguje w środowisku zasady recyklingu, zachęca innych swoim przykładem,
-rozumie konieczność stosowania segregacji irecyklingu, -oszczędnie gospodaruje surowcami w domu ,
-uzasadnia związek między stylem życia a stanem czystości środowiska,
-wyjaśnia ujemne skutki niewłaściwego składowania śmieci w środowisku,
-rozumie wpływ codziennych czynności na ilość produkowanych odpadów (np. sposób dokonywania zakupów),
-zbiera surowce wtórne,
-proponuje działania kształcące nawyki segregowania odpadów,
- -plakaty, wystawy prac plastycznych,
-apele ekologiczne ( np. „ Zatrzymać śmieci’ ),
-pogadanki, spotkania z osobami zajmującymi się recyklingiem,
-ankiety wśród kolegów i mieszkańców miasta na temat odpadów,
-ulotki informacyjne,
-akcje zbiórki surowców wtórnych,
wykorzystanie odpadów do wykonania rzeczy użytecznych,
-obserwacje w terenie,
-konkursy,
-
4. Ochrona przyrody

-formy ochrony przyrody w Polsce,
-gatunki roślin i zwierząt chronionych,
-obiekty chronione w najbliższej okolicy,
-zasady kultury ekologicznej,
-znaczenie obszarów chronionych dla zachowania bioróżnorodności oraz działalności kulturowej człowieka, -zna prawne formy ochrony przyrody,
-uzasadnia konieczność tworzenia obszarów chronionych,
-zna i rozpoznaje rośliny chronione w najbliższym otoczeniu,
-pokazuje na mapie rozmieszczenie parków narodowych w Polsce, rozpoznaje ich symbole,
-wymienia, objaśnia i stosuje zasady zachowania się na obszarach chronionych,
-wykazuje związek między tempem ginięcia gatunków a rozwojem cywilizacji,
-ma świadomość odpowiedzialności każdego człowieka za środowisko, -wykorzystanie słowników, atlasów, czasopism, Internetu do wyjaśniania podstawowych pojęć związanych z ochroną przyrody,
-scenki dramowe,
-udział w rajdach i wycieczkach,
-gazetki i plakaty na temat piękna przyrody,
-konkursy propagujące wiedzę o ochronie przyrody,
-wykonywanie albumów przedstawiających parki narodowe,
-korzystanie z zajęć na ścieżce dydaktycznej leśnictwa Bojary,
-konkurs na hasło ekologiczne zachęcające do ochrony środowiska,
-praca z mapą,
5. Promujemy zdrowy, ekologiczny tryb życia

-zdrowie na talerzu czyli wpływ odżywiania na nasze zdrowie,
-bez nałogów czyli zdrowo – wpływ używek na zdrowie,
-czystość na co dzień,
-zasady bezpiecznego i kulturalnego zachowania się,
-ABC świadomego klienta,
-ruch to zdrowie,
-rozumie związek między odżywianiem a zdrowiem,
-wyjaśnia pojęcie zdrowa żywność,
-dba o higienę osobistą i otoczenia,
-zna i stosuje zasady racjonalnego odżywiania,
-przestrzega zasad bezpieczeństwa w czasie zabaw i pracy,
-wyjaśnia wpływ nikotyny i innych używek na zdrowie,
-umie skutecznie odmawiać, by uchronić się przed nałogami,
-wie, jakie jest ekologiczne znaczenie czystej wody i żywności,
-świadomie wybiera produkty ekologiczne,
-zna zasady udzielania I pomocy i umie je stosować,
-docenia rolę ruchu i sportu dla utrzymania zdrowia,
-promuje zdrowy tryb życia, -pogadanki
-spotkania z pielęgniarką,
-wykonywanie plakatów o znaczeniu odżywiania ,roli ruchu ----wystawa zdrowej żywności,
-apele ekologiczne, inscenizacje,
-analiza składu produktów żywnościowych,
-ankiety na temat zwyczajów żywieniowych uczniów i ich rodzin,

6. Co mogę zrobić dla środowiska?

-święta ekologiczne,
-jak upiększyć okolicę szkoły,
-pomoc zwierzętom zimą,
-przyroda w najbliższej okolicy. -zna święta ekologiczne i rozumie celowość ich stosowania,
-promuje na terenie szkoły i w środowisku działania mające na celu ochronę środowiska,
-rozwija umiejętność prezentowania zdobytej wiedzy, własnych pomysłów i prac,
-pomaga zwierzętom zimą.

- -gazetki tematyczne, ulotki, apele,
-akcje promujące dane święto : Światowy Dzień Ziemi, Dni Ochrony przyrody, Tydzień czystości Wód i inne,
-akcja „Sprzątanie świata”
-porządkowanie terenu szkoły,
-nasadzanie i pielęgnacja roślin na terenie szkoły,
-dokarmianie zwierząt, wykonywanie karmników.
-
VI. PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

Za najważniejszy cel edukacji ekologicznej przyjęłam umiejętność działania, kreatywność, zdolność ucznia do samodzielnego poznawania zjawisk przyrodniczych, wytworzenie emocjonalnego stosunku do przyrody. Dlatego podstawowymi metodami pracy są metody aktywizujące, umożliwiające:
• samodzielność myślenia i działania
• formułowanie i rozwiązywanie konkretnych problemów,
• rozwijanie zainteresowań i zdolności uczniów,
• prowadzenie badań, eksperymentowanie.
Metody i formy pracy ,które zaplanowałam do realizacji treści programowych to:
• obserwacja bezpośrednia i pośrednia,
• ćwiczenia laboratoryjne,
• badanie,
• gry dydaktyczne i symulacyjne,
• metaplany,
• „burza mózgów”,
• projektowanie,
• wywiad,
• inscenizacje.

Metody słowne takie jak pogadanki, dyskusje, debaty również służą do osiągania zamierzony celów.

W ramach programu uwzględniłam zajęcia w terenie i wycieczki. Do ciekawych form działalności koła ekologicznego należą również:
• konkursy i turnieje przyrodnicze,
• wystawy, gazetki,
• spotkania z działaczami różnych organizacji i instytucji.
Wśród zastosowanych metod wzięłam również pod uwagę te z udziałem ciągle rozwijających się środków informatycznych.

VII. EWALUACJA PROGRAMU

Dobrane przeze mnie w programie procedury osiągania celów umożliwiają bieżącą i wszechstronną ocenę ucznia. Ocenie tej będą podlegać przede wszystkim umiejętności i wykształcone postawy, takie jak:
• zaangażowanie w realizację zadań,
• działania na rzecz środowiska,
• zdobywanie informacji i ich wykorzystanie,
• przeprowadzanie i opracowywanie badań i obserwacji,
• samodzielność w rozwiązywaniu problemów,
• podejmowanie inicjatyw,
• uczestnictwo w konkursach,
• umiejętność organizacji pracy,
• twórczość i operatywność posiadanej wiedzy,
• posługiwanie się przyrządami,
• umiejętność współpracy w grupie,
• postawa prezentowana w kontakcie ze środowiskiem.

Jako formę sprawdzania i oceny umiejętności, wiadomości i postaw uczniów zastosowałam :
• obserwację pracy i zachowań uczniów na zajęciach i w czasie działań w środowisku,
• analizę wytworów uczniów, takich jak np. mapki, albumy, karty pracy, zdjęcia, projekty, reportaże, prace plastyczne,
• wyniki konkursów,
• planowanie ćwiczeń, które pozwalają ocenić umiejętność analizy uzyskiwanych wyników i wyciąganych wniosków,
• rozmowa z uczniem,
• ankiety,
• arkusze ewaluacji.
Dokonywana systematycznie ocena pracy uczniów i sprawdzanie ich osiągnięć stanowią podstawę do ewaluacji programu, sprawdzenia stopnia realizacji założonych celów.
Ewaluacji będzie podlegać:
• Użyteczność – czy program wyposaża ucznia w wiadomości i umiejętności przydatne w życiu;
• Atrakcyjność – czy wyzwala spontaniczną aktywność, rozwija zainteresowania;
• Strategia – czy stosowane metody i techniki są skuteczne;
• Czynniki ułatwiające i utrudniające realizację programu.


VIII.SCENARIUSZE WYBRANYCH ZAJĘC KOŁA EKOLOGICZNEGO

I.Temat: Badanie zanieczyszczeń powietrza w najbliższej okolicy.


Cele: uczeń;
oplanuje swoje działania,
ozna sposoby przeprowadzania prostych badań i obserwacji terenowych,
ookreśla stopień zanieczyszczenia powietrza za pomocą skali porostowej,
ooceni stopień zapylenia powietrza za pomocą taśmy samoprzylepnej,
owykazuje rolę organizmów wskaźnikowych w badaniach zanieczyszczenia powietrza,
oanalizuje wyniki badań, wyciąga wnioski,
ookreśla czynniki wpływające na stopień zanieczyszczenia powietrza,
odocenia znaczenie czystego powietrza dla zdrowia człowieka,
opodejmuje działania w swoim środowisku w celu poprawy czystości powietrza, np. sadzi drzewa.

Metody i formy pracy:
ometoda badawcza z elementami dyskusji, obserwacja, zajęcia terenowe trzygodzinne, praca w grupach.

Środki dydaktyczne:
okarty pracy, lupy, taśma samoprzylepna, nożyczki, skale porostowe, arkusze papieru.


Przebieg zajęć:

1)Wprowadzenie.
podział uczniów na grupy 3 – 4 osobowe
przedstawienie celów i zadań oraz sposobów wykonywania badań,
podanie trasy i punktów pomiarowych, zapoznanie z kartą pracy.

2)Wykonywanie zadań wg kart pracy, zajęcia w terenie. Badania prowadzone są w kilku wybranych punktach np. ruchliwa ulica, mała ulica osiedlowa, las.

3)Podsumowanie zajęć w szkole, omówienie wyników badań, porównanie kart pracy 1 i 2 poszczególnych grup, formułowanie wniosków.
4) Ewaluacja zajęć – ankieta.


Karta pracy nr 1

Badanie stopnia stężenia dwutlenku siarki w powietrzu za pomocą skali porostowej.
1)Przyjrzyjcie się drzewom w okolicy, wybierzcie jedno do obserwacji.
2)Jeśli rosną tam porosty, zaobserwujcie ich kształt i barwę. Korzystajcie z lupy i skali porostowej.
3)Określcie rodzaj porostu oraz stopień zanieczyszczenia powietrza, wypełnijcie tabelę 1

Tabela 1

Punkty obserwacji A B C D
Miejsce obserwacji
Rodzaj porostów wg skali porostowej
Określenie strefy porostowej
Wnioski: stopień zanieczyszczenia powietrza

Karta pracy nr 2.

Ocena stopnia zapylenia powietrza.
1)Kawałek taśmy samoprzylepnej przyklej w wybranym miejsc i dokładnie dociśnij.
2)Odklej taśmę i przyklej ją na karcie pracy. Wyniki obserwacji zanotuj w tabeli 2.
3)Zaobserwuj i zanotuj, co przyczyniło się do zapylenia powietrza w tym miejscu .

Tabela 2.

Nr próbyStanowiskoStopieńzanieczyszczenia



Ankieta ewaluacyjna.

Proszę o wypełnienie ankiety dotyczącej tematyki i sposobu prowadzenia przeze mnie zajęć terenowych. Twoja opinia jest dla mnie bardzo ważna, gdyż pozwoli na lepszy ich przebieg w przyszłości.
Przy każdym punkcie zakreśl wybraną odpowiedź lub wpisz własną.

1. Zajęcia terenowe były:
 nudne
 średnio interesujące
 interesujące
 bardzo interesujące
2.Na zajęciach:
nie wzbudziło mojego zainteresowania .................................
można wyeliminować.................................................................
podobało mi się..........................................................................
3. Na chęć uczestniczenia w zajęciach wpływa dodatnio:
 luźna, miła atmosfera
 poważna atmosfera
 traktowanie mnie poważnie
 traktowanie mnie niepoważnie
 zachęcanie mnie do działania
 inne czynniki ( jakie?).................................................................

4. Po zajęciach czuję się :
 zmęczony
 raczej ożywiony
 zadowolony
 zainteresowany

5. Zajęcia terenowe umożliwiły mi przyswojenie sobie następujących umiejętności...............................................................................


II.Temat: ODPADY W GOSPODARSTWIE DOMOWYM


Cele: Uczeń:
•wyjaśnia, co to są odpady,
•wyjaśnia pojęcia recykling, segregacja,
•wymienia rodzaje odpadów,
•ma świadomość, że nadmierna ilość odpadów może być problemem,
•rozumie związek między sposobem wykonywania codziennych czynności a ilością wytwarzanych odpadów,
•podaje pomysły na ograniczenie ilości śmieci w gospodarstwie domowym,
•podaje przykłady wykorzystania odpadów,
•przejawia troskę o środowisko naturalne,
•dokonuje krytycznej oceny stanu czystości środowiska,
•analizuje wyniki ankiet, wyciąga wnioski.


Metody i formy pracy:

•pogadanka, ćwiczenia praktyczne, gra dydaktyczna, „burza mózgów”,
•praca w grupach, indywidualna.


Środki dydaktyczne:

•odpady domowe, karteczki kolorowe, plansze z rodzajem odpadów, tabele, karty samooceny, zestaw rysunków do gry dydaktycznej.


Literatura pomocnicza:

1.Tyralska – Wojtycza Elżbieta, „ Śmieci mniej – Ziemi lżej”, Pakiet edukacyjny, ROEE, Kraków 2003.

Przebieg zajęć

Na tydzień przed zajęciami uczniowie gromadzą informacje na temat ilości i rodzajów odpadów wytwarzanych w domach. Zapisują to wg własnego pomysłu ( np. w postaci tabeli ). Na zajęcia przynoszą niektóre odpady wytworzone w domu ( np. pudełka, worki foliowe, kartony po mleku, puszki ).



Faza wprowadzająca

1.Pogadanka na temat powstawania odpadów – co może być odpadem. Porównanie ilości odpadów wytwarzanych w domu – wyciągnięcie wniosków.
2.Dyskusja na temat rodzajów odpadów – praca w grupach. Uczniowie dokonują podziału odpadów wg przyjętego przez siebie kryterium. Porównują wyniki swojej pracy z planszą .

Faza realizacyjna

1.Stworzenie sytuacji problemowej: „ Czy możemy coś zrobić, by zmniejszyć tę górę śmieci”. Zespoły uczniów wypisują na kartonie swoje „ rady na odpady”. Pomocna może być tabela 1, którą uzupełniają wspólnie wszystkie grupy.

zał.1

sposoby gospodarki odpadami (przykład )

-selektywna zbiórka
zalety

-mniejsza ilość odpadów do składowania,
-odzyskiwanie surowców wtórnych,
-zmniejsza zapotrzebowanie na surowce naturalne,
-zmniejsza zużycia energii,
- czystsze środowisko
ograniczenia

-wymaga zmiany naszych przyzwyczajeń
-potrzebne instytucje do przetwarzania surowców wtórnych
-słaba technologia przetwarzania np. tworzyw sztucznych itp.

2.Analiza worka ze śmieciami przyniesionymi z domu. Uczniowie zastanawiają się, co można z nimi zrobić, by zmniejszyć ich uciążliwość dla środowiska. Bank pomysłów – metoda” burzy mózgów”: np.

puszki, pudełka zgnieść, by zajmowały mniej miejsca,
oddać do skupu makulaturę i puszki,
wykorzystać do zrobienia rzeczy użytecznych,
zamiast folii jednorazowego użytku, stosować torby trwałe.

Uczniowie wykonują ćiwczenie, wg instrukcji (zał.): Umieść karteczkę w odpowiednim kolorze na tym polu, które odpowiada Twoim zasadom postępowania:
• Zawsze, gdy jest taka możliwość – karteczka zielona.
• Różnie to bywa – karteczka pomarańczowa.
• Właściwie nigdy tak nie postępuję – karteczka niebieska.


Faza podsumowująca

1.Prezentacja wyników, wniosków z analizy tabeli nr 2.
2.Gra dydaktyczna „ Segregujemy odpady” – przedstawione na karteczkach odpady należy posortować do odpowiednich pudeł.
3.Refleksja po zajęciach, wypełnienie ankiety.
4.Zadanie domowe : Porozmawiaj z członkami swojej rodziny, koleżankami, kolegami, znajomymi o problemach poruszanych na zajęciach. Przekaz im zdobytą wiedzę i umiejętności, spróbuj ich przekonać, że problem jest ważny.

Zał.nr 2.

na zakupy używane są torby z materiałutorby plastikowe używane są wielokrotnie
segreguje się odpady
unika się wyrobów z tworzyw sztucznych
napoje kupuje się w opakowaniach wielorazowych
artykuły spożywcze kupuje się w opakowaniach szklanych
używa się koperty więcej niż jednokrotnienieprzydatne rzeczy przekazuje się osobom, którym będą potrzebne
kompostuje się odpadkiwykorzystuje się papier piśmienny dwustronnie np. na notatkirzadko używa się przedmiotów jednorazowego użytku
używany jest papier toaletowy z makulatury
w czasie wycieczki zabiera się odpadki, by je wyrzucić do kosza
używa się przedmiotów trwałych, nadających się do recyklingu
korzysta się z czasopism razem ze znajomymi i rodziną
warzywa i owoce kupuje się luzem


Ankieta dla ucznia

Odpowiedz na poniższe pytania:

1.N a zajęciach pracowało mi się *:
- dobrze
- średnio
- źle
2.W czasie zajęć najbardziej zainteresowało mnie:
a)..............................................................................
b)
..............................................................................
gdyż............................................................................


3.Rozumiałem polecenia i problematykę zajęć*:
tak nie

4.Oceń swoją pracę na zajęciach w skali od 1 do 6


*) - Podkreśl właściwą odpowiedź

Scenariusz zajęć koła ekologicznego z wykorzystaniem technologii komputerowej.


III. Temat: Racjonalne gospodarowanie wodą w domu.

Główne zagadnienie lekcji: Przekonanie o konieczności oszczędnego gospodarowania wodą.

Cele:
Uczeń powinien:
• znać rodzaje i ilość zasobów wodnych na kuli ziemskiej,
• odróżnić oszczędne od rozrzutnych sposobów wykorzystania wody,
• uzasadnić potrzebę oszczędzania wody,
• podać możliwości wykorzystania wody w działalności człowieka,
• określić i wyjaśnić sposoby oszczędnego gospodarowania wodą w domu,
• dostrzec możliwości zmian w użyciu wody w gospodarstwie domowym,
• efektywnie współpracować w grupie, uzasadniać swoje zdanie.

Metody i formy pracy: pokaz, dyskusja, rozwiązywanie problemów pogadanka, gra dydaktyczna – układanka. Praca w grupach, indywidualna.

Środki dydaktyczne: globus, płyta CD-ROM z zestawu edukacyjnego „Zielony pakiet”, układanka, plansze „ Zużycie wody w domu”, kubek, szczoteczka do zębów, arkusze papieru, mazaki.


Przebieg zajęć

I.Wprowadzenie
•Podanie tematu zajęć, podział na grupy, wybór liderów, sprawozdawców.
•Stworzenie sytuacji problemowej „ Czy na Ziemi jest wystarczająca ilość wody?” Przedstawienie zasobów wody na kuli ziemskiej :
- plansza przedstawiająca zasoby wody
-wykorzystanie informacji z płyty CD
-praca z globusem

•Wyciągnięcie wniosków na temat zasobów wody pitnej : Chociaż 2/3 powierzchni Ziemi zajmują wody, tylko 0,6 % nadaje się do picia.

II.Rozwinięcie – praca w grupach
•Do czego człowiek używa wody? Wykorzystanie płyty CD, dział „ Składniki środowiska „, hasło „ Woda”, zagadnienie: „Do czego używamy wody?”
•Czy istnieje potrzeba oszczędzania wody? –wniosek: Należy oszczędzać wodę, ponieważ jest jej mało, a jest wykorzystywana w różnych dziedzinach życia człowieka oraz do wielu różnych czynności życiowych. Grupy wykonują plansze przedstawiające wykorzystanie wody.
•Układanka „ Oszczędne i nieoszczędne sposoby gospodarowania woda w domu” ( zał. 2 ). Uczniowie pracują wg instrukcji , wyciągają wnioski. Podają własne pomysły na oszczędzanie wody w domu.
•Oglądanie wideoklipu z płyty CD na temat sposobu mycia zębów, wyciągają wnioski : „ Należy używać kubka przy myciu zębów. Jeden człowiek nie jest w stanie zaoszczędzić dużo wody, ale starania wielu ludzi mogą szybko przynieść widoczne efekty”.

III.Podsumowanie.
•Uczniowie wypełniają test decyzyjny „ Na jakim jestem etapie gospodarowania wodą w domu?” ( zał. 3 ).
•Pogadanka na temat używania wody w domu, analiza testu.
•Zadanie do wykonania w domu : Porozmawiaj z rodzicami na temat wyników testu i tematu zajęć. Zastanów się nad zmianą przyzwyczajeń swoich i domowników.

zał. 2
Układanka „ Oszczędne i nieoszczędne sposoby gospodarowania woda w domu” – do wycięcia.

CIEKNĄCE KRANY
CZĘSTA KĄPIEL W WANNIE
KRÓTKI PRYSZNIC
MYWANIE NACZYŃ POD BIEŻĄCĄ WODĄ
MYCIE ZĘBÓW PRZY ZAKRĘ CONEJ WODZIE
ZMYWANIE NACZYŃ W ZLEWIE
PRZECIEKI W MUSZLI KLOZETOWEJ
DOKRĘCANIE KRANÓW
STOSOWANIE WODOMIERZA
PRANIE W ZAPEŁNIONEJ PRALCE

zał. 3
Test decyzyjny.
Zaznacz w odpowiednim miejscu tabelki krzyżykiem odpowiedź, która jest zgodna z Twoim postępowaniem.

Czynności zawsze czasami nigdy
•zakręcam wodę przy myciu zębów
•unikam kąpieli w wannie pełnej wody
•biorę krótki prysznic
•w moim domu naczynia zmywane są pod bieżącą wodą
•krany są zawsze dokręcane, a uszczelki wymieniane
•w muszli klozetowej nie ma przecieków


IX. BIBLIOGRAFIA

1. BRUNNER W.( red.), Edukacja ekologiczna – metody i przykłady, Polski Klub Ekologiczny, Gdańsk 2001.
2. HAEFNER M., Ochrona środowiska. Księga eko – testów do pracy w szkole i domu, Kraków 1993.
3. MUELLER J., STAWIŃSKI W., Obserwacje i doświadczenia w nauczaniu biologii. Ekologia i ochrona środowiska, WSiP, Warszawa 1993.
4. PYŁKA – GUTOWSKA E., Ekologia z ochroną środowiska, Wydawnictwo Oświaty, Warszawa 1996.
5. Tyralska – WOJTYCZA E., Śmieci i co dalej, WOM, Kraków 1991.
6. Zielona ścieżka. Edukacja ekologiczna. Przewodnik dla nauczycieli, WSiP, Warszawa 1996.

Opracowała Alicja Chudy
Szkoła Podstawowa nr 1 w Biłgoraju

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie