Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Dziecko dysfunkcyjne w szkole

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 2251 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zadzwoń do Nas!* - tel. 606-...-... ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Wyjaśnienie pojęć : dysleksja, dysortografia, dysgrafia i innych związanych ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Próba odpowiedzi na pytanie: jak pomóc takim dzieciom?

„ Dziecko dysfunkcyjne w szkole ” - konferencja szkoleniowa dla nauczycieli
       Materiały przygotowano w oparciu o następującą literaturę : Beata Walkiewicz ,, Jak pomóc uczniowi ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się ” oraz Rene Byrne „ Pomówmy o zacinaniu ”.

Celem konferencji było udzielenie odpowiedzi na następujące pytania :
  1. Kto to jest uczeń ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się ?
  2. Co oznaczają pojęcia : dysleksja , dysortografia , dysgrafia i inne związane ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się ?
  3. Jakie działania należy podjąć , aby pobyt ucznia w szkole z trudnościami w nauce uczynić łatwiejszym i przyjaźniejszym ?
  4. Kto może pomóc wychowawcy w pracy z tymi dziećmi ?
  5. Jakie przepisy prawa regulują postępowanie z tymi dziećmi ?
     Prowadząc szkolenie podkreśliłam ,że najważniejszą rzeczą jest poznanie uczniów i zdobycie o nich jak najwięcej informacji .Podstawową metodą zdobywania informacji o uczniu jest obserwacja. Istotną sprawą jest właściwe dokumentowanie dokonanych spostrzeżeń .

Sporządzając notatki z obserwacji należy wziąć pod uwagę następujące wytyczne :
  • jak uczeń radzi sobie w określonych sytuacjach szkolnych i pozaszkolnych
  • jaką rolę pełni w grupie , jak wyglądają jego relacje z rówieśnikami
  • czym się interesuje
  • co sprawia mu trudności i jakie są ich przyczyny
  • jak układają się jego relacje z dorosłymi
     Kolejna ważna sprawa to ustalenie źródła problemów .Mogą nimi być : zaniedbanie w domu , nadmierne wymagania rodziców , słabsze możliwości uczenia się , stan zdrowia ucznia , problemy z kontaktami rówieśniczymi oraz specyficzne trudności w uczeniu się .

     Źródła specyficznych trudności w uczeniu się dzielą się na zewnętrzne i wewnętrzne .
Źródła zewnętrzne to : środowisko w jakim dziecko wychowuje się, proces dydaktyczno – wychowawczy oraz stan zdrowia dziecka .
Źródła wewnętrzne to : poziom rozwoju umysłowego , sprawność funkcji percepcyjno – motorycznych oraz czynniki emocjonalno – motywacyjne .
     Zaburzenia percepcyjno – motoryczne to jedna z głównych przyczyn specyficznych trudności w uczeniu się .Definicja podaje , że „ uczeń ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się to ten , który mimo dobrej sprawności intelektualnej przyswojonej wiedzy , ma trudności w czytaniu , pisaniu , czy też liczeniu lub muzyce ”.
Oto najczęściej rozpoznawane zaburzenia :
  • dysleksja – oznacza problemy w czytaniu ( słowo „ dys ”- brak czegoś , „ lego ”- czytam )
  • dysortografia – trudności w poprawnym pisaniu , czyli zgodnie z regułami ortograficznymi , gramatyki i stylistyki
  • dysgrafia – to trudności w zakresie techniki pisania , czyli brzydkie , czasami nieczytelne pismo
  • dykalkulia – trudności w liczeniu
     Decyzję o zdiagnozowaniu dziecka ostatecznie podejmują rodzice . Na ich wniosek psycholog i pedagog podejmują czynności mające na celu ustalenie przyczyn trudności .Psychologowie badają poziom rozwoju umysłowego dziecka oraz poziom rozwoju funkcji percepcyjno – motorycznych dziecka . Rodzice wyrażają zgodę na udostępnienie wyników badań z poradni psychologiczno – pedagogicznych .

     Olbrzymią rolę odgrywają wiedza i specyficzne umiejętności wychowawcy. Wychowawca znający podstawowe techniki komunikowania się , potrafiący wnikliwie obserwować i posiadający zdolność empatii jest w stanie rozpoznać u ucznia specyficzne trudności w uczeniu się .
     W środowisku szkolnym spotykamy uczniów jąkających się .Jąkanie jest zaburzeniem mowy , w którym obserwujemy zawahania , potknięcia , napięcie mięśniowe i nagłe ruchy .Przyczyny jąkania mogą być różne np. jąkanie może występować u któregoś z członków rodziny , opóźnienie rozwoju mowy lub artykulacji lub obecność sytuacji przynoszących stres emocjonalny .
Nauczyciele mogą pomóc uczniowi stosując następujące zalecenia :
  • należy mówić spokojnie i powoli , aby nie stwarzać sytuacji do pośpiechu
  • należy nie wkraczać w strumień mowy dziecka
  • należy odwracać uwagę do jego mowy i pozwolić , by skończyło a następnie zainteresować go czymś innym
  • należy przyjmować epizody zacinania jako coś naturalnego
  • nie należy wykluczać dziecka z działań , w których trzeba mówić , ale nie należy go zbyt obciążać
  • należy podkreślać inne działania , które uczeń wykonuje dobrze
Stosowanie właściwych metod i technik może doprowadzić do redukcji lub wyeliminowania jąkania .

Nauczyciele biorący udział w konferencji podzielili się doświadczeniami związanymi z pracą z dziećmi z dysfunkcjami rozwojowymi.

mgr Lucyna Maruszewska

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie