Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Praca i zabawa z osobami głuchoniewidomymi

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 966 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

 

"Aby do czegoś dojść,
trzeba wyruszyć w drogę."
W. Czermak

Pracując z głuchoniewidomym chłopcem zrozumiałam, że moje spojrzenie na otaczający świat jest tak wąskie, że nie zauważam rzeczy ważnych, ciekawych, nie zwracam uwagi na zmiany zachodzące wokół. Przebywanie z osobą głuchoniewidomą uczy patrzenia na świat z większym zaciekawieniem. Zaczynamy dostrzegać rzeczy, wydawać by się mogło oczywiste, które do tej pory nie budziły naszego zainteresowania. Chęć "pokazania" piękna otoczenia i znalezienia właściwego sposobu przekazania informacji wyzwalają w nas cechy poszukiwacza i bacznego obserwatora.

Ludzie głuchoniewidomi, to też ludzie wrażliwi, których łatwo zranić. Okazując szczerą, bezinteresowną pomoc, zdobywamy pełne ich zaufanie, które musimy pielęgnować, aby nie stracić bezpowrotnie. Osoby głuchoniewidome jak my wszyscy, maja swoje wady i zalety. Tylko dzięki dokładnemu poznaniu nawyków i przyzwyczajeń jesteśmy w stanie zrozumieć i współpracować z nimi. To od naszych szczerych intencji zależy czy współpraca przyniesie obustronne zadowolenie.

Na podstawie poznanej literatury, w oparciu o własne doświadczenia opracowałam wskazówki ułatwiające kontakt i lepsze zrozumienie, które stosuję w pracy z głuchoniewidomym chłopcem. W pracy z nim nie mogę wykorzystywać powszechnie stosowanych systemów komunikacji dla osób niewidomych, lecz muszę w oparciu o nie wypracowywać indywidualny system porozumiewania się, zrozumiały dla niego, dostosowany do jego możliwości odbioru.

Drogowskazy postępowania

  • Za każdym razem, gdy spotykasz się z głuchoniewidomym, wskazuj mu, kim jesteś. Nawet, jeżeli zna dotyk twoich rąk, zawsze dobrze jest nie mieć wątpliwości z kim się przebywa. Jeżeli możesz wypracuj prosty, ale rzeczowy znak na rozpoznawanie twojej osoby.
  • Podchodząc do osoby głuchoniewidomej, daj jej odczuć przez delikatne dotknięcie ręki, że jesteś w pobliżu. Dotknięcie ręki mniej może zaskoczyć niż dotknięcie np. ramienia. Jeżeli delikatnie dotkniesz jej rąk i wsuniesz swoje ręce pod jej dłonie, będzie wiedziała, że chcesz się z nią porozumieć.
  • Podczas komunikowania się, zachowuj się elastycznie. Osobie głuchoniewidomej może nie odpowiadać twój pogląd na ten temat, bądź więc otwarty i uważny, dostrzegaj sygnały płynące z zewnątrz, od twojego "rozmówcy".
  • Porozumiewanie się może trwać dłużej niż tego oczekujemy, często jest dla nas bardzo trudne, nie zniechęcaj się, wykaż więcej cierpliwości i taktu.
  • Nie rób wszystkiego za osobę głuchoniewidomą, nie przesuwaj rąk za niego, nie sadzaj go na krześle, ani nie traktuj jak przedmiotu, nikt nie lubi podejmowania decyzji za niego, ani robienia czegokolwiek na siłę.
  • Kiedy przebywasz z głuchoniewidomym przyjacielem, nie dręcz go poszturchiwaniem, łaskotaniem, popychaniem itp., chyba, że tego oczekuje i takie postępowanie przynosi mu zadowolenie, jest rodzajem zabawy.
  • Pokazując mu cokolwiek zadbaj, by mógł tego dotykać, przesuwaj jego dłoń w kierunku przedmiotu, trzymając ją na grzbiecie swojej dłoni. Kiedy twoja ręka dotknie przedmiotu, wysuń ją spod jego ręki.
  • Zachęcaj osobę głuchoniewidomą, by przyłączała się do wykonywania zadań jakie proponujesz. Mimo swojej niesprawności potrafi wiele zrobić, nie wyręczaj jej z byle powodu, nie obawiaj się, że zrobisz jej krzywdę. Bądź łagodny, ale wymagający i konsekwentny.
  • Osoba głuchoniewidoma chce dokonywać wyboru. Przekazując możliwie najwięcej informacji, pozwalaj jej na podejmowanie decyzji.
  • Nie zniechęcaj się, gdy osoba głuchoniewidoma nie przyjmuje proponowanego przez ciebie zadania z wielkim zadowoleniem, są dni, kiedy czujemy się źle, jesteśmy wyczerpani, niechętnie wykonujemy jakiekolwiek zadania, negujemy wszystko i wszystkich, takie same nastroje miewają osoby głuchoniewidome.
  • Osoba głuchoniewidoma potrzebuje oddanych przyjaciół, nie opowiadaj o niej każdemu, nie wytwarzaj wokół atmosfery niepotrzebnego zaciekawienia.

    Opiekun osoby głuchoniewidomej

    Bycie przewodnikiem osoby głuchoniewidomej, to duża odpowiedzialność. To od przewodnika zależy bezpieczeństwo, właściwe ukazywanie rzeczywistości, rozbudzanie ciekawości poznawania świata i wiary w to, że wokół są ludzie życzliwi gotowi do ciągłej współpracy, szczerzy w swoim postępowaniu.

    Będąc przewodnikiem należy przestrzegać podstawowych zasad:

  • W otoczeniu jest wiele rzeczy, które nas rozpraszają, bezpieczne chodzenie wymaga zwiększonej uwagi od przewodnika.
  • Tempo umiarkowane daje poczucie bezpieczeństwa, jeżeli chcesz tego dla swojego głuchoniewidomego przyjaciela nie spiesz się, miarowy krok zwiększy jego zaufanie.
  • Postępując konsekwentnie uczysz osobę głuchoniewidomą pełnej ufności, budujesz system wnikliwej oceny i właściwego odbierania otaczającej rzeczywistości.
  • Używanie tych samych sygnałów do oznaczenia tych samych rzeczy pomaga w szybkim ich poznawaniu i we właściwym odbieraniu z otoczenia.
  • W czasie spaceru pozwól, by osoba głuchoniewidoma trzymała cię pod rękę, a naturalne ruchy twojego ciała będą �mówiły� jej jakie kroki teraz wykonacie. Podobnie postępuj przy schodach. Zatrzymaj się przed nimi, wejdź na pierwszy schodek, znów się zatrzymaj i idź dalej. Postępując tak za każdym razem, utrwalisz właściwe przyzwyczajenia i pewność siebie.
  • Drzwi również stanowią zagrożenie, dlatego nauczmy się, że przewodnik zawsze powinien przechodzić przez nie pierwszy.
  • Chcąc posadzić osobę głuchoniewidomą na krześle podprowadź do niego i umieść jej rękę na oparciu. Właściwe jest także pokazanie bezpiecznego sposobu wsiadania do samochodu. Umięść rękę osoby głuchoniewidomej na rączce drzwi, pozwól jej samej je otworzyć, wsiąść i zamknąć drzwi.
  • Przebywając z osobą głuchoniewidomą nie zostawiaj jej samej bez uprzedzenia jej o tym. Bądź zawsze blisko, aby czuła się bezpiecznie. Będąc jej oczami i uszami jesteś odpowiedzialny za jej dobre samopoczucie.
  • Zarówno ty jak i twój towarzysz macie swoją osobowośc. Pozwól mu nauczyć się rozpoznawać twoje nastroje. Z czasem nauczysz go poprzez dotyk poznawać twoje uczucia zarówno względem jej, jak i innych osób. Ma to duże znaczenie, ponieważ kontakt z ludźmi i znajomość ich nastawienia względem drugiej osoby, daje pełen obraz sytuacji w której się znajdujemy.
  • Każdy ma prawo do znudzenia i zmęczenia, zarówno ty jak i osoba głuchoniewidoma. Pamiętaj, że poczucie bliskości uspokaja, wpływa na właściwe relacje i zachęca do dalszego poznawania.
  • Naucz się uważnie odczytywać sygnały wysyłane od osoby głuchoniewidomej. Każdy uścisk dłoni, szarpnięcie za rękę, czy zachowanie inne niż zazwyczaj mogą być próbą "rozmowy z tobą".
  • Pamiętaj, że każdy głuchoniewidomy to inna osobowość, potrzebuje innego czasu na poznanie się, są ludzie nieśmiali, skryci, którzy nie tolerują w codziennych kontaktach zbytniej bliskości obcych osób.
  • Komunikowanie się z osobą głuchoniewidomą jest sprawą bardzo indywidualną. Bacznie obserwując swoje zachowania możecie wypracować najwłaściwszy sposób. Porozumiewanie się jest bardzo ważne, stymuluje do poznawania innych ludzi, zachęca do dalszych poszukiwań.
  • Dobrze jest, jeżeli ty, jako przewodnik czerpiesz korzyści z kontaktów z osobą głuchoniewidomą. Aby wasze relacje były owocne musi mieć miejsce proces dawania i brania, dający satysfakcję na zasadzie prawdziwej przyjaźni.
  • Przebywanie osoby głuchoniewidomej z kimś, czyja obecność ją cieszy jest siłą napędową do dalszego rozwoju.
  • Szacunek okazywany osobie głuchoniewidomej i rozsądne traktowanie pozwoli wam na szczerą i otwartą współpracę.

    Literatura:

  • T. B. Smith - "Wskazówki dotyczące pracy, gier i zabaw z ludźmi głuchoniewidomymi".
  • T. Majewski - "Edukacja i rehabilitacja osób głuchoniewidomych".

    Lucyna Sawczuk

  • Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

    X


    Zarejestruj się lub zaloguj,
    aby mieć pełny dostęp
    do serwisu edukacyjnego.




    www.szkolnictwo.pl

    e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
    - największy w Polsce katalog szkół
    - ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




    Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

    Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




    Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie