Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Kontekst teoretyczny

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 1600 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 

Opisana poniżej metoda służy do wykorzystania w pracy z dziećmi mającymi trudności w czytaniu i pisaniu.

Metoda ta polega na praktycznym poznawaniu przez dzieci z trudnościami w kształtowaniu się umiejętności czytania pisania różnorodnych wyrazów uporządkowanych w 18 zestawach ćwiczeń. Kolejność poznawania wyrazów podporządkowana została zasadzie stopniowania trudności, a więc przechodzenia od wyrazów najłatwiejszych do najtrudniejszych.
Każdy zestaw ćwiczeń zawiera wyrazy o określonej budowie oraz wyrazy wcześniej poznane.

Metoda pracy reedukacyjnej opiera się na analizie sylabowo - głoskowej wyrazów w powiązaniu z ich budowa literową. Nie uwzględnia struktury gramatycznej, słowotwórczej wyrazów. Wprowadza pewne uproszczenia, aby w ten sposób ułatwić i pomóc dziecku przezwyciężyć jego specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu.

Celem metody jest nauczyć automatycznego nazywania kształtów fonogramów (kombinacji liter) oraz rozwijać zdolność umieszczania ich w słowie w odpowiedniej kolejności. Dlatego też schemat graficzny, zgodny z zapisem ortograficznym, a nie dźwiękowy stanowi podstawę doboru wyrazów do ćwiczeń. Różnice między zapisem a wymową nie wpływają na porządek prezentowanego materiału słownego.
Przy jego doborze nie uwzględnia się wpływu miejsca i sąsiedztwa głosek na wymowę.
W ćwiczeniach znajdują się wyrazy, które uczą płynnego odczytywania układów znaków graficznych, jakimi są litery.

Elementem różnicującym wyrazy zamieszczone w ćwiczeniach poświęconych słowom o określonej strukturze są sylaby. W kolejnych etapach pracy zmienia się zarówno ich budowa, jak i liczby.
Wyróżnienie sylaby stanowi podstawę proponowanej metody, tak samo ważną przy czytaniu jak i przy pisaniu. Sylabizowanie bowiem przy czytaniu prowadzi do jego płynności, eliminuje głoskowanie, gwarantuje poprawne czytanie całościowe, wypowiadanie zaś sylab w czasie pisania zmniejsza prawdopodobieństwo popełniania błędów (w tym "gubienia" liter w wyrazach).
Skuteczność sylabizowania w odniesieniu do dzieci mających specyficzne trudności w nauce czytania i pisania potwierdza większość autorów zajmujących się tą problematyką np. prof. M.Bogdanowicz.

Opisywana metoda uczy dziecko wyłącznego posługiwania się sylabą jako cząstka słowa, które ma być przeczytane lub napisane.
Litera lub głoska są rozpatrywane tylko jako element pisanej bądź wypowiadanej sylaby.

Aby dziecko miało jasny obraz tego, jak zbudowane są konkretne wyrazy posługujemy się stosowanymi w reedukacji kolorami:

  • kolor czerwony - odpowiada samogłoskom,
  • kolor czarny - spółgłoskom,
  • kolor zielony - sylabie.
    Zaznaczanie zielonym kolorem co drugiej sylaby w wyrazie wielozgłoskowym oraz pierwszej lub drugiej w wyrazie dwuzgłoskowym powoduje, że obraz całego słowa i jego budowy staje się dla dziecka bardziej przejrzysty. Wprowadzenie koloru w celu wyodrębnienia kolejnych sylab w wyrazie ułatwia zarówno czytanie jak i pisanie. Kolor ogranicza pewną całość, która należy przeczytać, zapamiętać i napisać. W omawianej metodzie każdy wyraz traktowany jest jako pewien konkretny układ sylab (zaznaczanie kolorem odpowiednich zgłosek, bądź oddzielenie ich od siebie myślnikami np. kalafiory albo ka-la-fio-ry).

    Wyodrębnienie sylab w wyrazach umożliwia zwrócenie specjalnej uwagi na specyficzny podział tych wyrazów na zgłoski, konsekwentnie przestrzegany we wszystkich częściach tej metody.

    W kolejnych ćwiczeniach wprowadzamy i zapoznajemy dzieci z wyrazami o różnorodnej, stopniowo coraz trudniejsze, ale jednakowej na danym etapie strukturze sylabowej. Odzwierciedla to cały materiał słowny, podzielony na osiemnaście części, które ułożone w ustalonej kolejności odpowiadają poszczególnym strukturom.

    Techniki pracy zostały tak dobrane, aby stwarzały możliwość operowania w różnorodny sposób wyrazami o jednakowej budowie. Zarówno kolejność wykonywania samych zadań, jak i układ wyrazów w poszczególnych ćwiczeniach podporządkowane zostały zasadzie stopniowania trudności.

    W prezentowanej metodzie zawsze mówimy łącznie o czytaniu i pisaniu. Obydwie bowiem umiejętności są w niej ćwiczone jednocześnie, na tym samym materiale słownym. Dziecko musi w jednym ćwiczeniu dokładnie przeczytać i napisać te same wyrazy, a w czasie pisania głośno je wypowiedzieć.
    Proces czytania włączony jest w proces pisania poprzez wzrokową kontrolę tekstu.

    Kształcenie umiejętności czytania i pisania w proponowanych ćwiczeniach opiera się również na jednoczesnym uaktywnianiu analizatorów:

  • wzrokowego,
  • słuchowego,
  • kinestetyczno-ruchowego.
    Nie tylko działają one jednocześnie, ale i współdziałają ściśle współpracując zarówno podczas nadawania komunikatu (pisania), jak i jego percypowania (czytania). Istotne znaczenie ma więc koordynacja ich czynności w postaci integracji funkcji percepcyjno-metorycznych.
    Dziecko wykonujące jedno z proponowanych ćwiczeń np. suwaki lub wprawki, jednocześnie widzi wzór wyrazu, pisze go i głośno wypowiada odtwarzaną w danym momencie sylabę. W tym czasie angażuje więc analizator wzrokowy, kinestetyczno-ruchowy i słuchowy. Bardzo ważne także jest uaktywnienie narządów mowy w procesie pisania, a to prowadzi do wyrobienia nawyku samokontroli.

    Ucząc dziecko posługiwania się sylaba przy pisaniu - czytaniu, angażując jednocześnie trzy analizatory dążymy do wyrabiania coraz większej poprawności tych czynności.
    Dzięki równoczesnemu wykorzystywaniu trzech analizatorów przy wykonywaniu proponowanych różnorodnych ćwiczeń dziecko uczy się samokontroli:

  • wzrokowej,
  • słuchowej,
  • kinestetyczno-ruchowej.
    Wszystkie te trzy elementy wydają się jednakowo ważne, niezależnie od tego, jakie funkcje percepcyjno-motoryczne są najbardziej zaburzone.

    Metoda ta jest przeznaczona dla dzieci:

  • które w ogóle nie czytają (ich czytanie to zniekształcone głoskowanie bez dokonywania syntezy i bez zrozumienia treści słowa),
  • nie piszą - pisanie to bezsensowne "zlepki" literowe,
  • które opanowały technikę czytania i pisania na niezadawalającym poziomie.
    Do II grupy należą dzieci, które charakteryzuje:
  • bardzo wolne głoskowanie, nie prowadzące do poprawnej syntezy,
  • opuszczanie, powtarzanie, dodawanie lub zamienianie, przestawianie liter, sylab, a czasem całych wyrazów,
  • zniekształcanie wyrazów wskutek popełniania innych błędów, które mogą występować zarówno w czytaniu jak i pisaniu.
    W przypadku występowania u dzieci dyslekcji jako jedynego zaburzenia można stosować proponowane techniki jako służące wyłącznie do usprawniania czytania. Wtedy suwaki, wprawki, łańcuch sylabowo-wyrazowe, rozsypanki wyrazowo-zdaniowe należy wykorzystać do ćwiczeń z wyeliminowaniem pisania.
    Z dzieckiem dysgraficznym powinny być akcentowane takie elementy:
  • pisanie po śladzie ciągłym,
  • słowa we wprawkach mogą być wykropkowane tzw. pisanie po śladzie przerywanym,
  • pisanie według wzoru,
  • słowa do przepisania w całości podane w wersji sylabowej.

    TECHNIKI PRACY

    Do konkretnych czynności mających na celu usprawnianie czytania i pisania przystępujemy po zapoznaniu dziecka z podstawowymi wiadomościami wstępnymi:

  • różnicowanie pojęć:
    - głoska a litera
    - odróżnianie samogłosek i spółgłosek
    - przypisanie koloru:
    czerwonego-samogłoskom
    czarnego-spółgłoskom
    zielonego-sylabom.
    Przy definiowaniu sylaby podkreślamy rolę samogłoski jako elementu tworzącego je.
    Do stałego zestawu ćwiczeń powtarzających się w kolejnych 18 strukturach, stanowiących całość metody należą:
  • graficzny schemat budowy wyrazów,
  • suwaki,
  • wprawki,
  • łańcuch sylabowo-wyrazowe,
  • słuchowe i wzrokowe różnicowanie słów dźwiękowo i graficznie podobnych,
  • tworzenie nowych wyrazów o aktualnie omawianej strukturze z wybranych liter lub sylab wyrazów ilustrowanych na obrazkach,
  • słuchowe i wzrokowe wersje ćwiczeń: "Co kryje się w tych wyrazach"?
  • rozsypanki wyrazowo-zdaniowe,
  • zagadki,
  • czytanie zdań złożonych z wyrazów o znanej strukturze sylabowo-literowej na materiale drukowanym oraz pisanie ich z pamięci,
  • pisanie zdań ze słuchu.

    Alina Grzegorczyk
    Zespół Szkół w Otyniu

  • Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

    X


    Zarejestruj się lub zaloguj,
    aby mieć pełny dostęp
    do serwisu edukacyjnego.




    www.szkolnictwo.pl

    e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
    - największy w Polsce katalog szkół
    - ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




    Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

    Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




    Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie