Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Pokonać lęk przed przedszkolem

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 3560 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Dzień, w którym dziecko trafia po raz pierwszy do przedszkola, to jedne z najważniejszych chwil w jego życiu. Bardzo ważne jest, aby je odpowiednio przygotować do podjęcia różnorodnych zadań, które wiążą się z przebywaniem w przedszkolu. Okres przedszkolny w rozwoju psychicznym każdego dziecka to czas wielu przeżyć. Poznaje ono świat, uczy się współżycia w grupie, stawia pierwsze samodzielne kroki w przedszkolnej społeczności. Nowym doświadczeniom zawsze towarzyszą emocje – czasem radość, innym razem smutek i rozczarowanie. Wtedy też zaczynają się zwykle pierwsze poważne problemy, ponieważ nagle okazuje się, że napotykamy ze strony dzieci emocjonalną barierę. Na widok budynku przedszkola reagują płaczem, krzykiem, histerią.

 Czasem wyrywają się, gryzą, gorączkują, wymiotują itp. Śpieszący do pracy rodzice są przerażeni i zrozpaczeni, ponieważ nie tylko nie mogą uspokoić dziecka, ale również nie potrafią poradzić sobie z własnymi emocjami. Dziecko ma prawo do przeżywania swoich smutków, ponieważ w ten sposób przygotowuje się do życia w społeczeństwie i dorosłym świecie. Obecnie co raz częściej pedagodzy i psycholodzy zwracają uwagę na inteligencję emocjonalną człowieka. Zdarza się, że rodzice skupiają się na rozwoju umysłowym swojego dziecka i lekceważą sferę emocjonalną. To duży błąd, który w przyszłości może zaowocować zaburzeniami osobowości, lękami nerwicowymi i skłonnością do uzależnień. Płacz towarzyszy dziecku w ciężkich chwilach, pomaga odreagować stres. Pierwszego dnia pobytu w przedszkolu dziecko musi rozstać się z rodzicami i w nowym środowisku poradzić sobie samo z różnymi problemami. U wielu z nich wywołuje to sytuację stresową – lęk, złość, upór, gniew - którą najczęściej przenoszą na rodziców. Tego dnia obawiają się również rodzice, oddając swoje dziecko pod opiekę osobom obcym. Niektórzy swoje lęki podświadomie przenoszą na dziecko. Niepokoją się czy poradzi sobie ono z rozstaniem, czy będzie płakać, czy nauczycielowi można zaufać i mają jeszcze wiele innych wątpliwości.

     Pójście do przedszkola nie powinno wzbudzać lęku u dziecka, a tym bardziej u rodziców. Nie może to być chwila, na którą dziecko oczekuje przez dwa miesiące wakacji pełne obaw i niepokoju. Zadaniem rodziców i osób najbliższych maluchowi jest próba odpowiedzi na nurtujące go pytania. Nie dopuszczalne jest straszenie dziecka przedszkolem przez rodziców, starsze rodzeństwo czy innych domowników, mówienie: „Poczekaj już niedługo pójdziesz do przedszkola, tam Ci pokażą!” Dziecko nabiera jeszcze większych obaw, a niewinne żarty mogą mieć negatywne skutki.

     Pierwszym krokiem zmierzającym do zmniejszenia stresu spowodowanego pójściem do przedszkola może być wspólne zapisanie go do placówki. Przy tej okazji dziecko ma możliwość zapoznania się z wyglądem swojej przyszłej sali, zabawkami, a także, o ile to możliwe poznania swojej wychowawczyni. Istotną rzeczą jest tutaj podejście do dziecka personelu placówki i porozmawianie z nim.

     Rodzice znają swoje dziecko i wiedzą czy lubi przebywać wśród rówieśników, jakie preferuje zabawy, czy chętnie spędza czas poza domem. Odpowiedź na te pytania umożliwi podjęcie rodzicom odpowiednich kroków przygotowujących dziecko do nowej sytuacji. Jeżeli wiemy, że dziecko niechętnie przebywa poza domem, nie przepada za zabawami z rówieśnikami, należy z nim porozmawiać. Być może dzieci wyśmiewają je na podwórku. Coś co dla nas jest błahym problemem, może okazać się decydujące o zachowaniu naszego dziecka. Czasem niechęć do przebywania bez rodziców wynika z silnego przywiązania do nich np., że dziecko wcześniej nie znajdowało się nigdy pod opieką innych osób. Warto spróbować zostawić je pod opieką cioci lub przyjaciółki, najpierw na krótko potem czas stopniowo wydłużać aby dziecko zrozumiało, że bez rodziców też można bawić się dobrze i bezpiecznie.

     Kiedy nadejdzie dzień samodzielnego pobytu dziecka w placówce, niech odprowadzi je osoba, z którą dziecko jest mniej zżyte i łatwiej będzie mu się rozstać. Nie należy przeciągać momentu rozstania. Nie zapominajmy, o tym, że przede wszystkim rodzic musi zaakceptować pójście swojego dziecka do przedszkola.

     Jeśli rodzice spodziewają się problemów z rozstaniem dziecka, ważne jest, aby porozmawiać wcześniej z wychowawczynią, pozwolić zabrać mu swoją ulubioną maskotkę. Istotne jest, aby nie zostawiać dziecka od razu na 5 lub 9 godzin, czas wydłużać stopniowo.

     Gdy dziecko w momencie rozstania z opiekunem zaczyna płakać, nie uspokaja się po rozmowie z rodzicem lub wychowawczynią, widzimy, że nie potrafi poradzić sobie z rozstaniem i samodzielnym pobytem, opiekun powinien z nim pozostać chwilę w sali. Czas ten pozwoli dziecku na zapoznanie się z nowym środowiskiem i zaakceptowanie nowej sytuacji. Rodzic powinien trzymać się na uboczu i nie absorbować dziecka swoją osobą. Czasami wystarczy godzina, innym razem dzień lub kilka dni. Pamiętajmy jednak, że dziecko potrafi wykorzystywać swój lęk w celu manipulowania rodzicami. Kiedy zauważymy, malec czuje się dobrze wśród innych dzieci, należy zostawić go samego.

     Ogromną rolę w adaptacji dziecka w przedszkolu pełni postawa nauczyciela wychowawcy wobec dziecka. Swoim zachowaniem, gestami trzeba wzbudzić zaufanie malca zainteresować go, a przede wszystkim zaspokoić potrzebę bezpieczeństwa.

     Żeby proces adaptacyjny przebiegał sprawnie, musi zaistnieć ścisła współpraca między rodzicami a pracownikami przedszkola. Ich wspólny wysiłek ułatwi dzieciom przystosowanie się do nowego środowiska.

     Pamiętajmy że dzieciństwo to nie tylko najpiękniejszy etap życia człowieka. Dla dziecka jest to także czas niezwykle trudny, przesycony lękiem przed nowością, odrzuceniem, niepokojem i tęsknotą za rodzinną bliskością.

Agata Zając

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie