Startuj z nami!

www.szkolnictwo.pl

praca, nauka, rozrywka....

mapa polskich szkół
Nauka Nauka
Uczelnie Uczelnie
Mój profil / Znajomi Mój profil/Znajomi
Poczta Poczta/Dokumenty
Przewodnik Przewodnik
Nauka Konkurs
uczelnie

zamów reklamę
zobacz szczegóły
uczelnie
PrezentacjaForumPrezentacja nieoficjalnaZmiana prezentacji
Poznajmy się- zabawy integrujące dla dzieci przedszkolnych

Od 01.01.2015 odwiedzono tę wizytówkę 126179 razy.
Chcesz zwiększyć zainteresowanie Twoją jednostką?
Zaprezentuj w naszym informatorze swoją jednostkę ->>>
* szkolnictwo.pl - najpopularniejszy informator edukacyjny - 1,5 mln użytkowników miesięcznie



Platforma Edukacyjna - gotowe opracowania lekcji oraz testów.



 

Wzajemne poznawanie ma ogromne znaczenie dla rozwoju grupy. Pzryspiesza i ułatwia nawiązywanie blizszych kontaktów ułatwia wypracowanie wspólnych celów, sprzyja integracji i zwiększa satysfakcję bycia razem. Opracowane ćwiczenia dostarczają radości we wspólnym odkrywaniu siebie, przeżywaniu pewnych treści, w tworzeniu pogodnej atmosfery.

  • Poznajmy się
    Bardzo ważne jest witanie się z dziećmi. Proponuję śpiewankę:
    Dzień dobry dzieci – śpiewa nauczyciel
    Dzień dobry pani – śpiewają dzieci.
    To powitanie można urozmaicić za pomocą klaskania.
    Równie ważne jest poznanie imion dzieci. Proponuję zabawy:
  • Kłębuszek przyjaźni
        Nauczycielka razem z dziećmi tworzy krąg. Prowadząca trzyma kłębek włóczki i mówi: "To jest kłębuszek przyjaźni. Z jego pomocą poznajemy imiona". Przedstawia się: "Mam na imię…", a następnie rozwijając kłębuszek prosi dzieci o podanie imion.
  • Nazywam się i...
    Uczestnicy stają w kręgu. Każdy po kolei:
    • wymienia swoje imię oraz pokazuje swój charakterystyczny gest,
    • wymienia swoje imię oraz pokazuje pantomimicznie, co lubi robić,
    • wymienia swoje imię oraz przedstawia pantomimicznie ulubione zwierzę,
    • wymienia swoje imię oraz wydaje jakiś dźwięk.
    Za każdym razem grupa powtarza imię, ruchy lub dźwięk danej osoby.
  • Kasia, Kasieńka
         Dzieci siedzą w kręgu. Jedno trzyma maskotkę i mówi swoje imię, np. Kasia. Można też powiedzieć imię zdrobniale lub tak, jakby chciało, aby się do niego zwracać i przekazuje maskotkę następnemu dziecku.
  • Moje imię
        Siedzimy w kręgu. Wyznaczona osoba podaje swoje imię i dodaje coś o sobie, np. "jestem wesoła Ania". Kolejna osoba powtarza usłyszaną informację: "Ty jesteś wesoła Ania" i dodaje np. "A ja jestem piłkarz Rafał".
  • Marsz imion
       Rytmiczny marsz przy muzyce. Dzieci kolejno przedstawiają się, np. "Jes-tem Ra-dek".
  • Witaj Olu
    Witaj Olu, Witaj Olu
    Jak się masz, jak się masz.
    Wszyscy cię witamy (gest pozdrowienia)
    Pięknie się kłaniamy (ukłon w stronę witanego dziecka)
    Bądź wśród nas, bądź wśród nas (dzieci podają sobie ręce i podnoszą je do góry)
    Śpiewamy piosenkę na melodie "Panie Janie". W ten sposób witane jest każde dziecko.
  • Przedstawiamy się
         Wszyscy siedzą w kręgu, nauczyciel bierze maskotkę i przedstawia się w następujący sposób: "Witam Cię misiu, jestem Asia". Następnie podaje maskotkę najbliżej siedzącemu dziecku. Dziecko przedstawia się w podobny sposób i podaje maskotkę kolejnej osobie.
  • Dywanik z szarego papieru
         Dzieci obrysowują swoją dłoń na arkuszu szarego papieru następnie nauczyciel wpisuje odpowiednie imiona.
  • Utrwalanie imion
        Dzieci siedzą w kręgu. Jedno mówi swoje imię, reszta podnosi się, podskakuje, klaszcze i głośno wykrzykuje wymienione imię.
  • Powitanie
         Dzieci siedzą. Prowadzący podaje kolejne hasła, a dzieci których dotyczy kryterium, wstają (można przy tym wykonać zabawne ukłony czy gesty pozdrowienia wobec grupy), np. "Witam wszystkich, którzy:
    • noszą okulary
    • mają coś niebieskiego na sobie
    • lubią chodzić do przedszkola
    • mają brata".
  • Powitanie
         Dzieci i nauczyciel siedzą w kręgu i kolejno wypowiadają słowo: "Hej!" – machając przy tym ręką (czynność tę wykonują za każdym razem w innym tempie). Następnie wyznaczona osoba mówi: "Witam wszystkich, którzy… mają ciemne włosy, lubią lody, mają siostrę itp.". Wywołani krzyczą: "Hej!".
  • Witające się paluszki
         Prowadząca wskazuje na swoją rękę i nazywa poszczególne palce, a następnie mówi, że dziś przywitamy się np. kciukami, kolanami itp. Dzieci, chodząc po sali, witają się w ten sposób ze spotkanymi osobami.
  • Witanie się z samym sobą
         Ręce witają kolana, plecy, ramiona, głowę, ucho, nos, włosy itp.
  • Cebula
         Wszyscy stoją w dwóch kołach – zewnętrznym i wewnętrzym, zwróceni twarzami do siebie. Prowadzący wydaje polecenia:
    • proszę się pozdrowić i wymienić soje imiona
    • powiedzieć sobie nawzajem coś miłego
    • powiedzieć o swoich zainteresowaniach, ulubionych zabawach
         Po każdym poleceniu koło wewnętrzne przesuwa się o jedno miejsce w prawo. W razie braku pomysłów nauczyciel może skorzystać z propozycji dzieci.
  • Przesyłamy pozdrowienia
          Nauczyciel wraz z dziećmi siada w kręgu. Turla piłkę do dziecka, mówiąc: "Pozdrawiam…(wymienia imię dziecka)". Dzieci kolejno postępują tak samo.
  • Czyj to głos?
          Jedno dziecko siada plecami do całej grupy, jego zadaniem będzie odgadnięcie, kto go powita. Nauczyciel wyznacza dziecko, które wyraźnie mówi: "Pozdrawiam cię."
  • Powiedz swoje imię
         Dzieci wymawiają po kolei swoje imię w określony, podany przez nauczyciela sposób: normalnie, zdrobniale, szeptem, smutno, wesoło, nieśmiało, ze złością, wyklaskując poszczególne sylaby itp.
  • Pożegnanie
    do------wi------------dze-------------nia uderzenie klaśnięcie uderzenie o uda
    klaśnięcie w dłonie o kolana
    nad głową
  • Pożegnanie
    Przebieg
    Wszyscy siedzą w kręgu. Kolejno zwracają się do sąsiada i w tak stworzonej parze żegnają się zgodnie z treścią pożegnania: Pra - wa rę - ka,
    cześć!
    (wyklaskiwanie sylab) (uderzają się prawymi dłońmi)
    Le - wa rę - ka,
    cześć!
    (wyklaskiwanie sylab) (uderzają się lewymi dłońmi)
    Pra - wa no - ga,
    cześć!
    (ilustracja ruchowa według wzoru)
    Le - wa no - ga,
    cześć!
    (ilustracja ruchowa według wzoru)
  1. Zabawy paluszkowe w parach
    Szedł świerszcz po ścianie
    W czerwonym żupanie,
    A świerszczyka po drzwiczkach
    W żółtych rękawiczkac.
    (dotyk palcami po ręce)

    Idzie rak nieborak,
    Jak uszczypnie będzie znak.
    (dotyk dłonią po ręce, nodze; zabawę kończy łaskotanie)

    Idzie myszka do braciszka
    Tu wskoczyła, tu się skryła.
    (ruch podobny do ruchów raczka; na słowa "tu wskoczyła, tu się skryła" dziecko chowa rękę pod pachę, a następnie za kołnierz towarzysza zabawy)

    Szedł chłop przez bór,
    Niósł ze sobą wór.
    Pytałem go o grosz,
    A on mnie cap za nos.
    (dotyk dłoni po ciele; na słowa "A on mnie cap za nos" chwytanie za nos swojego towarzysza zabawy)

    Idzie myszka po ścianie,
    Niesie złote pierścienie,
    Jak się pierścień zachwieje,
    To się myszka zaśmieje.
    (dotyk palcami po całym ciele)
    Dodatkową atrakcją tych zabaw może być pacynka, np. raka, myszki, która założona na rękę, wędruje po ciele dziecka.

    Babunia
    Dzieci powtarzają za prowadzącą wierszyk z równoczesnym nazywaniem poszczególnych palców:
    Ten pierwszy – to dziadziuś.
    A obok – babunia.
    Największy – to tatuś.
    A przy nim – mamunia.
    A to jest- dziecinka mała! Tralalala la la…
    A to – moja rączka całą! Tralalala la la…

    Dzieci stoją w kręgu i wraz z prowadzącym powtarzają treść wierszyka. Przy słowach:
    Fiku miku, fiku miku wykonują "młynek" rękoma.
    Poskacz z nami – rozkrok – zeskok, ramiona w bok,
    Pajacyku popatrz na przedszkolaka – dzieci pokazują na siebie i kolegów paluszkami,
    Zaraz się nauczysz skakać (recytacja + klaskanie).
    Fiku miku, fiku miku ("młynek" rękami)
    Poskacz z nami (rozkrok – zeskok, ramiona w bok) pajacyku (postawa)
    Skacze Krysia, skaczę ja (wskazywanie na kolegę i siebie),
    Poskacz z nami, hop sa sa – podskoki.

    Ręce
    Mam pięć paluszków u ręki lewej
    I pięć paluszków u prawej.
    Pięć to niedużo, ale wystarczy
    Do każdej pracy i do zabawy.
    Kciuk, wskazujący, potem środkowy,
    Po nim serdeczny, na końcu mały.
    Pierwszy i drugi, trzeci i czwarty,
    Na końcu piąty – trochę nieśmiały.

    (I) Dzieci poruszają palcami lewej ręki (1),poruszają palcami prawej ręki (2), kręcą dłońmi w nadgarstkach, jednocześnie poruszając palcami (3,4).

    (II) Kiwają (ruszają) kolejnymi palcami (przy otwartej dłoni lub przy zamkniętej, wysuwając odpowiedni palec).

    Naleśnik
    Dzieci dobierają się parami. Jedno z nich jest "naleśnikiem" (leży na plecach), drugie zaś "smaruje naleśnik dżemem" (delikatnie masuje brzuch, nogi, ręce i twarz partnera).
    Następnie należy "zwinąć naleśnik" (turlanie partnera). Zmiana ról.
  2. Dowiedzmy się czegoś o sobie
    • ,"Kto tak jak ja…" lub, "Kto też lubi…"
            Dzieci siedzą w kręgu na krzesłach. Prowadząca stoi w środku i mówi, np. "Kto, tak jak ja, lubi lody". Dzieci, które lubią lody zamieniają się miejscami, prowadząca też szuka dla siebie krzesła. Osoba, która nie zdąży znaleźć krzesła, zostaje w środku i kontynuuje zabawę.
    • Buty siedmiomilowe
      Dzieci siedzą w kręgu. Każde mówi, gdzie i dlaczego chciałoby się znaleźć gdyby miało siedmiomilowe buty.
    • "Gdybyś był/była czarodziejem…" - rundka
      Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel zaczyna, mówiąc:
      - Gdyby zdarzyło się dziś, że stalibyście się czarodziejami i moglibyście zamieniać swoich sąsiadów z prawej strony w jakiś przedmiot, roślinę lub zwierzę, to, co by to było?
      Po chwili namysłu nauczycielka zaczyna rundkę i mówi np.:
      - gdybym była dziś czarodziejką zamieniłabym Monikę w sarenkę, bo ona bardzo zgrabnie się porusza i lubi biegać…
    • "Powiedz, o czym myślisz, gdy widzisz…?"
      Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel pyta:
      - Powiedz, o czym myślisz, gdy widzisz wysokie, skaliste góry?
      Kolejno, kto ma coś do powiedzenia, mówi. Jeśli komuś trudno powiedzieć, może powiedzieć to, co powiedział już ktoś wcześniej.
      Do kolejnych rundek możemy zadać pytania typu:
      • O czym myślisz, gdy widzisz morze?
      • O czym myślisz, gdy widzisz lecący po błękitnym niebie samolot?
      • O czym myślisz, gdy widzisz bardzo wysokie drzewo?
      Innym razem można wykorzystać ilustracje i zapytać, o czym dzieci myślą, patrząc na nie – po jednej ilustracji do rundki.
    • "Co lubisz robić, a czego nie?" - zajęcia plastyczne
            Dzieci siedzą przy stolikach, każde otrzymuje czystą kartkę. Z jednej strony każde ma narysować, co lubi, z drugiej to czego nie lubi. Dziecko ma wybrać po jednej rzeczy na jedną i drugą stronę swej kartki. Gdy zadanie wykonane, następuje omówienie przez wszystkich według zgłoszeń.
    • "Zgadnij, o kim myślę?"
      Dzieci siedzą w kole. Nauczyciel rzuca do dziecka maskotkę i mówi:
      "Ten ktoś ma jasne, długie włosy i rumiane policzki. Nie lubi mleka, uwielbia zaś mandarynki. Nosi czerwone pantofelki."
      Dziecko zaś odpowiada, o kim z grupy jest mowa.
    • Niedokończone zdania
            Uczestnicy siedzą w kręgu. Prowadzący rozpoczyna zdanie i kolejno wskazuje osoby, które je kończą. W zależności od liczby osób można to zadanie kierować do wszystkich po kolei lub do każdego inne. Np.
      • Gdybym mógł pojechać gdzie zechcę, wybrałbym…
      • Moja ulubiona bajka to…
      • Jest mi smutno, kiedy…
      • Chce mi się śmiać, kiedy…
      • Źle się czuję, gdy…
      • Bardzo nie lubię…
    • Skojarzenia
           Wszyscy siedzą w kręgu. Prowadząca siedzi w środku na krześle i mówi, z kim lub, czym kojarzy jej się wybrane dziecko, np. "Kojarzysz mi się z wiosną, ponieważ masz rozwiane włosy, zielona bluzkę i spódniczkę w kwiaty". Dzieci kontynuują zabawę.
    • Krąg z piłką
           Osoba będąca w środku kręgu zaprasza kolejne dziecko, opisując jego wygląd lub mówiąc o nim coś charakterystycznego. W przypadku kłopotów z identyfikacją, pomaga reszta grupy.
    • Szalik
            Zabawa w małych grupach. Dzieci, stojąc w szeregu, wyciągają rękę przed siebie. Wyznaczone dziecko, mając zawiązane szalikiem oczy, dotyka dłoni poszczególnych osób i dokonuje wyboru, jego zdaniem, najżyczliwszej dłoni. Następnie posługując się zmysłem wzroku i dotyku jednocześnie, stara się odszukać wcześniej wybraną dłoń.
    • Modelowanie osób
            Uczestnicy siadają w kole. Jedna osoba wychodzi na środek i przyjmuje charakterystyczną dla siebie pozycję, zastygając w posąg. Grupa nadaje rzeźbie tytuł. Następna osoba dołącza do niej i dodaje swój układ do pierwotnej rzeźby. Grupa nadaje im nowy tytuł. Odmianą jest modelowanie osób, czyli nadawanie dziecku formy wymyślonej przez inne dziecko. W tym przypadku "rzeźba może się poruszać i wydawać dźwięki.
    • "Lustereczko powiedz, co we mnie widzisz?
            Zabawa w 6-osobowych grupach. Chętne dzieci z poszczególnych grup opisują w pozytywny sposób wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, upodobania pozostałych uczestników zabawy.
    • Rozweselanie smutnego
            Zabawa w dwójkach. Jedna osoba usiłuje być poważna, smutna, zatroskana. Partner ma za zadanie ją rozweselić. Kiedo tomu się uda, następuje zamiana ról.
    • Krąg uczuć
           Grupa siada w kręgu. Jedna osoba wchodzi do środka i pokazuje mimicznie jakieś uczucie, np. złość. Następnie wskazuje na kogoś z kręgu. Osoba ta wchodzi do środka koła i przedstawia uczucie przeciwne do prezentowanego przed chwilą. Następnie wskazuje kolejną osobę.
    • Moje ulubione zajęcie
           W tej zabawie pantomimicznej chętne dzieci mimiką twarzy i ciała odtwarzają ulubioną czynność. Zadaniem obserwujących jest nazwanie tych czynności.
    • Zaproszenie telefoniczne
            Dzieci dobierają się parami. Zabawa ma charakter rozmowy telefonicznej, w której dziecko zapraszające zachęca koleżankę (kolegę) do wspólnej zabawy, proponując rodzaje zabaw, opisując swoje zabawki i podając pełny adres swego miejsca zamieszkania. Rozmówcy ustalają także godzinę spotkania. W zabawie powinny także obowiązywać formy grzecznościowe, takie jak: przedstawienie się i powitanie osoby odbierającej telefon (np. mamy), poproszenie do telefonu, powitanie pożegnanie się z nim.
    • Zaciśnięty krąg
            Grupa stoi w kręgu, trzymając się za ręce. Chętna osoba wchodzi do środka i zamyka oczy. Reszta uczestników, idąc małymi kroczkami, zacieśnia krąg. Osoba stojąca w środku, kiedy chce mówi "stop", otwiera oczy, obserwuje, w jakiej odległości od niej znajdują się uczestnicy zabawy i opowiada, co czuła.
    • Kto cię woła?
            Dzieci tworzą koło a do środka wchodzi jedno z zawiązanymi oczami. Na dany znak wybrane dziecko podchodzi do stojącego w środku i mówi, np. "Dzień dobry Jacku". Dziecko z zasłoniętymi oczami odpowiada "Dzień dobry…", podając imię rozpoznanego kolegi lub koleżanki.
    • Bawimy się w teatr
           Zabawa twórcza w teatr z wykorzystaniem pacynek, kukiełek, sylwet. Dzieci podzielone są na kilkuosobowe zespoły. Każda grupa tworzy własne, krótkie przedstawienie, które prezentuje w określonym czasie reszcie uczestników.
    • Ruchoma tęcza
           Tworzenie kręgu z krzeseł liczba krzeseł jest pomniejszona o jedno w stosunku do liczby uczestników zabawy. Prowadzący podaje instrukcję: "Będę wywoływała różne kolory". Dzieci, które mają pasek krepiny w wymienionym kolorze zamieniają się miejscami. Na hasło "Tęcza" wszystkie dzieci z prowadzącą zamieniają się miejscami. Uczestnik, dla którego zabrakło krzesła staje na środku i dalej prowadzi zabawę/
    • Tęczowa kraina
            Na sali rozwieszone są kolorowe balony z narysowanymi symbolami czynności. Zachowując podział na grupy, uczestnicy wykonują przydzielone im zadania:
      • balon czerwony: śmieszne miny
      • balon zielony: taniec rąk i nóg, dowolna ruchowa interpretacja muzyki
      • balon żółty: scenki pantomimiczne
      • balon niebieski: oglądanie otoczenia przez kolorowe papierki po cukierkach przy muzyce relaksacyjnej
    • Zaczarowane pudełka
      Z dwóch wcześniej przygotowanych pudełek losujemy:
      • z pierwszego: losy do tańca (w rytm walczyka, krakowiaka, tańca dyskotekowego),
      • z drugiego: losy z piosenkami.
    • Wspólny rysunek
            Na dużym arkuszu papieru, po wstępnej rozmowie i ustaleniu dzieci rysują najmilsze wydarzenia z całego życia.
    • Najciekawszy sport – zabawa ruchowa
            Dzieci siedzą w kręgu. Kolejno każde dziecko wychodzi na środek i pokazuje swój ulubiony sport, bez używania słów. Pozostałe dzieci mają za odgadnąć, jaka to dyscyplina sportowa. Jako pierwsza pokazuje nauczycielka, aby dzieci wiedziały, o co chodzi.
    • Dyktowany rysunek
           Dzieci mają przed sobą kartki oraz kredki. Nauczyciel umawia się z nimi, żeby rysowały według jego poleceń. Następnie podaje kolejno polecenia, np.
      • Na środku kartki narysuj kółko wielkości jabłka;
      • To będzie twarz chłopca, więc dorysuj niebieskie oczy, mały nosek i uśmiech;
      • Teraz dorysuj mu uszy i koszulkę w żółto-niebieskie paski;
      • Dorysuj czerwone spodenki, buty itp.
    • Wykonujemy różne czynności
           Dzieci stoją w rozsypce. Nauczyciel umawia się z nimi, że będzie podpowiadał różne czynności, a dzieci będą pokazywały je ruchem. Przykładowe polecenia to:
      • wchodzenie po drabinie
      • odbijanie piłki o podłogę
      • gotowanie zupy, mieszanie i kosztowanie
      • zmiatanie podłogi
      • zbieranie jabłek z gałęzi
      • skakanie z kamienia na kamień
      • zapakowywanie prezentu w papier i obwiązywanie wstążką
      • przeskakiwanie po ostrych kamieniach
      • chlapiemy wodą
      • rozsuwamy piasek stopami itp.
    • Wspólne cechy
             Dzieci stoją w różnych miejscach sali i na hasło nauczyciela każde z nich szuka osoby, która ma np. oczy takiego samego koloru jak ono, jest takiego samego wzrostu, ma na sobie element ubrania w tym samym kolorze itp.
Bibliografia:
"Polubić szkołę" - M. Chomczyńska- Miliszkiewicz, D. Pankowska
"Psychologiczne gry i ćwiczenia grupowe" - M. Wiśniewska, E. Cassidy (oprac.)

Opracowała: mgr Joanna Szarkiel
Nauczyciel Przedszkola Miejskiego nr 4
w Stargardzie Szczecińskim

Umieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych:

X


Zarejestruj się lub zaloguj,
aby mieć pełny dostęp
do serwisu edukacyjnego.




www.szkolnictwo.pl

e-mail: zmiany@szkolnictwo.pl
- największy w Polsce katalog szkół
- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie




Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> www.szkolnictwo.pl (w zakładce "Nauka").

Zaloguj się aby mieć dostęp do platformy edukacyjnej




Zachodniopomorskie Pomorskie Warmińsko-Mazurskie Podlaskie Mazowieckie Lubelskie Kujawsko-Pomorskie Wielkopolskie Lubuskie Łódzkie Świętokrzyskie Podkarpackie Małopolskie Śląskie Opolskie Dolnośląskie