Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Niewerbalny trening interpersonalny Weroniki Sherborne

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 928 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Weronika Sherborne w latach sześćdziesiątych wypracowała system ćwiczeń, który ma zastosowanie we wspomaganiu prawidłowego rozwoju dzieci i korygowaniu jego zaburzeń. Ćwiczenia te wywodzą się ze szkoły Rudolfa Labana, (wybitnego choreografa i twórcę współczesnej kinetografii) i doświadczeń własnych. Znane są pod nazwą Ruch Rozwijający. Nazwa ta wyraża główną ideę metody: posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii tego rozwoju.
Metoda Ruchu Rozwijającego (MRR), to ćwiczenia ruchowe, które wywodzą się z naturalnych potrzeb dziecka, tj. dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne do rozszerzania świadomości własnego ciała, jak również pogłębianie kontaktu z dorosłymi w trakcie ćwiczeń-zabaw-relacji ruchowych. „Metoda Weroniki Sherborne, ze względu na swoją prostotę jest metodą uniwersalną. Można ja stosować zarówno w pracy z dziećmi, jak i z dorosłymi, z osobami o różnych zaburzeniach rozwojowych, a także z osobami o prawidłowym rozwoju”2.
Udział w ćwiczeniach metodą Weroniki Sherborne ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych.
Ponieważ dzięki temu zaczyna mieć ono zaufanie do siebie, zyskuje tez poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń ruchowych dziecko może poznać przestrzeń, w której się znajduje, przestaje być ona dla niego groźna, czuje się w niej bezpieczniej, staje się bardziej aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze.
Metoda jest wykorzystywana w Polsce w placówkach oświatowych i służby zdrowia dla dzieci zdrowych i z różnymi zaburzeniami rozwoju:
    • dzieci upośledzonych w rozwoju
    • dzieci autystycznych
    • dzieci z wczesnym mózgowym porażeniem dziecięcym
    • dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi i zaburzeniami zachowania
    • dzieci głuchych i niewidomych
    • dzieci z domów dziecka
„Metoda Ruchu Rozwijającego, wbrew swojej nazwie, nie jest metodą koncentrującą się na usprawnieniu ruchowym uczestników zajęć. Podstawowym jej celem jest rozwijanie sfery emocjonalno – społecznej oraz świadomości samego siebie i innych osób za pomocą ruchu”3.
W metodzie Sherborne można wyróżnić kilka kategorii ćwiczeń4:
    1. ćwiczenia prowadzące do poznania siebie i własnego ciała (świadomość własnej osoby, ciała);
    2. ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie i budować poczucie bezpieczeństwa w swoim otoczeniu (świadomość przestrzeni);
    3. ćwiczenia ułatwiające nawiązywanie kontaktu oraz współpracę z partnerem i grupą (świadomość innych osób i kontakt z nimi):
      • oparte na relacji „z”
      • oparte na relacji „przeciwko”
      • oparte na relacji „razem”
4. ćwiczenia twórcze. „Relacja opiekuńcza, czyli „z”, to rodzaj relacji, w który występuje w różnych sytuacjach. Najlepiej rozpoczynać sesję ruchową od kontaktu opiekuńczego, w którym partner daje młodszemu poczucie bezpieczeństwa. Najprostszą jego forma jest zrobienie przez starszego partnera „domku” lub „schowka” dla młodszego partnera. (…) Obejmowanie połączone ze swobodnym kołysaniem jest dobrym sposobem na „uspokajające” zakończenie zajęć ruchowych. Stanowi bowiem dobry kontrast do mocnych energicznych ruchów z wcześniejszej fazy zajęć. Dodatkowo wzmocniona jest więzią jaka nawiązała się pomiędzy partnerami podczas zajęć”5.
Kiedy dziecko doświadczy już przeżyć ruchowych płynących od partnera w sytuacjach opiekuńczych, czyli „z”, i zacznie wykazywać inicjatywę oraz prowokować zabawę ruchową, będzie gotowe do doświadczenia nowego rodzaju relacji – „przeciwko” starszemu partnerowi.6 Dzięki relacji „przeciwko”, dziecko może wypróbować swoją energię, nauczyć się na czym polega „siła bez agresji”7. Przykładem może być „Przygniatanie”. Dorosły leży na dziecku w poprzek jego ciała i zachęca do wyczołgiwania spod spodu. Dorosły opiera na dziecku tyle swojego ciężaru ile jest ono w stanie przezwyciężyć. Dziecko ma ogromna satysfakcję, gdy uda mu się wydostać. Samo uczucie przygniatania także daje radość. Dzięki dorosłemu dziecko doświadcza poczucia siły i determinacji8.
Relacja „razem” opiera się na współpracy partnerów, gdzie każdy z nich jest silny i aktywny 9. Najprostszym sposobem doświadczania relacji „razem” jest tzw. ”Wiosłowanie”, gdzie obaj partnerzy siedzą na podłodze z wyciągniętymi na boki nogami. Partnerzy chwytają się za nadgarstki, (w przypadku Patrycji mama trzyma ja za łokcie). Na zmianę, każdy z partnerów najpierw kładzie się do tyłu, potem znów siada i w końcu pochyla się do przodu, podczas, gdy drugi kładzie się w tył na podłogę. Ważne są dwa cele. Pierwszy to pomóc dziecku położyć się do tyłu, aż jego głowa spocznie na podłodze, co będzie wyraźną oznaka zaufania. Drugi, to zachęcić dziecko żeby pociągnęło partnera z powrotem do pozycji siedzącej, gdy będzie wstawało10.
Podczas zajęć Ruchu Rozwijającego w szczególności z osobami niewidomymi i/lub niedowidzącymi należy pamiętać o dynamice relacji, przebiegu zajęć, czyli rozpoczynać zajęcia od ćwiczeń z własnym ciałem i kolejno wchodzenie w relacje z coraz to większa grupą 11:
I. Sekwencja:
Ja Para Mała grupa (2-3 so.) Duża grupa (wszyscy)

II. Sekwencja:
Świadomość własnego ciała Świadomość przestrzeni Świadomość innych osób w przestrzeni
III. Sekwencja:
Nisko (na podłodze) Wyżej (nad podłogą) Wysoko (w pozycji stojącej)

IV. Sekwencja:

Świadomość ciała i przestrzeni
Relacja „z” Relacja „przeciwko” Relacja „razem” (relacja partnerska)
Partner bierny, słaby i partner aktywny, silny Obaj partnerzy aktywni i silni Współpraca partnerów aktywnych i silnych

Sekwencja podsumowująca:
Zaufanie do siebie Zaufanie do partnera Zaufanie do grupy Twórcza aktywność

Czas trwania zajęć prowadzonych metodą Ruchu Rozwijającego zależy od samopoczucia i zainteresowań dzieci oraz od ich możliwości rozwojowych, najczęściej około 1 godziny ( albo krócej). Należy również zadbać o odpowiednie warunki lokalowe: przestrzeń, odpowiednie podłoże ( najlepiej parkiet), świeże powietrze.
Efektywność zajęć prowadzonych metodą Weroniki Sherborne można sprawdzić specjalnie opracowaną skalą, mającą umożliwić w miarę obiektywne spojrzenie na możliwości modyfikowania zachowań czy postaw. Skalą taką nie da się jednak zmierzyć tych uczuć, przeżyć, nastrojów, które mogą być istotne i które niejednokrotnie są też głównymi „korzyściami”, jakie człowiek w tego rodzaju zajęciach osiąga dla siebie.


Anna Krzewińska, Stargard Szczeciński

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie