Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Program nauczania ćwiczeń praktycznych w liceum plastycznym

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 2129 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

PROGRAM NAUCZANIA ĆWICZEŃ PRAKTYCZNYCH W LICEUM PLASTYCZNYM powstał dla specjalizacji snycerstwo w ramach specjalności formy uzytkowe. Zawiera ogólne treści i cele kształcenia, przedstawia osiągnięcia uczniów po realizacji wszystkich zadań. Prezentuje przykładowe zadanie dyplomowe, wymienia zestaw stosowanych środków dydaktycznych oraz proponuje uwagi do realizacji programu. Przedstawiony program jest wynikiem 25 - letniego doświadczenia zawodowego. Prace powstałe w toku  realizacji  treści programowych świadczą o jego trafności i wysokiej  jakości merytorycznej oraz metodycznej.
Liceum Plastyczne
im. Artura Grottgera
w Supraślu
 
 
 
 
PROGRAM NAUCZANIA ĆWICZEŃ PRAKTYCZNYCH
W LICEUM PLASTYXCZNYM
dla 4- letniego cyklu nauczania
 
Specjalność: formy użytkowe
Specjalizacja: snycerstwo 
 
Autor: mgr Zbigniew Wasiluk 
Realizacja programu odbywa się w układzie 27 godzin tygodniowo w cyklu czteroletnim:
-         w I roku nauczania układ 5 godzinny,
-         w II roku nauczania układ 5 godzinny,
-         w III roku nauczania układ 7 godzinny,
-         w IV roku nauzania układ 10 godzinny.
 
 
Spis treści:
 
 
1.     Treści nauczania
2.     Cele kształcenia
3.     Osiągnięcia uczniów
4.     Program nauczania dla klasy I
5.     Program nauczania dla klasy II
6.     Program nauczania dla klasy III
7.     Program nauczania dla klasy IV
8.     Zadanie dyplomowe
9.     Uwagi o realizacji programu
10.   Zestaw podstawowych środków dydaktycznych
11.    Literatura
 
 
Treści nauczania:
 
1.     Snycerstwo – charakterystyka, funkcje, przeznaczenie rzeźby w drewnie; związki z innymi dziedzinami sztuki i rzemiosła 
        artystycznego.
2.     Środki wyrazu artystycznego w rzeźbie i płaskorzeźbie. Struktura i logika.
3.     Tradycja artystyczna i technologiczna w snycerstwie a rzeźba współczesna.
4.     Snycerstwo, formy użytkowe.
5.     Zasady i sposoby realizacji rzeźby w drewnie – na podstawie modelu ( lub wykonanie kopii na podstawie oryginału) lub 
        dokumentacji  projektowej ( w tym rysunkowej).
6.     Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów i surowców w snycerstwie.
7.     Zdobnictwo w drewnie. Sposoby wykończenia powierzchni -  bezpowłokowe i powłokowe. Podstawy renowacji.
8.     Narzędzia, przyrządy, przybory – możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
9.     Dokumentacja projektowa i realizacyjna – rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
10.   Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt – realizacje.
 
 
Cele kształcenia:
 
1.     Rozbudzanie wyobraźni, inwencji oraz wrażliwości plastycznej dla twórczego myślenia.
2.     W procesie tworzenia rozwijanie cech indywidualnych ucznia.
3.     Zapoznanie ucznia z podstawowymi prawami kompozycji.
4.     Poznanie podstawowych pojęć plastycznych a w szczególności z zakresu snycerstwa.
5.     Kształcenie umiejętności wykonywania ćwiczeń rzeźbiarskich związanych z tworzeniem elementów przestrzennych, płaskorzeźb, detali
        stolarskich – snycerstwa w meblach rzeźbionych jak też wykonywanie w drewnie projektów własnych  z uwzględnieniem estetyki,
       ergonomii i wymogów technicznych.
6.     Przygotowanie ucznia w zakresie pracy projektowej, umiejętności posługiwania się środkami artystyczno – technicznymi oraz
        sposobami ich realizacji.
7.     Kształcenie umiejętności samodzielnego organizowania pracy w toku działań realizacyjnych w zakresie prac snycerskich w oparciu o
        dokładność i rzetelność warsztatową.
8.     Zdobywanie umiejętności robienia dokumentacji projektowej i realizacyjnej ( rysunek, fotografia, opis).
9.     Budzenie w uczniu zainteresowań różnorodnymi dziełami i działaniami plastycznymi – szczególnie zaś snycerstwem oraz wyrabianie
        nawyku korzystania z literatury specjalistycznej.
 
Osiągnięcia uczniów:
 
1.     Świadome posługiwanie się językiem plastycznym w pracach snycerskich.
2.     Opanowanie warsztatu technicznego a w szczególności umiejętności przenoszenia odpowiednich wartości przestrzennych na
        askorzeźbę i bryłę rzeźbiarską.
3.     Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej i wykonawczej ( realizacyjnej)
4.     Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie sprawności technicznych do
        realizacji zadań.
5.     Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do realizacji zamówionych projektów.
6.     Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7.     Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów i dokonań twórczych.
 
PROGRAM NAUCZANIA DLA KLASY I
 
Wiadomości wstępne:
1.     Zaznajomienie uczniów z warsztatem pracy, jego organizacją, podstawowymi narzędziami, urządzeniami i maszynami oraz ich
        stosowaniem i konserwacją.
2.     Podstawowe wiadomości z zakresu znajomości materiałów stosowanych w snycerstwie.
3.     Odpowiedni dobór materiałów i narzędzi.
4.     Sposoby łączenia drewna, złącza i klejenie.
5.     Zasady oszczędnego gospodarowania materiałami i podstawowe zagadnienia z BHP.

Ćwiczenia – wykonywanie prostych form z drewna na płaszczyźnie i w przestrzeni.
 
1.DESKA RYZOWANA
–       geometryczne układy kompozycyjne na płaszczyźnie – wykonywanie płaskorzeźby z motywem geometrycznym
–       podstawowe zagadnienia komponowania: celowość, logika, równowaga, rytm, synteza, akcent, dynamika, forma otwarta i zamknięta
–       poznanie i wykorzystanie wielorakich możliwości narzędzia w celu uzyskania odpowiednich efektów realizacyjnych ( jakość
         wykonania, kompozycja, efekty światłocieniowe)
–       dokumentacja rysunkowa i plakat reklamowy w formie opakowania
 
 
materiały: deseczka z drewna miękkiego – lipa, olcha, brzoza ( kwadrat o boku 12 do 15 cm)
narzędzia: dłuto płaskie, papier ścierny
 
2.DESKA DO KROJENIA – STOLNICZKA
-         umiejętność samodzielnego doboru, upraszczania, stylizowania konturu z konkretnej realistycznej formy roślinnej lub 
          zoomorficznej,  a także formy abstrakcyjnej
-         rozwiązanie problemu związku kształtu – formy przedmiotu z jego funkcją użytkową, na ile funkcja wymusza i określa formę 
          projektowanego przedmiotu
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej z podstawowym wymiarowaniem i wykonanie plakatu reklamowego w dowolnej technice
         ( malarska, rysunkowa, graficzna)
 
materiały: drewno liściaste – olcha, brzoza, klon, buk, grusza
narzędzia: piła ramowa, dłuta płaskie i profilowe, wiertła, papier ścierny
 
3.KOMPOZYCJA PRZESTRZENNA – PTAK
-         umiejętność zbudowania formy przestrzennej od zamkniętej, skupionej często jednoelementowej do rozczłonkowanej, otwartej –
          wieloelementowej
-         uogólnione przedstawienie ptaka
-         duża swoboda w traktowaniu formy - stylizacja
-         w zależności od wyrobu i możliwości ucznia projektowanie poprzez upraszczanie formy realistycznej lub fantazyjnej  wyrażenia
          pewnego nastroju: radości, zakłopotania, gapowatości, drapieżności, smutku itp.
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej z wymiarowaniem i plakatu reklamowego w dowolnej technice
 
materiały: drewno sosnowe ze względu na atrakcyjność usłojenia podkreślającą budowę formy ptaka
narzędzia: piła płatnica, siekiera, dłuta płaskie i profilowe, wiertła, papier ścierny
 
 
PROGRAM NAUCZANIA DLA KLASY II 
1.     PRZEDMIOT UŻYTKOWY Z ORNAMENTEM ROŚLINNYM        ( RAMKA, PÓŁKA, WIESZAK)
-         przy projektowaniu przedmiotu a w szczególności ornamentu wykorzystanie umiejętności obserwacji natury – drzewa, liście,
          krzewy,  trawy
-         umiejętność wykorzystania w pracy projektowej zapożyczonej ornamentyki z architektury, mebla, przedmiotu użytkowego
-         omówienie wykonania kompozycji rzeźbiarskiej i umiejętnego skomponowania z projektowanym przedmiotem użytkowym
-         uczeń indywidualnie dobiera motyw, ornament wykonując jego kopię lub przeprowadzając stylizację z natury istotą zadania jest
          sprawdzenie się w umiejętności wykonania kopii lub przeprowadzeniu stylizacji – uproszczenia z natury
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej i plakatu reklamowego w dowolnej technice
 
 
materiały: drewno brzozowe, dębowe, olchowe, lipowe
narzędzia: piła płatnica, otwornica, wyrzynarka, wiertła, frezy, dłuta płaskie i profilowe, papier ścierny
 
2.     ZABAWKA RUCHOMA DREWNIANA
-         zapoznanie i zainteresowanie ucznia zabawką mobilną o prostych formach mechanicznych
-         charakterystyka i funkcje zabawki ( dydaktyczne, terapeutyczne), przeznaczenie i rola zabawki
-         podstawowe zagadnienia z psychologii dziecka – rola zabawy, posługiwanie się zabawką, elementy ergonomii
-         funkcjonalność i bezpieczeństwo przy poszukiwaniu formy, określaniu funkcji i doborze materiału
-         zabawka o zastosowaniu specjalnym na przykład dla dzieci niewidomych                                         (odczytywanie kształtu
          zabawki za pomocą dotyku)
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej z wymiarowaniem oraz plakatu reklamowego w dowolnej technice
 
materiały: drewno twarde ze względu na elementy konstrukcyjne i mechaniczne, trwałość i wytrzymałość
narzędzia: piła, siekiera, wyrzynarka, dłuta, frezy, papier ścierny
 
 
PROGRAM NAUCZANIA DLA KLASY III
 
Ćwiczenia – projektowanie i wykonanie przedmiotów użytkowych łączących w sobie walory estetyczne, plastyczne z funkcją użytkową. Szukanie odpowiedzi na pytanie: Czy i jak funkcja przedmiotu wpływa na jego kształt?
 
1.     ELEMENTY WYPOSAŻENIA KUCHNI – NACZYNIA TOCZONE, ŁYZNIKI, PÓŁKI, WIESZAKI
-         zaprojektowanie przedmiotu użytkowego do kuchni z wykorzystaniem wiedzy na temat związku kształtu z funkcją
-         poszukiwanie estetycznej, unikatowej formy z uwzględnieniem własnych predyspozycji i wiedzy o właściwościach drewna,
         sposobach jego obróbki i zdobnictwie
-         poszukiwanie nowych rozwiązań formalnych i plastycznych z uwzględnieniem doświadczeń i przemyśleń wynikających z
          użytkowania przedmiotów o zbliżonych funkcjach
-         dobór odpowiedniego drewna do zaprojektowanej indywidualnej formy przedmiotu wynikający z walorów plastycznych drewna
         ( usłojenie, kolor)
-         zaproponowanie różnych wariantów wykończenia powierzchni zaprojektowanego przedmiotu
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej z wymiarowaniem oraz plakatu reklamowego w dowolnej technice o poprawnej kompozycji i  
         z    norm plastycznych i estetycznych
 
materiały: drewno sosnowe, brzozowe, olchowe, jesionowe, dębowe
narzędzia: tokarka, piła płatnica, otwornica, siekiera, dłuta płaskie, profilowe, wiertła i frezy do drewna, papier ścierny
 
2.     SIEDZISKO Z DODATKOWA FUNKCJĄ – użytkową, dydaktyczną, zabawową, estetyczną ( krzesło, stołek, bujak, taboret, fotel, forma rzeźbiarska)
 
-         omówienie zagadnień związanych z rolą siedziska w życiu człowieka ( wykorzystanie siedziska w zależności od potrzeb i sytuacji) ,
          rodzaje siedzisk, wyjaśnienie pojęcia ergonomii
-         różnorodność architektury mebla, siedziska w zależności od potrzeby wykorzystania go użytkowo, poszukiwanie zależności formy i 
          funkcji
-         umiejętny dobór zdobnictwa, ornamentyki do kształtu i charakteru siedziska
-         projektowanie z wykonywaniem makiet w skali w celu znalezienia odpowiednich proporcji ( makiety przedwykonawczej w skali 1: 1)
-         zaproponowanie alternatywnych wariantów wykończenia proponowanego przedmiotu użytkowego
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej, technicznej z wymiarowaniem i plakatu reklamowego w dowolnej technice o wysokich
          walorach estetycznych i plastycznych
 
 
 
materiały: drewno sosnowe, brzozowe, olchowe, jesionowe, dębowe
narzędzia: tokarka, piła płatnica, otwornica, siekiera, dłuta płaskie, profilowe, wiertła i frezy do drewna, papier ścierny
 
 
 
PROGRAM NAUCZANIA DLA KLASY IV
 
1.     PŁASKORZEŹBA, MEDALION – PORTRET CHARAKTERYSTYCZNY ZNANEJ OSOBY LUB AUTOPORTRET
-         w oparciu o dotychczasowe doświadczenia projektowe i wykonawcze dokonanie wyboru, sprecyzowanie tematu
-         określenie formy dla projektowanej płaskorzeźby, medalionu
-         dokonanie wyboru układu kompozycyjnego jak też określenie głębokości reliefu w kontekście światłocieniowym
-         wykonanie projektu w skali 1: 1 z naniesieniem światłocienia i kierunków cięć narzędziem rzeźbiarskim
-         określenie możliwości wykończenia płaskorzeźby (monochromatyczna – światłocieniowa, polichromowana – kolor)
-         wykonanie dokumentacji rysunkowej z wymiarowaniem oraz plakatu reklamowego o wysokich walorach plastycznych i poprawnej
          kompozycji w dowolnej technice
-         omówienie na forum grupy poszczególnych etapów pracy z wykazaniem walorów jak i ewentualnych niedoskonałości powstałych w trakcie realizacji
materiał: drewno brzozowe, olchowe, lipowe
narzędzia: piła, dłuta profilowe, papier ścierny
 
ZADANIE DYPLOMOWE 
1.     W oparciu o dotychczasowe doświadczenie  i osiągnięcia dokonanie wyboru tematu pracy dyplomowej – pomysł i inspiracja.
2.     W trakcie indywidualnej pracy z każdym uczniem określenie kształtu, formy i ewentualnego zdobnictwa proponowanych prac.
3.     Dokumentowanie pracy projektowej – selekcja i wybór projektów roboczych do prezentacji na komisyjnym zatwierdzeniu tematów
        prac dyplomowych.
4.     Temat pracy dyplomowej jest bardzo indywidualnym i dobrowolnym wyborem ucznia. Wybór i określenie tematu jest pochodna doświadczeń zdobytych w trakcie projektowania i realizacji ćwiczeń w poszczególnych klasach, możliwości koncepcyjnych i manualnych danego ucznia, umiejętności kreatywnego myślenia i syntezowania doświadczeń. Temat jest swoistą kreacja i suwerennym pomysłem ucznia lub poszerzoną i rozwiniętą koncepcyjnie kontynuacją ćwiczenia realizowanego wcześniej w toku nauczania. Alternatywa poszukiwania tematu jest dla ucznia wyzwaniem i tworzy możliwość podjęcia indywidualnej decyzji wynikającej z umiejętności określenia optymalnej dla siebie możliwości kreacji własnej myśli twórczej.
5.     Nauczyciel prowadzący ma obowiązek inspirować i motywować ucznia do podjęcia ciekawego rozwiązania tematu, ale jednocześnie
        czuwać aby podjęty temat i zakres pracy był dopasowany do możliwości samodzielnego zrealizowania przez ucznia.
6.     Do realizowanej pracy dyplomowej wykonanie dokumentacji techniczno – plastycznej o oryginalnym indywidualnym rozwiązaniu
        koncepcyjnym, kompozycyjnym i wykonawczym na kilku ( 4 – 6 planszach o wymiarach 50 x 70 cm).
7.     Wykonanie plakatów reklamowego i autorskiego noszących cechy indywidualne wykonawcy o wysokich walorach koncepcyjnych,
        plastycznych i wykonawczych.
8.     Prezentacja własnych dokonań w trakcie obrony pracy i wykazanie jej walorów plastycznych i użytkowych. 
 
materiały: drewno sosnowe, brzozowe, olchowe, jesionowe, dębowe
narzędzia: tokarka, piła płatnica, otwornica, siekiera, dłuta płaskie, profilowe, wiertła i frezy do drewna, papier ścierny
 
 
UWAGI O REALIZACJI PROGRAMU 
Założeniem metodycznym „Programu nauczania  przedmiotu ćwiczenia praktyczne w specjalizacji snycerstwo” jest integrowanie zagadnień plastycznych z zagadnieniami technicznymi oraz rozwijanie wrażliwości na piękno realizowanych prac. Integracja ta dotyczy przede wszystkim wiedzy i umiejętności zdobywanych na zajęciach  z technologii i rysunku zawodowego. Pośrednio na efekt końcowego kształcenia w danej specjalności mają swój wpływ również pozostałe przedmioty artystyczne, a w szczególności rysunek i malarstwo, a także historia sztuki. Podane w programie treści kształcenia dla poszczególnych klas stanowią punkt wyjścia do indywidualnej, twórczej pracy nauczyciela przy opracowaniu rozkładu materiału na cały rok, rozkładu uwzględniającego ilość godzin przewidzianych w planie nauczania szkoły w ciągu roku i całym cyklu nauczania tego przedmiotu wspomnianego sposobu korelacji z innymi przedmiotami, wyborze odpowiednich metod zgodnych z zasadami wyznaczonymi przez współczesną pedagogikę, psychologię i metodykę. Istotne znaczenie ma też kontynuacja tradycji  szkoły oraz specyficzny dorobek wypracowany przez inne szkoły i środowiska artystyczne jak również warunki techniczne i technologiczne, którymi dysponuje szkoła. Jasne i precyzyjne sformułowanie zadania, kontrola poszczególnych etapów pracy ucznia, stałe pobudzanie ambicji twórczych i zainteresowań, pomoc przy pokonywaniu trudności ( głównie tych, które wynikają z braku doświadczenia), czy wreszcie dokonanie podsumowania efektów pracy i ocena – to te elementy pracy nauczyciela, które w sposób szczególny ogniskować powinny jego uwagę przy podejmowaniu decyzji o wyborze najskuteczniejszych metod nauczania.

       Ważnym elementem właściwego prowadzenia zajęć jest uwrażliwianie uczniów na zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, głównie w trakcie wykonywania zajęć trudnych technicznie.

   Szczególna rola ćwiczeń praktycznych wyraża się między innymi w tym, że jest to przedmiot warunkujący w  sposób podstawowy uzyskanie określonej specjalności – jest głównym przedmiotem zawodowym. W ramach obowiązujących treści z tego przedmiotu realizowana jest praca dyplomowa, której obrona stanowi część egzaminu dyplomowego będącego komisyjną formą oceny poziomu przygotowania zawodowego uczniów programowo najwyższych klas.

 
ZESTAW PODSTAWOWYCH ŚRODKÓW DYDAKTYCZNYCH:

 
1.     Podstawowe materiały i przybory rysunkowe, malarskie, kreślarskie i inne stosowane w snycerstwie.

2.     Urządzenia, narzędzia i przybory stosowane w pracach rzeźbiarskich i stolarskich.

3.     Stanowiska pracy gwarantujące właściwy przebieg pracy uczniów zarówno w fazie projektowania jak i wykonywania ćwiczeń.

4.     Demonstracyjne środki dydaktyczne warunkujące prawidłowy przebieg procesu tworzenia ćwiczeń.

5.     Zaplecze lub inne wydzielone miejsce do przechowywania prac, narzędzi i materiałów.

 
LITERATURA:
 
1.     I. Tłoczek „ Polskie snycerstwo”. Wrocław 1984.

2.     Albumy prezentujące snycerstwo polskie i obce.

3.     J. Samek „ Polskie rzemiosło artystyczne”. WAi F 1984.

4.     T. Mielniczek, B. Grzegorzewski „ Historia ramy do obrazu”.KAW 1977.

5.     Y le Grand „ Oczy i widzenie”. Warszawa 1994.

6.     R. Reinfuss „ Meblarstwo ludowe w Polsce”. PAN 1977.

7.     R. Tarkowski „ Metodyka nauczania rzeźby w Liceum Sztuk Plastycznych”. COPSA 
       1977.

8.     W. Ślesiński „ Technologia i techniki rzeźbiarskie”. Arkady 1995.

9.     H. De Morant „ Historia sztuki zdobniczej od pradziejów do współczesności”. Arkady
        1981.

10. Artykuły w prasie specjalistycznej polskiej i obcej

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie